Maandoverzicht #1 – januari; mijn autovrije business class leven, mijn reisoverzicht en hysterische paarden

Mijn eerste maandoverzicht met uiteraard weer een serie flink kansloze acties van mijn kant. Zo miste ik bijna mijn vlucht omdat ik de hersencapaciteit van een fruitvliegje bleek te hebben, probeerde ik een op hol geslagen kudde paarden rustig te houden met Gluhwein en bleek ik nog altijd de ruggengraat van een gummibeertje te hebben wanneer het op sporten aan komt.

Daar ben ik dan. Mijn eerste maandoverzicht. Er moet nog wat gewerkt worden aan het format, dus als er dingen zijn waar jullie graag over lezen, laat het gerust weten. Maar natuurlijk beginnen we eerst met konijnenspam.

Mijn reizen in januari

Ik bracht in januari zes werkdagen door in het buitenland en daarnaast nog een extra nacht in een hotel in Nederland vanwege een teammeeting. Waar ik heen ging?

  • Polen
  • Duitsland
  • Slowakije

Interessant reisweetje: als je heel veel reist dan komt er een dag dat je je vlucht gaat missen.

Januari 2025 was het bijna die dag, maar net niet helemaal. De volgende activiteiten vonden plaats op maandag 13 januari. Verdachte in kwestie was ruim op tijd op Schiphol en zat in de Schiphol lounge wat te eten en werken. De vlucht in kwestie zou pas over 30 minuten vertrekken dus tijd genoeg om rustig naar de gate te lopen. De gate zou volgens de borden negen minuten lopen zijn. Geen probleem.

Wat ik alleen niet helemaal goed had gedaan, was dat ik naar gate C22 liep in plaats van B22. Tegen de tijd dat ik mijn eigen fout door had, zou mijn vlucht over 16 minuten opstijgen. Dit werd toch wel erg krap. Toch maar een sprintje trekken.

Met enigszins verhoogde hartslag kom ik buiten adem (want mijn conditie is nog altijd die van een volgevroten walrus) bij een lege gate waarbij de doorgangen al gesloten waren. Je weet wel, met zo’n dik lint uit zo’n paaltje. Nou ja, waarschijnlijk weet je dat niet, want waarschijnlijk zijn jullie wel op tijd bij de juiste gate. Gelukkig was er nog grondpersoneel. Ze lieten mijn verwarde, hyperactieve zelf er gelukkig nog door. Ik hoorde ze tegen elkaar zeggen dat de rest van de lijst werd geschrapt en niet meer toegelaten tot de vlucht. Ik ren de trap af, stap als laatste in de bus die strak achter mij dicht ging en weg reed. Inmiddels zou mijn vlucht over 7 minuten opstijgen. Ik denk niet dat ik ooit zo dicht bij het missen van mijn vlucht heb gezeten. 30 seconden later en ze hadden me er niet meer door gelaten. Voor alles is een eerste keer, maar dat was voor mij niet in januari 2025.

Dit was ongeveer hoe blij ik was toen ik op tijd aan kwam

Oudejaarsnacht; hysterisch rondrennen met Baileys en Gluhwein

Op 31 december kwamen Maarten en ik vanuit Schotland aan met de boot in IJmuiden. Net op tijd om Soura gezelschap te houden tijdens oudejaarsnacht. Soura is dit jaar verhuisd naar hopelijk haar laatste nieuwe stal. En zoals altijd is Soura overal heel dramatisch over. Dat heeft ze waarschijnlijk van mij 😉

Anyways, oudejaarsnacht op stal dus om de paarden emotionele bijstand te bieden tijdens het vuurwerk (ik wacht nog altijd op emotionele bijstand van Soura voor mij, maar dat krijg ik al 15 jaar niet…. zo teleurstellend). Maarten, ik, mijn moeder, Maartens moeder, mijn stalgenoot en haar man, de buren, uiteindelijk was het een hele groep mensen, een flinke pan glühwein, warme chocolademelk met Belgische chocolade Baileys en hapjes uit de airfryer.

Tot zo ver was het heel gezellig. Het werd twaalf uur. Het vuurwerk begon. De ponies vonden het vuurwerk niet per se een goed idee, maar behalve wat zenuwachtig rondrennen, was hun gedrag nog best rustig. Tot dat ene moment dat de overbuurman besloot om – ondanks een vuurwerkverbod in Arnhem – naast de wei, midden op de weg een enorme doos professioneel vuurwerk af te steken. Geen grapje. Echt letterlijk naast de wei.

De wei veranderde in een oorlogszone. Het regende vuurwerk en vonken. Alles was verlicht. Wel zo makkelijk om te zien hoe de paarden in blinde paniek alle kanten uit vlogen. In volle rengalop door de wei, maar geen kant uit kunnen. Keihard op het hek af rennen en op het laatste moment remmen. En dan proberen met je half heldere hoofd door de glühwein de ponies te laten kalmeren. Gelukkig bleef het bij twee dozen vuurwerk en konden we na een uurtje met een gerust hart richting huis.

Ik weet nu wel zeker dat ik Soura niet snel mee zal sturen naar Prinsjesdag. Ik zie haar al met de Gouden Koets achter zich aanslepend en Willem Alexander er half uit hangend door Den Haag rennen omdat de ballon van een klein kind knapte.

Op onderstaande foto’s is goed te zien hoe het vuurwerk letterlijk in de wei regende. De weg heeft geen straatlantaarns. Al het licht komt van vuurwerk.

Business class leven

Ik ben in de zomer van 2024 van baan gewisseld. Niet omdat ik graag weg wilde bij het vorige bedrijf waar ik zat, maar omdat ze de structuur in Europa op de schop gingen doen. De functie die ze me hadden toebedeeld was een serieuze upgrade geweest qua “jezelf belangrijk voelen” en “macht en aanzien”, maar het was geen functie waar ik gelukkig van zou worden. Ik had bij mijn bazen (inmiddels had ik er twee) aangegeven dat voor mij het einde van mijn loopbaan in zicht was. Althans, voorlopig. Het was zo’n fijn bedrijf om te werken, dat ik mezelf er ooit nog wel eens terug zie keren.

Mijn nieuwe werk is ook geen straf

Maar goed, lang verhaal kort. Tijdens mijn sollicitatie bleek er ook een lease-auto in mijn nieuwe pakket te zitten. Die heb ik geweigerd. Ik ben niet echt van de auto’s, laat staan zo’n enorme leasebak. Daarnaast ben ik heel gelukkig met ons autoloze leven. In plaats van een leaseauto heb ik gevraagd om voor bestemmingen die efficiënter (en natuurlijk veel duurzamer) zijn om niet te vliegen, dat ik voortaan Eerste Klas kon reizen met de trein. Dan kan ik alle reisuren door blijven werken. En zo geschiedde; vanaf nu zit ik niet alleen op de luchthaven in de lounge, maar ook op het treinstation. Ik wist niet eens dat ze lounges hadden op treinstations.

Voor alle mensen die nu gaan klagen over dat treinen altijd vertraging hebben; mijn collega’s staan meer dan eens in files van een uur en verliezen dan de wedstrijd wie het eerste aan komt. En ja, helaas verlies ik ook wel eens als ik mijn aansluiting ergens niet haal.

Best relaxt deze treinstation lounges

#fitgirl

1 januari kwam en ging. De sportschool stroomt weer over van de mensen met goede voornemens. Ik begin elke week met mijn goede voornemen om nu toch echt fanatiek te sporten. Daarvoor hoeft het geen 1 januari te zijn. Ik laat mijn goede voornemen meestal op dinsdag weer varen. Volgende week proberen we het weer, nu ben ik even druk met een heel pak chocoladebrownies opeten. Yep, ik snap nog altijd niet waarom die laatste drie kilo er niet af gaan.

Met gevaar voor eigen leven ging ik naar de sportschool. Je moet er iets voor over hebben om iets aan je persoonlijke isolatielaag te doen.

“Echt sporten” is naar een yogales gaan en dan een scheet moeten laten en dan zo hard je best doen om geen scheet te laten, dat je bijna je spieren verrekt en de volgende dag niet meer kan lopen van de spierpijn.

Random foto’s

In kwam onderstaand pareltje tegen bij een rondje door de kringloopwinkel in Arnhem. Jammer dat ik geen platenspeler heb, anders was deze zeker met mij mee naar huis gegaan. Zeker en vast dat ik met de stem van Ron Brandsteder wel aan het sporten ga……

Wist je dat je bij de Albert Heijn tegenwoordig verpakkingsvrij kunt winkelen? Het enige wat ik dan nog altijd niet snap, is dat de Albert Heijn wel hierin verduurzaamd, maar dat de komkommer en paprika nog altijd in plastic liggen op de groente- en fruitafdeling.

Netflix tip

Ik heb weer zo veel goede tips deze maand. Na al die jaren zonder blog, heb ik heel wat Netflix tips in te halen. Mijn smaak is nog altijd onverminderd slecht 😉

  1. Black Doves: sowieso omdat Keira Knightley een hele fijne verschijning is om naar te kijken, maar ook omdat het een steengoede serie is over spionnen, bedrog, minnaars en verraad.
  2. Back in Action: een zeer amusante half komedie, half actiefilm. Een CIA spionnen stel gaat met pensioen wanneer Cameron Diaz zwanger blijkt te zijn, maar uiteindelijk missen ze toch hun oude leven en dan komen ze als verroeste oude agenten weer terug in hun oude werk.

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blogs die deze maand ook online zijn gekomen.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.