Sommige ervaringen blijven me bij lang nadat de reis voorbij is. Paardrijden onder de middernachtzon op de Lofoten is er zo eentje. Bij Hov Gård op het eiland Gimsøy lijkt de tijd even stil te staan. Deze tocht voor zeer gevorderde ruiters met een avontuurlijke instelling liet mij de meest bijzondere plekjes van de Lofoten zien, maar toch was niet alles fijn aan deze paardrijvakantie. In deze blog lees je mijn wisselende ervaringen met een middernachtzonreis door de Lofoten van Noorwegen met Hov Gård.
Paarden in de Lofoten, Noorwegen
Bij Hov Gård rijden ze uitsluitend op IJslandse paarden. Wie nog nooit op dit ras heeft gereden, zal direct merken hoe anders ze zijn. Ze zijn kleiner dan veel andere paardenrassen, maar enorm sterk, stabiel en betrouwbaar. Hun rustige karakter maakt ze geschikt voor zowel beginnende als ervaren ruiters.
Wat vooral opvalt is hoe ontspannen de paarden zijn Hov Gård. Er is geen haast. Ze reageren vriendelijk op hun begeleiders en lijken volledig thuis in het ruige kustlandschap van Gimsøy. Terwijl we langs witte zandstranden en groene heuvels rijden, stappen ze kalm voort alsof ze ons hun eigen achtertuin laten zien. Maar ze zijn ook zeker te porren voor een stevige galop met de turbo aan. Bij de galop zijn er wel een aantal IJslanders waar weinig rem op lijkt te zitten. Je moet als ruiter los durven laten tijdens zo’n galop en vertrouwen op het inschattingsvermogen van je paard.
Wat Hov Gård bijzonder maakt, is de manier waarop met de paarden wordt omgegaan. De IJslanders leven in een omgeving die perfect aansluit bij hun natuurlijke behoeften: veel buitenruimte, frisse zeelucht en de mogelijkheid om in kuddeverband te leven. Vanwege de rotsen zijn alle paarden rondom beslagen met speciaal beslag.
Zware ruiters hebben slechts een beperkt aantal paarden tot hun beschikking. IJslanders zijn van nature vrij klein. Echt zware ruiters zijn helemaal niet welkom. Gewichtslimiet is 90 kilo. Gezien de zware beklimmingen in de bergreis die ik maakte, kun je je afvragen of 90 kilo wel eerlijk is tegenover de paarden en of dat niet beter 70 kilo kan zijn.
Zadels en tuig Hov Gård
De paarden zijn uitgerust met comfortabele rijzadels die goed aansluiten bij de bouw van de IJslandse paarden. Dat merk je vooral tijdens langere ritten over de bergpaden. Het zit verrassend stabiel, zelfs wanneer het terrein wat ongelijk wordt. En met ongelijk bedoel ik echt ontzettend steile beklimmingen over flinke rotsen. Deze trail is zeker niet geschikt voor ruiters met beperkte ervaring of een bangige instelling.
Het schema bestaat uit acht dagen in totaal waarvan zes dagen te paard. Er is halverwege een rustdag voor de paarden. Die rustdag kun je tegen die tijd zelf ook heel goed gebruiken. De meest unieke rit is er eentje tijdens de middernachtzon op dag 1 waarbij je om 10 uur ’s avonds nog op pad gaat en om 2 uur ’s nachts pas terug keert. Al die tijd is het net zo licht als overdag. Wanneer het niet bewolkt is, zie je zelfs de zon gewoon.
De ritten zijn meestal 4 tot 6 uur per rit met een lunchpauze onderweg. Er wordt gereden met kleine zadeltassen, dus wil je drinken of iets anders mee, dan kun je wat kleine spullen kwijt tijdens het rijden.
Uitzicht tijdens de ritten door de bergen van de Lofoten
Ik dacht dat ik een ervaren ruiter was. Ik dacht dat ik al heel wat enge avonturen met de Andes en Kirgizië had meegemaakt. Maar al op de eerste dag ontdekte ik dat ervaring iets anders is dan vertrouwen.
Vanaf de stal zag alles er nog idyllisch uit. Groene heuvels, witte stranden en vriendelijke IJslandse paarden. Dat gevoel verdween zodra we de eerste bergflank op reden.
Het pad werd steeds smaller tot er geen pad meer was. Alleen maar een helling. Een oneindig steile helling. Mossige ondergrond. Enorme rotsblokken met nog grotere gaten ertussen. Aan de ene kant rees de bergwand omhoog. Aan de andere kant liep het terrein tientallen meters steil naar beneden richting zee. Er stond geen hek. Geen afrastering.
Ik weet nog dat ik achterom keek en het niet meer leuk vond. Ik was bang om met paard en al van de berg af te glijden. 1 misstap en ik zou een gruwelijke dood sterven. Soms reden we omhoog maar gleden we net zo makkelijk weer omlaag. Op sommige stukken liep mijn paard letterlijk op een spoor dat nauwelijks breder was dan zijn eigen lichaam.
Grote delen van de beklimmingen of dalingen liepen we naast de paarden. En op een gegeven moment was zelfs dat niet meer mogelijk. Dan kroop je op handen en voeten omhoog terwijl de paarden neerbuigend op je neer keken waarom je zo zwak en langzaam was en zij stug door bleven ploegen naar boven. Het bijzondere aan IJslandse paarden is dat ze ontzettend zeker ter been zijn. Rationeel wist ik dat, maar emotioneel dacht ik alleen maar:
“Als hij nu uitglijdt, dan gaan we samen naar beneden.”
Natuurlijk gebeurde dat niet. Mijn paard liep onverstoorbaar verder terwijl ik mijn paniekaanval probeerde weg te ademen. Dus bij deze paardrijvakantie in de Lofoten – nog meer dan mijn andere avontuurlijke paardrij-vakanties – moet je echt wel van avontuur houden en zeer zeker te paard zijn.
In de bergen van de Lofoten kan het weer snel veranderen. Een zonnige bergkam kan enkele minuten later worden omgeven door mist of stevige wind. Wanneer zo’n windvlaag ineens over een open helling trekt, voel je hoe klein je eigenlijk bent. Niet alleen als ruiter, maar als mens. Ik herinner me een moment waarop de wolken laag over de bergen schoven. Het uitzicht verdween bijna volledig. Het enige wat ik nog zag was de rug van het paard voor me en een grijze leegte eromheen.
Wat ik vooraf had onderschat, was de mentale vermoeidheid. Je kunt hier niet gedachtenloos rijden. Iedere meter vraagt aandacht. Rotsen. Modder. Hoogteverschillen. Steile afdalingen. Smalle passages. Losliggende stenen. Urenlang blijf je alert. Aan het einde van een dag was ik lichamelijk moe, maar vooral mentaal uitgeput door de constante concentratie. Het vreemde is dat juist die spanning de tocht zo onvergetelijk maakt. De angst maakte de ervaring intenser.
Want dat is misschien wel wat deze tocht zo bijzonder maakt: je rijdt niet alleen door een van de mooiste landschappen van Noorwegen, je wordt ook voortdurend geconfronteerd met je eigen grenzen.
En dan is er natuurlijk de middernachtzon.
Normaal gesproken vertelt het licht je wanneer de dag voorbij is. In Noord-Noorwegen vervalt dat gevoel volledig. Om elf uur ’s avonds lijkt het alsof het nog maar het begin van de avond is. Om twaalf uur hangt de zon nog steeds boven de horizon en kleurt het landschap in een warme gouden gloed.
Vanaf de rug van een paard beleef je dat licht nog intenser. Het enige wat je hoort zijn het ritmische geluid van hoeven op het pad, het zachte ruisen van de zee en af en toe een meeuw boven de kust. De bergen werpen lange schaduwen over het landschap terwijl de zon een eindeloze zonsondergang creëert die nooit helemaal doorzet.
Geen verkeer. Geen drukte. Geen haast. Alleen jij, je paard en een landschap dat baadt in een licht dat de meeste mensen slechts op foto’s kennen.
Accommodatie Hov Gård
Deze Noorse IJslander paardrijvakantie bestaat uit een vaste standplaats bij Hov Gård. De historische boerderij is al generaties lang in handen van de familie Hov. Hov Gård is een IJslander stal, een camping en een gourmet stijl restaurant genaamd Låven. De kamers zijn comfortabel met gedeelde badkamers. Je hebt vanuit de meeste kamers uitzicht op de paarden of op de oceaan.
In het programma zit een avond saunabezoek inbegrepen met uitzicht over zee en het witte strand. Het restaurant Låven serveert uitzonderlijk lekker eten en een prima ontbijt. Het is geen straf om na een lange tocht in guur weer door de bergen thuis te komen met een drie-gangen diner. Vegetarisch is geen enkel probleem. Veganistisch durf ik niet met zekerheid te zeggen.
Kosten paardrijden Lofoten
Vanuit Nederland kun je voor 300 euro al met 1 overstap naar de luchthaven van Eveness vliegen. Hov Gård biedt een shuttle service aan vanaf de luchthavens van Leknes en Svolvær. Helaas niet vanaf Eveness. Maar als je de kans krijgt, dan zou ik toch vliegen op Narvik/Eveness. Vanaf hier neem je de lokale bus. De bus rijdt bijna de hele Lofoten af. Het uitzicht tijdens de busrit is ronduit spectaculair. Net alsof je door een scene van Jurassic Park rijdt. Ik zag onderweg voor de bus zelfs een eland oversteken en op zijn gemakkie door de berm verder slenteren. De lokale bus is een hele prettige manier om de Lofoten vanuit je luie stoel te zien.
Ik heb de hele paardrijreis als pakket geboekt voor 3.990 euro bij Hof Gard – mountains of the Lofoten. Hier zit alles bij in; eten, overnachtingen, paarden en de shuttle naar de luchthavens Leknes en Svolvær of de bushalte vlakbij Hov Gård.
Eindoordeel Hov Gård
Ik heb gemixte gevoelens over deze reis. Zonder twijfel zijn de Lofoten een van de meest spectaculaire regio’s van Noorwegen. De omgeving was een hele bijzondere om in te rijden. Die uitzichten ga ik niet snel vergeten. En het eten….. om je vingers bij af te likken. Doordat het een standplaatsvakantie was, was het fijn om elke dag terug te komen bij je eigen bed, je eigen spullen en een lekkere warme douche. En de mensen en begeleiding zijn echt supergoed!
Waarom ik dan toch twijfel? Bijna 4.000 euro is heel veel geld voor een vakantie van acht dagen zonder vluchten. Noorwegen is duur en de Lofoten nog duurder, maar dit was toch wel echt veel geld voor zo weinig dagen. Daarnaast waren de ritten zelf bijzonder pittig qua rijden. Ik zou thuis nooit zulke beklimmingen doen en ik weet niet of ik me de hele route veilig voelde. Misschien was het ook wel de pech dat we ook twee dagen echt slecht weer hadden, waardoor zes uur in het zadel nog zwaarder voelt.
Wanneer ik naar de foto’s kijk dan zie ik fantastische landschappen. Maar wanneer ik terug denk aan de reis, dan bekruipt me toch een gevoel van onrust, van stress, van iets wat deze reis niet als 150% positieve ervaring heeft weg geschreven in mijn geheugen.
Als je voor deze reis gaat, zorg er dan voor dat je fit bent, goed kunt rijden en veel vertrouwen in paarden hun zelfredzaamheid hebt.
Meer lezen over Noorwegen?
Voor meer tips over Noorwegen, bekijk onderstaande blogs eens.