Weekoverzicht #51; ziek op reis en doof-stom geworden

Ik zat ziek in Roemenië, verloor mijn stem volledig en baalde als een stekker van mijn werk. Maar eerst konijnenspam want die hebben geen stem dus kunnen deze ook niet verliezen. 

albino konijn bedelt om eten

Maandag; toch maar weer aan het werk

Na twee dagen in bed enkel onderbroken door een hele lange reis van Boekarest naar Timisoara probeerde ik het toch maar om aan het werk te gaan. Ik voelde me alles behalve oké maar was toch al in Roemenië dus kon maar net zo goed naar mijn afspraken gaan. Ik wist dat ik me daar niet heel veel beter van ging voelen, maar ik wist ook dat het ergste ziek zijn achter de rug was. Het enige probleem was dat ik mijn stem kwijt was en dat is toch niet echt praktisch wanneer je een afspraak hebt. 

sneeuw winter Roemenië wegen
Zo mooi met de zon en al die sneeuw

Dinsdag; ik ben er helemaal klaar mee

Zo moe en zo kapot van het hoesten en proberen te praten zonder stem. Ik had er echt helemaal geen zin meer in. Mijn werk heeft als allergrootste nadeel dat ziek zijn echt een heel naar proces is. Kijk als het echt niet anders gaat en ik echt doodziek ben, dan vlieg ik natuurlijk meteen terug naar Nederland. Als ik echt niet meer kan lopen, dan kan ik natuurlijk ook gewoon in bed blijven liggen. 

Maar als ik me iets beter voel, dan voelt het zo nutteloos om gewoon in bed te blijven liggen in het buitenland terwijl je weet dat je dan voor diezelfde afspraken nog een keer terug moet komen om ze overnieuw te doen. Dus dan sleep ik mezelf toch maar naar die afspraken en probeer ik tussendoor in de auto achterover te hangen en even tot rust te komen.

In de praktijk werkt dat natuurlijk voor geen meter. In de auto zitten is niet hetzelfde als in bed hangen, zeker niet op Roemeense besneeuwde wegen. Met een collega reizen betekent altijd dat je nabespreekt en voorbespreekt. 

Had ik een baan in Nederland op kantoor gehad, dan was ik deze dagen gewoon thuis gebleven om goed uit te zieken. Als ik dan belangrijke afspraken had gehad, dan had ik deze een paar dagen later opnieuw in kunnen plannen. Allemaal een heel stuk makkelijker in ieder geval dan ziek zijn in het buitenland.

Hotel Roemenië uitzicht muur
Heel bijzonder uitzicht vanuit mijn hotelkamer

Woensdag; ik ben doof-stom geworden

Mijn stem was inmiddels zo ver heen dat ik mezelf nauwelijks nog verstaanbaar kon maken. In combinatie met wat vluchten in de avond om thuis te komen waardoor mijn oren niet meer open gingen kon ik inmiddels niemand meer verstaan en kon niemand mij meer verstaan. Wat een topweek is dit.

Gelukkig had ik mazzel met de trein. Eerst miste ik op Schiphol om 22.18 de trein op 1,5 minuut na. Een half uurtje wachten later kon ik eindelijk richting Utrecht. Bleek dat daar de aansluitende trein niet zou rijden. Dus nog een half uurtje wachten in Utrecht verder kwam ik om 00.30 pas in Arnhem aan en dan rijden er geen bussen meer. Dan maar supersnel met de taxi naar huis en eindelijk mijn bed in. Inmiddels was ik met mijn gare hoofd al weer bijna twaalf uur onderweg en helemaal total loss. 

Cluj winter Roemenië
Mooie oude gebouwen in de sneeuw in Cluj, Roemenië

Donderdag; tijd om af te remmen

Ik had de hele nacht als een of andere longpatiënt lopen hoesten dus heel veel was ik niet toe gekomen aan slapen. Ik bracht de hele ochtend in bed door, hoestend en snoozend maar reisde uiteindelijk toch voor een enkele afspraak naar mijn werk om daarna weer mijn bed in te duiken. Ik had genoeg gewerkt de afgelopen tijd en het was tijd om af te remmen. Al mijn andere afspraken had ik verplaatst naar 2019 dus ik was helemaal klaar voor een paar dagen welverdiende vakantie.  

konijn bijt kerstverlichting door
Tja, blijkbaar viel de kerstverlichting niet zo in de smaak bij de konijnen….. zucht…en het hing nog wel helemaal hoog

Vrijdag; Netflix dag

Ik keek ontzettend veel rotzooi op Netflix. Het tweede seizoen van 13 Reasons Why. Het nieuwste seizoen van Travellers. Het vijfde seizoen van Prison Break. Het eerste seizoen van The Mist. Eigenlijk zou ik met mijn moeder gaan winkelen, maar ik had het energieniveau van een vaatdoek dus dat moet even wachten.

Ik had mijn tas nog niet eens uitgepakt.

En dat ga ik voorlopig waarschijnlijk ook niet doen. Eerst tijd om van die nare hoest af te komen en echte vrije tijd te hebben. Mijn moeder wil wel wachten tot 2019, maar Netflix niet natuurlijk. En Soura ook niet natuurlijk dus daar maakte ik in het donker een wandeling mee door het bos. Niet echt een goed plan, want het waaide hard. Overal lagen al afgebroken takken en soms gedeeltelijk omgevallen bomen. Zowel Soura als ik waren het er samen over eens dat we ook wel heel snel terug konden lopen. We hebben allebei een gezonde dosis achtervolgingswaanzin in ons eentje in het donker in het bos.

star wars borduren borduurring
Een echte Boho Guide teamgenoot original uit haar opgeheven Etsy shop

Zaterdag; kerstinkopen

Doordat ik nogal veel in het buitenland zat de afgelopen weken waren Maarten en ik vergeten om online boodschappen te bestellen voor de kerst. Niks zo relaxt als al die kerstchaos ontlopen door gewoon op de bank te wachten tot ze de boodschappen komen brengen. Helaas was dat dit jaar niet zo’n feest en moesten we zelf naar de supermarkt.

Wat een hel! We gingen extra vroeg en niet pas op 24 december in de hoop dat het iets uit zou maken. Misschien dat het dat ook wel deed, maar ik ben zo gewend aan boodschappen die thuis bezorgd worden dat ik helemaal gek werd van de drukte in de Albert Heijn XL. Die dagen voor kerst zijn de belichaming van onze extreme consumptiedrift.

Hebben we echt kruidenboter in de vorm van een kerstboompje nodig? Of witbrood in de vorm van een kerstster? Of mini kip-kerstboompjes voor het gourmetten?

Ik ben helemaal voor gezelligheid, maar ik denk niet dat gezelligheid per se hand in hand moet gaan met spullen kopen. En gezelligheid komt al helemaal niet van al die Pinterest waardige gedekte tafels met perfect servies en de meest bijzondere gerechten, afgestemd op de hype van dit seizoen. 

Bij gebrek aan foto’s op zaterdag bij deze een oude foto van mij en Soura in het bos.

Fotoshoot paard trouwjurk bos
Een oude foto van mij en Soura

Zondag; nog steeds niet beter

Ik lag wederom een hele dag in bed. Blijkbaar heb ik het goed te pakken. Behalve naar Soura toe krijg ik niks voor elkaar op dit moment. Nou ja, dat is niet helemaal waar natuurlijk. Ik keek weer uren Netflix vanaf een matras in de woonkamer. Door al het gehoest val ik telkens niet in slaap, dus dan kan ik maar beter een beetje bijgeraken met al mijn Netflix series. Ik hoop dat die nare hoest snel minder word zodat ik weer een paar uur achter elkaar kan slapen zonder te stikken in een of andere hoestbui.

Ook een beetje jammer dat al mijn vrije dagen in bed door gebracht worden (en dan in bed op een manier die weinig sexy en entertaining is). Ach wel ja, ik zal vast niet eeuwig ziek blijven.

We zien er allebei helemaal top uit

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

Hoe zit zo’n reizend jaar eruit met een internationale baan? Reisde ik in 2018 meer dan in 2017?