Weekoverzicht #49; werktrip naar drie landen, vechtpartij

Ik reisde deze week drie landen af, of eigenlijk technisch gezien nog meer zelfs. Ik genoot van het mooie uitzicht en de sneeuw maar had ook last van achtervolgingswaanzin. Maar eerst konijnenspam want die blijven liever thuis. 

Konijnensnoep kerstboom
Loki die van de kerstboom geniet

Maandag; volgens mij veroorzaak ik files

Ik begin mijn dag vroeg in Riga, Letland. Na twee zeer geslaagde afspraken in Letland en Litouwen reisde ik door naar Vilnius, Litouwen. Dat is al het tweede land deze week. Vorige week zat ik in Roemenië bij iemand in de auto die al jaren ervaring had met rijden over ijs en sneeuw. Deze week moest ik het helemaal zelf doen. Ik reed als een oud wijf over de weg en nam elke bocht met 30km/uur. Ik werd zelfs ingehaald door een vrachtwagen met dubbele aanhanger.

Het zou me niks verbazen wanneer er achter mij een file was ontstaan, maar dat kon ik niet zien door alle aanslag op de achterruit van het zout en zand.

Werken en eten tegelijk. Super efficient
oude centrum Vilnius Litouwen
Kitsch kerstboom in het oude centrum van Vlinus
pizzeria Litouwen
De meest bizarre pizzeria ever in een autogarage (mijn lunchplek)

Dinsdag; vechtpartijen

Iedereen kent al die actiefilms en James Bond films wel toch? Daarin zit altijd wel een scene in een hotel waarbij ze elkaar (en de hotelkamer) helemaal kort en klein meppen. Wat ik me altijd afvraag bij zo’n scene is waarom de andere hotelgasten niet de gang oplopen, de receptie bellen en de politie bellen. Zeker wanneer die film in zo’n oude binnenstad van Praag is waarvan ik met mijn jarenlange reiservaring kan zeggen dat hotelmuren daar dun zijn, zeker wanneer je iemand door de salontafel gooit, de deuren eruit slaat en vervolgens iemand door het raam naar buiten sodemietert.

Maar goed, waar gaat dit verhaal heen hoor ik je denken. Nou ik zat dus op mijn hotelkamer laat in de avond en ineens nonstop herrie. Eerst dacht ik nog aan iemand die zijn koffer over de gang reed of de deur niet open kreeg, maar het ging nu wel om erg veel lawaai. De enige conclusie die overbleef na een tijdje luisteren was een vechtpartij. En weet je wat ik deed? Helemaal noppes. Ik zat te luisteren en vroeg me precies bovenstaande af. Misschien is er iemand gewurgd in zijn kamer na een diamantroof en ligt die nu stervend op bed terwijl ik me af vraag waarom niemand in de James Bond film de gang op loopt bij zo veel herrie.

Na enkele minuten hield de herrie op. Ik ben er nooit meer achter gekomen wat er nou op die kamer is gebeurd.

hotel vreemd bordje
Euhm… ik wist niet dat wijn in de categorie schoonmaakmiddelen viel
Novotel Riga restaurant gerechten Letland
Niet koken, geen boodschappen doen, niet de afwas doen. Dit leven is zo gek nog niet.

Woensdag; sneeuw, zon, hagel, regen, mist

Na een afspraak in Riga zou ik beginnen aan de reis naar Estland. Deze route heb ik al drie jaar niet meer afgelegd en ik was even vergeten hoe bijzonder dit stukje Europa eigenlijk is. Nou ja, tenzij je zoals ik iets te veel horrorfilms hebt gekeken.

Letland snelwegen
Oneindige leegte in de Baltische Staten

Stel je de volgende situatie voor: ik reis alleen met de auto. Zojuist heeft het gehageld en de lucht is donker en grauw. Al een uur zie ik niks anders dan naaldbossen. Donkere naaldbossen, af en toe onderbroken door een zandpad. Geen huizen, geen teken van leven, soms een vervallen en ingestort spookhuis. Als je films als Cabin in the Woods of U-turn wel eens hebt gezien, weet je wat voor voorbode dit soort scenes zijn. Zodadelijk heeft de hoofdpersoon een klapband en wandelt dan naar de lichten in het bos verderop.

Dat was ongeveer wat door me heen ging toen ik door de uitgestrekte naaldbossen van Letland en Estland reed. Gelukkig kwam de zon erdoor na alle regen, hagel en mistbuien en verdreef deze enge gedachten naar de achtergrond. Ineens zag het bos eruit als de perfecte plek om met Soura uren te galopperen. Geen enge kinderen die ineens achter een boom staan of wapperende vlaggetjes van de boswachter. Nee, gewoon uren rechtdoor galopperen. Misschien moet ik Soura eens mee nemen op een van mijn werktrips.

Zonsondergang grens Estland Letland
Fantastische zonsondergang tussen Estland en Letland
Spa hotel Tartu Estland
Allemaal gerechten met balletjes. Dit was het toetje en het voorgerecht.

Donderdag; een huiselijke luchthaven

Mijn week bestond uit Letland, Litouwen, terug naar Letland en door naar Estland. Dat waren heel wat landen in zo’n korte tijd. Na wat afspraken en een autoritje kwam ik aan in Tallinn, Estland. Ik heb die stad al vaker bezocht maar blijkbaar ben ik nog nooit via die luchthaven gevlogen. Na het inleveren van de huurauto was het eerste bord wat ik zag “longdistance bus departure”. Euhm… nee ik wil graag met het vliegtuig naar huis en niet met de bus. Oh noo, ik zal toch niet in mijn navigatie het verkeerde adres hebben gezet. Gelukkig bleken het busstation en de luchthaven op dezelfde plaats te zijn.

De luchthaven zelf was een schattige, huiselijke luchthaven. Niet dat koude wat de meeste luchthavens uitstralen, maar een en al gezelligheid. Overal planten en bomen, gezellig stoelen, retro tafeltjes. En bij elke gate een andere stijl. Soms waren het vintage stoelen waarop je kon wachten bij de gate, soms van die standaard gate-bankjes maar dan met retrostoffen bekleedt, soms een grote bank rondom een boom. Ik heb niet het idee dat de luchthaven per se is berekend op hele grote vluchten of veel mensen, maar voor nu is het in ieder geval een en al gezelligheid.

Lufthansa lege stoelen
Lucky strike, al heel veel vluchten op rij alles voor mezelf

Dat was in Frankfurt wel anders. Dat is net als Schiphol zo’n grote luchthaven met oneindig veel gates en standaard vreettentjes. Ik hing er gelukkig maar een uurtje rond toen ik weer instapte voor mijn volgende vlucht naar huis. Ruim na middernacht was ik dan eindelijk thuis. Tijd om weer in mijn eigen zachte comfortabele bed te klimmen.

Luchthaven Estland Tallinn gates
Een zitje rondom een boom als wachtruimte bij de gate op luchthaven Tallinn, Estland
rustige tijden schiphol
Een vrijwel leeg Schiphol, zo laat kwam ik weer in Nederland aan

Vrijdag; gênant

Mijn nieuwe zadel was een paar weken terug al binnen maar omdat ik telkens in het buitenland zat lukte het niet om al eerder een afspraak te maken. In Nederland is het al een tijdje niet al te best weer en voor Soura is dat het perfecte moment om te laten zien dat ze gevangen zit in het verkeerde lijf.

Volgens mij is ze liever een varken dan een paard.

Nadat de zadelmaker afkeurend naar Soura had gekeken en er zeker van was dat mijn nieuwe zadel ook werd geleverd in de maat die ze had besteld, was het voor mij tijd om naar de Divoza te gaan om alles matchend en bijpassend te maken. De Divoza is een soort Mediamarkt voor paardenmensen. En met een nieuw zadel wil ik natuurlijk ook een nieuw dekje. 250 euro lichter en slechts vier items rijker liep ik weer de winkel uit. Wat is een paard toch absurd duur zeg. 

Bont paard vies schoonmaken
Dit is toch niet normaal?!?

Zaterdag; open haard tijd

Wat een waardeloos weer. Soura had een afspraak bij de pedicure maar ze zag er echt niet uit. Met dit weer zou ik absoluut geen hoefsmid willen zijn. Al die paarden zijn smerig en nat en ze hebben weinig zin om mee te werken. Draaiend en klierend wachtte ze ongeduldig tot de hoefsmid klaar was. Wat mij betreft het perfecte weer om gezellig met een paraplu boven mijn hoofd te gaan wandelen met wat stalgenootjes en hun ponies. 

De rest van het weekend hadden Maarten en ik een gezellig weekend samen. Ik was de laatste weken heel veel op reis en had in de weekenden allerlei afspraken dus het was tijd om weer wat quality time met elkaar door te brengen. Maarten had allemaal lekkere hapjes geregeld en de open haard aan gestoken. Het enige wat nog ontbrak was een lekkere Michael Scofield in Prison Break. 

Friet bagger speciaal met pindasaus
Er gaat geen week voorbij zonder friet als lunch

Zondag; nog meer van hetzelfde

Ik reed paard en vergooide mijn zondag aan Netlfix. Dit is precies de reden waarom ik ga stoppen met de weekoverzichten. Mijn leven is net als elk ander leven. Ok, misschien is mijn baan heel wat anders. Ik denk dat de meeste mensen misschien nooit in hun leven de Baltische Staten zullen bezoeken en dan al zeker niet voor hun werk. Ja, mijn werk is wat anders dan wat de meesten doen, maar uiteindelijk bestaat de rest van mijn leven uit dezelfde dingen als waar die van jullie ook uit bestaat. Ik heb ook af en toe rust nodig, sport zo her en der wat met Soura, spreek eens af met vrienden, ga uit eten, bezoek een bioscoop of iets intellectueels, winkel en klus in huis.

traktatie konijnen kerstboom
Ik heb me weer eens laten verleiden om iets nutteloos voor de konijnen te kopen

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

Wildkamperen in Europa

Wat mag er allemaal wel? En wat mag er allemaal niet? Wat zijn de regels voor de verschillende Europese landen?

Zonsondergang wildkamperen Jebel Shams Oman
Zonsondergang vanuit de tent