Weekoverzicht #44; werktrip naar Belfast en zonder bh de wereld over

Ik zat samen met vrijwel al mijn collega’s in Belfast voor een distributeursmeeting. Maar eerst konijnenspam want die doen niet aan distributeurs. Die hebben enkel ons als mensslaven. 

Grijs konijn eet riet
Yam yam, lekker gortdroog riet.

Maandag; als we nu neer gestort waren

Op mijn dooie gemakkie reis ik af naar Schiphol voor een trip naar Belfast. Deze keer niet alleen of met z’n tweeën maar met vrijwel al mijn collega’s. Risicotechnisch misschien niet handig om dan allemaal met dezelfde vlucht te gaan, want waren we nu neer gestort dan was praktisch het hele team weg geweest. Gelukkig gebeurde dit niet en stapten we een uurtje later weer allemaal uit. Wel allemaal zonder de juiste reisstekker kwamen we achter.

We reizen allemaal non-stop de wereld rond maar letterlijk geen enkele collega had aan de juiste stekker gedacht.

Dus we stonden allemaal bij de receptie van het hotel te bedelen of ze er misschien nog wat (een stuk of 30….. ) hadden liggen zodat we onze geliefde telefoons op konden laden.

KLM Ierland vanuit de lucht
Groen Noord-Ierland vanuit de lucht
Grensovergang Noord Ierland
Nog even en dan moet ik een visum aanvragen om deze grens over te mogen

Dinsdag; wat stinkt hier zo?

Soms heb ik zo’n dag dat ik me afvraag waarom ik toch zo ontzettend onhandig ben. En ik heb blijkbaar nogal eens van zulke dagen. Ik trok mijn schoenen in de ochtend aan en vond mijn sokken stinken. Kom ik erachter dat ik geen extra sokken had ingepakt. En bij nader inzien bleek ik de sokken die ik aan had ook het hele weekend al aan te hebben zonder dat ik het door had. Lekker verhaal weer dit. Of eigenlijk helemaal geen lekker verhaal. Ik moest nog een paar dagen op deze stinksokken verder lopen.

Oh ik werkte gewoon de hele dag in allerlei workshops en was ’s avonds de hele avond zoet met een lang diner, Ierse professionele tapdansers en heel veel leuke gesprekken.

Europe hotel Belfast Noord Ierland
Spacetunnel in het hotel
Titanic quarters Belfast Noord Ierland
Luxe dineren in een heel oud pand in de haven

Titanic Quarters Belfast United Kingdom (2)

Woensdag; kleuters….

Soms zit er een distributeur bij die helaas verre van professioneel is. En laat die nou uitgerekend in mijn portfolio zitten. Het is me dan ineens zo ontzettend duidelijk waarom ik geen kinderen wil. Ik ben al non-stop omringd door grote kleuters met stemrecht en een rijbewijs. Gelukkig waren er genoeg collega’s en leuke distributeurs om de dag op te vrolijken van die deprimerende donderwolk die het voor iedereen op de meeting niet heel erg gezellig maakte.

Zo kwam ik een distributeur uit Kenia tegen die voorheen bij mijn oude distributeur van CRV werkte. Hij was al weg voordat ik begon bij CRV maar we bleken allemaal dezelfde mensen te kennen. Dus we stalkten oude collega’s met allemaal foto’s van onze toevallige ontmoeting. Het blijft toch jammer dat ik Afrika als werkregio kwijt ben geraakt. Die mensen zijn altijd zo veel vrolijker en staan zo veel positiever in het leven dan wij in Europa. Nou ja, behalve als het koud is (en dat is het al snel in hun wereld) dan is de wereld te klein en lopen ze er verloren bij.

Na een social event over de Titanic in de avond kwam ik tegen twaalf uur terug in mijn hotel. Helaas zat mijn werkdag er nog niet op toen. Mijn distributeur uit de Baltische Staten wilde met een collega van mij om de tafel voor een gesprek over een nieuwe tool die we hebben ontwikkeld. Dus zo zat ik tot diep in de nacht te bespreken of dit nou wel of niet zou kunnen werken in hun regio. Mijn collega gaf een demo. En de klant bestelde aan de lopende band een dubbele whiskey en een biertje. In die regio kun je er gewoon niet tegenin drinken. Volgens mij hebben die mensen een genetisch aangepaste lever.

Tja dan ben je wel op de Titanic werf geweest maar dan zit je alsnog tot diep in de nacht te werken.

Titanic Experience Belfast United Kingdom
De werf waar de Titanic is gebouwd en nu het Titanic museum staat
Belfast vuurwerk Halloween Noord Ierland
Halloween vieren in Belfast met heel veel vuurwerk

Donderdag; teamcaptain van een werelds team

Behoorlijk gaar stapte ik samen met mijn collega’s in het vliegtuig terug. Door het verzetten van de klok en het verblijven in een andere tijdzone was ik helemaal de weg kwijt qua tijden.

Ik had een ontzettend goede week gehad met mijn distributeurs (nou ja, behalve eentje dan). We werkten aan nieuwe businessmodellen, hadden erg veel social events en leerden van elkaar.

In een van de workshops was ik teamcaptain van een Nigeriaan, Kroatiër (hoe noem je mensen uit Kroatië eigenlijk?), Irakees, Sloveen en een collega. We vulden het superpopulaire Business Model Canvas. Dat is tegenwoordig helemaal hip in de zakenwereld blijkbaar. De sessies werden geleidt door een geweldige spreker uit Zimbabwe die je echt liet nadenken over hoe je het anders kunt doen, hoe we onszelf altijd vastdenken en daardoor enkel verder gaan binnen de restricties die we onszelf opleggen. Titanic Experience Belfast United Kingdom

Vrijdag; lekker thuiswerken

Ik vond dat ik hard genoeg hard gewerkt de hele week, dus ik werkte lekker vanuit huis in mijn pyjama. Ik had een lange lijst met vervelende telefoontjes klaar staan wachten en die kun je toch altijd het beste in je pyjama doen lijkt me.

Toen het zonnetje eenmaal door brak en de regen weg trok, ging ik uiteraard weer naar mijn harige vriendin. Ik had Soura al vier dagen niet meer gezien dus het werd tijd om weer aan de slag te gaan met mijn luie vriendin (ik ben natuurlijk al lang niet meer lui….). Het was wel een beetje gênant, aangezien het tegen het einde van de middag was, toen ik al wandelend met Soura mijn collega’s aan de telefoon had. Soura heeft weinig elegante gangen dus die is van verre te horen, dus ook heel goed te horen door de telefoon. Ik ben zo gewend dat je op je werk gedwongen wordt tussen 9 en 5 te werken. Waar ik nu werk wordt van mij verwacht dat ik bereikbaar ben en mijn werk goed doe in de uren die er voor staan. Hoe ik die uren in deel moet ik maar lekker zelf uitzoeken. Ik moet alleen nog heel erg wennen aan deze nieuwe manier van werken. Eindelijk niet meer conservatief.

Maar goed, daarna zat ik dus waar aan mijn bureau in mijn pyjama (ja ik ging in mijn pyjama naar Soura) om de rest van mijn werk af te maken tot een goede vriend op bezoek kwam.

Opel Tigra winter cabrio
Weer koud genoeg om te moeten krabben

Zaterdag; familiefeestje

Haast haast haast. Om half negen stond ik al weer op stal om met Soura aan de slag te gaan. Ze zouden een nieuw paard in de kudde introduceren dus ik wilde Soura voor die tijd aan het werk gehad hebben. Allereerst omdat ze een heel stuk gezelliger is als ze wat vermoeider is. En daarnaast is er geen land met haar te bezeilen wanneer er chaos in de wei is, want ze moet zich overal mee bemoeien.

Uiteraard vlogen er een paar paarden rondje na rondje achter het nieuwe paard aan tot ik Soura terug in de wei zette. Die rende als een malloot op de groep af dus ik schaamde me al kapot. Maar Soura ontpopte zich tot een bodyguard en rusthersteller. Als levend schild stond ze tussen het nieuwe paard en de groep. Elke paard wat weer begon met jagen en aanvallen werd meteen in elkaar getrimd. Blijkbaar wilde Soura rust aan haar hoofd zodat ze tenminste normaal kon eten. Misschien had ik iets meer vertrouwen in de liefste pony van de wereld moeten hebben.

Snel door naar huis om in twee uurtjes naar Friesland te rijden voor een familiefeestje. Mijn oma is alweer stokoud geworden (*weet niet meer hoe oud precies, schaam) en dat vieren we elk jaar samen met lekker eten. De meeste mensen weten wel dat suikerbrood uit Friesland het lekkerste suikerbrood is wat er is. Maar wist je dat je er ook heel goed wentelteefjes van kan bakken en die samen met ijs als toetje kunt serveren?

Oh en stiekem rende ik tussendoor even snel naar die vintage winkel aan het begin van de straat waar ik de vorige keer een hele gave jurk kocht. Ook deze keer ging ik niet met lege handen naar huis. Ik kocht een jurkje uit de jaren 50 en een shirtje voor onder mijn broekpak.

hunebed drenthe vintage jurk
Oude foto van mij in mijn nieuwe retro jurk voor een hunebed
Restaurant Sluiszicht Workum
Tijd voor superlekkere wentelteefjes

Zondag; de liefste pony in de hele wereld

Was ik gisteren al helemaal trots dat Soura het zo geweldig deed met een nieuw paard in de wei, tilde ik al deze trotse moedergevoelens deze dag naar een heel nieuw niveau. Ik had weer eens een idioot idee. Twee stalgenootjes gingen met hun paarden voor de kar het bos in. Ik heb nog steeds mijn zadel niet binnen dus wandel alleen maar door het bos. Soura vind het juist veel leuker om hard door het bos te scheuren, maar dan lig ik er zeker weten naast zonder zadel.

Aangezien de ostheopaat ook zei dat Soura lui was (ik vergeet voor het gemak even dat ze dat ook over mij zei) had ik me bedacht dat ik dan wel achterop de kar mee kon en Soura aan touwtje er achteraan. Geniaal plan natuurlijk weer, behalve dat je aan een los touwtje bijzonder weinig over je paard te zeggen hebt. Geen ruiter die met zijn/haar zit kan sturen, geen teugels om een rem te zijn bij iets te hoge versnelling, helemaal niks anders dan mijn stem en een touw om haar aan voort te sleuren.

Zou Soura acuut stil staan dan rukt ze in een klap mijn arm uit de kom en mij van de wagen af. Daarna word ik door het paard achter me overreden.

Ik zeg: slim plan! Ik had wel het verzoek ingediend om iets langzamer te remmen wanneer we van galop terug naar draf zouden gaan zodat Soura niet op volle snelheid op de wagen voor haar zou klappen (waar ik op zat… ook belangrijk). En ook omdat ik weer in mijn pyjama naar stal was gegaan en helemaal geen bh aan had. Ik kan je vertellen dat een rondje op zo’n kar door het bos alles even goed los schudt.

Ik was nog net wel even zo slim geweest om een extra lang touw mee te nemen voor het geval Soura niet meteen zou reageren maar de kar waar ik op zat wel al in een hogere versnelling zat. Maar dat bleek allemaal nergens voor nodig. Soura gedroeg zich geweldig en scheurde op volle snelheid met een kar voor zich en een kar achter zich door het bos alsof ze het bijna elke dag doet. Daar gaat je paardenmoedershart toch van gloeien.

handpaard Arnhem warnsborn aangespannen paard
Miss luiheid ten top zit lekker achter op de kar.

Soura

Netflix en Storytel tips

De nieuwe vaste rubriek in mijn weekoverzicht. Veel kijk- en luisterplezier!

Netflix: ik heb weer een geniale buitenlandse serie gevonden. Een Franse deze keer. La Foret. Over een verdwenen meisje in de Ardennen. Is het dan eigenlijk een Belgische serie? Anyways, meisje is zoek, politie erbij, duistere geheimen van allerlei mensen komen boven. Mateloos spannend.

Storytel tip: Koorts (door Saskia Noort). Ontzettend fijne luisterboeken schrijft Saskia Noort. Sommige van die luisterboeken kan ik nauwelijks mijn aandacht bij houden, maar op de een of andere manier schrijft zij heel helder. Ik dacht eerst dat het aan de voorlezer lag, maar ook bij andere voorlezers (Koorts wordt door Isa Hoes voorgelezen) blijf ik uren door luisteren. Koorts gaat over een vrouw die met haar vriendin naar Ibiza gaat en dan seriemoordenaar. Eigenlijk hetzelfde recept als wat ik altijd kijk op Netflix en altijd luister op Storytel.

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

Beste vintage en tweedehands winkels in Antwerpen, België

Vegas Antwerpen België (1)