Weekoverzicht #41; werken op zondag, sleur en joyriding

As we speak zit ik op Schiphol te wachten op mijn vlucht naar München om vanaf daar door te vliegen naar Cluj in Roemenië. Mijn werkweek begint een dagje eerder. Maar eerst konijnenspam want die werken sowieso nooit.

konijn close up
Liefste konijntje in erg chique kleur

Maandag;

Op sommige dagen weet ik niet wat ik in deze weekoverzichten moet schrijven. Ik ben bijna twee jaar verder met deze weekoverzichten en het valt me op dat ik best een repeterend leven heb, maar dan veel varianten daar op. Zo werkte ik deze dag thuis, ging na zes uur keihard werken naar Soura om daar een paar uur op stal te hangen, met iedereen bij te kletsen, in de zon te zitten en mijn zadel perfect op te poetsen voor wat foto’s.

Eigenlijk een dag zoals elke andere dag, maar dan een klein beetje variatie op hetzelfde thema. Normaal ga ik niet overdag paardrijden, ik werk niet elke dag thuis, soms ga ik door de stad naar huis, soms spreek ik af met vrienden, maar eigenlijk zijn de meeste dagen hetzelfde.

Winter Tigra zonder dak
Bij mooi weer moet het dak er natuurlijk af

Of ik dat erg vind? Ik heb geen idee eigenlijk. Ik vind dat het leven niet permanent hysterisch en spannend hoeft te zijn, maar ik merk dat ik me verveel wanneer ik veel dezelfde weken heb met slechts geringe variatie of alleen andere activiteiten op vrijdag, zaterdag en zondag. Blijkbaar heb ik variatie in mijn leven nodig.

Het is alleen zo dat werken best wat tijd in beslag neemt gedurende de week, dus dan houd je maar weinig tijd over voor al die spannende activiteiten dus dan kan ik maar beter mijn werk spannend maken (en mijn seksleven natuurlijk, maar daarover gaan we het nooit hebben op deze blog 😉 )

Om een lang verhaal kort te maken; na mijn bezoekje aan Soura tufte ik zonder dak naar huis, want zo lang de zon schijnt, kan het dak van de auto eraf. Thuis werkte ik nog twee uurtjes verder, maakte de konijnen schoon met Maarten en lag samen met hem in de womancave te genieten van het vuur.

Op de een of andere manier laten deze weekoverzichten me zien hoe extreem mijn leven is geworden. Van telkens repeterende patronen wanneer ik in Nederland ben tot volledig onherkenbare patronen wanneer ik in het buitenland ben.

Houtkachel gasfles buitenhaard
Aan het einde van de dag genieten van de konijnen, de tuin en ons houtkacheltje

Dinsdag; hyper en energized

Op maandag werkte ik thuis, op dinsdag ging ik naar het kantoor in Amersfoort voor wat vergaderingen. Onder andere met een van mijn Roemeense teamgenoten. We hadden samen een superproductieve meeting met allemaal geniale ideeën. Althans, nadat we een kwartier bezig waren geweest om de hypermoderne techniek aan de praat te krijgen. Elke vergaderruimte heeft van die interactie tv’s waarop je kunt tekenen en je laptop draadloos kunt aansluiten. Maar natuurlijk niet bij mij. Nee, bij mij werkt het niet en moet ik ouderwets met een kabel werken. Ah well, ik paste toch al beter in de jaren 60 qua kleding, dan kan ik ook wel in de jaren 60 gaan leven qua techniek.

Maar goed, genoeg gezeurd over computers. Inmiddels weten jullie wel dat in Roemenië de Afrikaanse Varkenspest behoorlijk om zich heen slaat. De afgelopen weken stonden in het teken van het opvangen van de klappen en het herorganiseren zodat we met frisse moed weer aan de slag kunnen. Ik had samen met mijn collega een ontzettend goede brainstorm waar we – na drie uur samen zitten – allebei verbaasd waren over hoe ver we eigenlijk gekomen waren.

Uitzicht Amersfoort kantoor
Uitzicht vanuit het kantoor in Amersfoort
ns drukte in de trein
Ineens iets minder energyzed als ik moet staan in de trein

Woensdag: snoepvreetaanval

En deze dag ging ik naar het kantoor in Boxmeer. Toch nog heel wat afgereisd in die monotone werkweek van mij. Ik bleek zo ongeveer de enige op kantoor te zijn.

Dat komt mooi uit want dan valt ook niet op dat ik ongeveer dertig keer naar de snoeppot ben gelopen.

Uitzicht boxmeer kantoor zonsopkomst
Heel ander uitzicht in Boxmeer. Wat een fijne manier om de dag te beginnen
Oman off road explorer
De reisbijbel voor Oman is binnen. Tijd voor een off-road avontuur door woestijnen en bergen, over eenzame stranden en verlaten wadi’s.

Donderdag; joyriding

Maarten belt mij heel triomfantelijk op. Hij had goed nieuws voor me. Ik hoopte dat hij ging zeggen dat al zijn klachten spontaan als sneeuw voor de zon verdwenen waren, maar helaas. Ik bleek een boete voor door rood rijden op de deurmat te hebben gekregen. Waarom Maarten daar zo triomfantelijk over was? Normaal gesproken kwamen de boetes voor hem binnen, dus hij was in de veronderstelling dat deze ook voor hem was. Maar deze keer was ik de gelukkige. 239 euro!! Tja, had ik maar beter op moeten letten. Ik had wel leukere bestemmingen voor die 239 euro geweten.

verkeersboete rijden door rood
Kak, dat is best veel geld zeg

Zaterdag; rimpelige mensslaven

Soura en ik maakten een laatste rit met mijn oude zadel. Het was eigenlijk veel te warm voor Soura. Ze loopt al een paar weken in haar winterjas die ze niet zo makkelijk uit trekt zoals wij dat doen. Het zweet liep in straaltjes van haar af aan het einde van onze herfstachtige buitenrit. En zoals altijd zette ze me weer vreselijk voor schut.

Ik draaf door het bos richting een groepje oude mensen die naast hun fiets staan. Eentje springt van haar fiets om met haar camera mij en Soura vast te leggen tussen als herfstkleuren. Toegegeven dat mijn pony ook wel erg mooi kleurt in deze herfstwereld. Vervolgens blijft Soura doodleuk bij die groep staan en heeft weinig trek om verder te gaan. Ze had in de verte een hardloper gezien met een idioot broekje aan en dacht

Ja daag, met zulke hardloopkleren ben je niet goed bij je hoofd en ga ik echt niet in jouw richting lopen.

Ik maak heel nonchalant een praatje met de groep oude mensen in de hoop dat ze niet door hebben dat mijn paard weer eens dwars aan het doen is. Maar helaas, er zit nauwelijks beweging in de pony van mij wanneer ik met het been wat de oude mensen niet kunnen zien probeer om Soura vooruit te trappen. Dan zal toch mijn zweep er aan te pas moeten komen. Haperend komen we op gang en na nog wat hobbels en stopjes (en het feit dat de hardloper inmiddels al weer een tijdje uit het zicht is) besluit Soura dat het veilig genoeg is om die groep rimpelige mensslaven achter zich te laten. Herfst bonte pony bosrit Arnhem Schaarsbergen

Ik sloot mijn dag af met een straatborrel. Niet echt een activiteit waar ik heel enthousiast van wordt. Tijdens mijn werk moet ik altijd al geïnteresseerd in andere mensen zijn (of doen alsof) en daar heb ik in mijn vrije tijd eigenlijk nooit zo veel zin in. Gelukkig bleek ik al jaren best interessante buren te hebben. Zo woont er een semi-professionele darter bij ons in de straat, een musicalster, een ortho-moleculair geneeskundige en heel veel mensen die ook net als ik aan Wageningen Universiteit gestudeerd bleken te hebben.

Zondag; vroeg begin van de werkweek

Tegen het einde van de middag was ik weer op Schiphol te vinden. Af en toe werk ik ook in de weekenden omdat dat nou eenmaal makkelijker uit komt (en nee, daar krijg ik geen overwerk compensatie of tijd-voor-tijd compensatie voor).

Maarten reisde gezellig met me mee naar Schiphol vanwaar hij verder ging naar zijn vader en ik door de security sjockte voor mijn vlucht naar München. Ik stond achter een Syriër bij de security. Op de een of andere manier stond ik naar hem te kijken alsof ik een uitgestorven diersoort zag. Echt geen idee waarom. Misschien omdat Syriërs bijna niet meer Europa inkomen en ze voor mijn gevoel – als ze er eenmaal zijn – ook nergens meer heen kunnen omdat ze nauwelijks aan een baan kunnen komen. De wereld is maar een rare plek dat we in Europa mensen niet eens meer willen helpen omdat er een paar rotte appels en wat gelukszoekers tussen zitten.

Dit weekoverzicht zit ik te typen op de luchthaven dus mijn zondag is voorlopig nog niet voorbij. De rest van deze zondag zal ik in het vliegtuig doorbrengen. Eerst naar München en dan van München door naar Cluj in Roemenië.

cabrio vol blaadjes opel tigra
Als je het dak eraf laat en onder een boom parkeert (en nee, dit waren helaas niet de enige blaadjes)

Netflix en Storytel tips

De nieuwe vaste rubriek in mijn weekoverzicht. Veel kijk- en luisterplezier!

Netflix tip: What happened to Monday? Een film over een wereld waarin de bevolking zo extreem is gegroeid dat er een 1-kind beleid ingevoerd wordt. Door alle genetisch gemanipuleerde voedingsstoffen krijgen steeds meer mensen echter meerlingen die dan allemaal behalve eentje ingevroren worden in cryoslaap. Echter één vader besluit zijn zevenling te houden en in het geheim op te laten groeien. Leuke film over hoe ze er mee om gaan om met zeven mensen samen slechts 1 leven voor de buitenwereld te delen.

NPO 1 kijktip: al weer een oude aflevering van de Keuringsdienst van Waarde, maar heel erg de moeite waard om te kijken. Het gaat over witte of bruine eieren. Wat is het verschil? En welke van de twee is eigenlijk gezonder?

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

Citytrip Plovdiv (Bulgarije); bezienswaardigheden, culturele hoogtepunten en mooie vergezichten

Oude stad Plovdiv Bulgarije