Weekoverzicht #40; werktrip Griekenland en Bulgarije en 1.000 km te paard door Mongolië

Met de opkomende kou in Nederland werd het tijd om ergens warmer te gaan werken. Ik reisde voor mijn werk naar Athene en Bulgarije waar ik genoot van een comfortabele 25 graden. Dat was werk uiteraard. Maar eerst konijnenspam want die hebben als enige baan om de moestuin winterklaar te maken.

konijn eet boerenkool moestuin
Het is maar goed dat Lotte geen Facebook heeft, want die had me deze oncharmante foto nooit vergeven

Maandag; op naar Athene

Tijd voor een nieuwe trip. Ik was voor mijn nieuwe baan nog steeds niet naar mijn distributeurs in Griekenland geweest. Heel raar dat ik daar zomaar ineens heen ga wanneer het in Nederland wat kouder wordt (dat laatste viel achteraf best mee want het werd net zo snel warm als dat het koud werd in Nederland).

Deze keer was ik op tijd op de luchthaven, had ik de gate goed gecontroleerd, stapte ik in het juiste vliegtuig en kwam ik zonder problemen aan in Athene. Daar wachtte mijn collega uit het Midden Oosten me op voor de overdracht van de Griekse distributeurs.

Athene vanuit de lucht Aegan Airlines
Mooi weer in Athene, hoe toevallig dat ik dan net naar Athene op werktrip moet

Dinsdag; luxe is overgewaardeerd

In het Midden Oosten zijn ze nogal van opscheppen, aanzien, macht en uiterlijk vertoon. Iets waar ik helemaal niet van ben, want het is zelden het geld waard. En dat was dit keer ook weer het geval.

Mijn collega had ons in het Marriot hotel gestopt. Een superdeluxe vijfsterrenhotel in Athene waar je dus een vermogen voor betaald per nacht (lees: meer dan 250 euro per nacht). En wat krijg je er voor terug?

Heel veel mensen die zichzelf uitermate belangrijk vinden maar eigenlijk nauwelijks iets voorstellen.

Marriot hotel Athene griekenland lunch
Lunch met appelsap en dessertwijn, altijd een fijne combo

Mijn kamer was niet groter dan de gemiddelde hotelkamer in een willekeurig ander hotel. Ja de badkamer was volledig van marmer, maar dat kan me echt geen zak schelen. Het eten was van matige kwaliteit voor wat je ervoor betaalde. Zo was alleen al het saladebuffet 16 euro per persoon en het ontbijt 28 euro per persoon. Geen van beiden waren ook maar iets beter dan de gemiddelde Van der Valk. Er stond geen enkel vegetarisch gerecht op de kaart. En de locatie van het hotel was ronduit verrot, ergens tussen het centrum en de haven. Vast handig voor van die Amerikanen die een Middellandse Zee cruise maken en niet in een onbekend hotel durven slapen en dus allemaal massaal in het Marriot hotel liggen. Dus je kunt niet lekker een rondje door het centrum wandelen en je kunt niet lekker een rondje over het strand slenteren, want het hotel zat letterlijk ergens half op een industrieterrein en half in een woonwijk.

Waar het wel van overliep was de mantelpakjes. Dus toen mijn hoofdpijn niet meer te harden was, sloot ik mijn dag zo snel mogelijk na mijn laatste afspraak af.

zakenvrouw tweedehands kleding
Volledig tweedehands outfit met krijtstreepjes en jasjes. Alleen die laarzen waren nieuw

Woensdag: ik houd niet van upgrades

De dag begon met een vlucht van Athene naar Sofia. Om vijf uur Nederlandse tijd zat ik in de taxi onderweg naar de luchthaven. Bij aankomst in Sofia bleek ik een upgrade gekregen te hebben voor mijn huurauto.

Als er iets is waar ik niet van houd dan is het wel een upgrade van mijn huurauto.

Ik heb nog nooit een upgrade gehad naar een cabrio en dat is wat mij betreft de enige juiste upgrade dus deze upgrade zal ook wel tegenvallen. Meestal resulteert een upgrade in een veel grotere auto waar ik in landen als Griekenland en Bulgarije onmogelijk mee kan parkeren. Ik weet niet wat die stadsplanners in die landen allemaal bedenken, maar ze bedenken in ieder geval niet dat mensen hun auto nog ergens kwijt moeten kunnen.

Ik had in Plovdiv (ergens halverwege de weg tussen Sofia en de Zwarte Zee)  een hele leuke retro kamer in het oude centrum van Plovdiv. Ik wist alleen niet dat het oude centrum van Plovdiv echt heel oud was, dus met stadsmuren, veel te smalle straten geschikt voor paard en wagen en boven alles vooral nauwelijks geregistreerd op Google Maps.

Na een half uur rijden en zoeken door straatjes met enorme keien was ik er helemaal klaar mee. Ik heb de auto geparkeerd nadat ik de straat op onderstaande foto helemaal achteruit gereden had. En nee, die auto die daar midden onder die poort op de foto staat is niet onderweg de straat in. Die staat daar geparkeerd! Ik moest dus achteruit richting die auto, om vervolgens onder die veel te smalle poort door om die auto heen te laveren. En daarom haat ik upgrades.

Maar goed, de rest van Plovdiv kon ik gelukkig lopend bezoeken. Al hield ik het niet heel lang vol. Het was hoofdpijnweek blijkbaar dus na een uurtje rondwandelen dook ik snel mijn bed in.

Plovdiv Bulgarije stadsmuur klinkerweg
Dit hele eind reed ik achteruit met mijn veel te grote huurauto, proberend die auto op het einde te ontwijken
Hebros Hotel retro hotel Plovdiv Bulgarije
Hele retro hotelkamer in het oude centrum van Plovdiv

Donderdag; u bent Gast van de Dag

Na heel wat uren in de auto (lees: 1,5 uur naar eerste afspraak, 1 uur naar tweede afspraak en 3 uur naar Sofia) kwam ik weer aan in Sofia. In zo’n vliegveldhotel verdwaalde ik eerst in de donkere parkeergarage met allemaal vage deuren en gangen. Nadat ik het voor elkaar had om de receptie te vinden, kreeg ik te horen dat ik was geselecteerd als Gast van de Dag. Kijk, zulke upgrades houd ik dan weer wel van.

Ik werd op de negende verdieping in een business suite geparkeerd (sluipreclame: Best Western Hotel Premier Sofia) waar ik niet alleen een kamer tot mijn beschikking had, maar ook een woonkamer, een badkamer met ligbad en met inloopdouche en nog een aparte wc-badkamer. Eigenlijk had ik gewoon een hele appartement voor mezelf. Het bed lag goddelijk en met de gratis cocktail in de bar sliep ik als een blok beton.

Merci van distributeur
Mijn oude distributeur bezocht om gezellig bij te kletsen, toen kreeg ik dit mee voor de mooie samenwerking met hun
Premier Best Western Sofia Bulgarije
Guest of the Day!! whooop whooop.

Vrijdag; 3.30 is toch geen begin van de werkdag?

Om half vier Nederlandse tijd stond ik alweer naast mijn bed. Al die mooie foto’s van relaxte stadswandelingen en zonnige etentjes gaan gepaard met onmogelijke werktijden. Voordeel is dan wel weer dat ik al vroeg in Nederland was en na een paar uurtjes thuis wat vergaderingen afwerken, al in de middag naar Soura kon.

Drukte Schiphol Douane
Lekker gezellig lang wachten op Schiphol

Zaterdag; nieuw zadel, alweer?

Het was weer zo ver, ik had weer een zadelmaker op bezoek. Deze keer niet om mijn oude zadels te laten controleren, want daarvan weet ik toch al dat ze niet goed liggen, maar om een nieuwe te kopen. Na een uitgebreide meetsessie, heb ik nog ongeveer een uur een zadel getest door telkens mijn eigen zadel af te wisselen met mijn potentiële nieuwe zadel en toen wist ik het zeker; ik ga een paar ribben verkopen om dit nieuwe zadel te kopen.

Zaldi new cont bicolor
Helemaal verliefd op dit nieuwe zadel

Zondag; 1.000 kilometer te paard door Mongolië

Met dit fantastische weer is het ontzettend fijn om naar stal te gaan. Soura en ik hingen wat rond op het erf, poetsen mijn Massimo zadel wat in de verkoop gaat (dat betekend dat ik poets en Soura er af en toe overheen kwijlt, zucht).

bont paard in de wei in een kudde
Altijd fijn om al vroeg op stal te zijn en te genieten van de zon

Rond de lunch sprong ik met Maarten in de trein voor mijn verjaardagskado. We begonnen in Leiden met een lunch bij De Waag. Dit is een superhip cafe in een van de oudste gebouwen van Leiden. Het gebouw stamt uit 1638. Maar we reisden natuurlijk niet af naar Leiden om alleen maar te lunchen. Hij nam me mee naar de film All the Wild Horses. Deze film gaat over de Mongol Derby; de zwaarste paardenrace ter wereld die wordt gereden over 1.000 kilometer door de wildernis van Mongolië. In ongeveer 8 dagen rijden alle ruiters om de 20-30 kilometer op een ander wild Mongools paard naar het volgende “horse station” alwaar de paarden gecontroleerd en gekeurd worden voordat je een nieuw paard uit mag zoeken om mee verder te rijden.

Ik had dolgraag een lijf gehad wat geschikt is voor zulke zware reizen want dit moet toch wel absoluut de mooiste paardentocht ter wereld zijn.

Maar ik heb helaas last van een … zwak karakter.

Dus ik ga dat nooit vol houden. Als je de verhalen van de verschillende ruiters ook ziet, onvoorstelbaar. Een meisje was eraf gevallen en is de volgende dag verder gereden, maar had last van haar ademhaling. Na 40 kilometer op dag twee heeft ze bij de medische controle te horen gekregen dat ze een klaplong had en is daarvoor naar het ziekenhuis vervoerd alwaar bleek dat ze ook haar bekken had gebroken. Dat is pas rijden op karakter (of gewoon dom, ligt eraan hoe je het bekijkt) als je 40 kilometer paardrijdt en wandelt met een gebroken bekken en een klaplong.

Waag Leiden lunch
Lunchen in het oude gemeentehuis van Leiden
Bioscoop Leiden, all the wild horses
Wat een geweldige film over de zwaarste paardenrace ter wereld

Netflix en Storytel tips

De nieuwe vaste rubriek in mijn weekoverzicht. Veel kijk- en luisterplezier!

Netflix tip: oh ik heb weer een geweldige crimi gevonden; Trapped. Alleen al vanwege de geweldige natuur moet je deze serie kijken. Het speelt zich af in IJsland. En zoals altijd vallen er doden en blijkt iedereen geheimen te hebben. Ik vond het weer met volle teugen genieten.

Wat je trouwens zeker niet moet kijken is de film Left Behind. Dit is een christelijk drama met Nicolas Cage. Nu zijn films met Nicolas Cage sowieso al niet best, maar dit is echt het absolute dieptepunt. Ik ga je niet eens vermoeien met de verhaallijn, maar het is niet best. Mocht je trouwens slaapproblemen hebben, dan is deze film zeker iets voor je om je te helpen in slaap te vallen.

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

IJsland; budget, route, reisafstanden en wat je echt moet zien in IJsland

Op het strand bij Vik IJsland
Op het strand bij Vik