Weekoverzicht #38; gratis kleren, jeukende bulten en betaald vrijwilligerswerk

De Afrikaanse varkenspest heeft België bereikt wat behoorlijke impact op mijn werk blijkt te hebben. Ik ging met het hele bedrijf vrijwilligerswerk doen. En ik deed een geweldige vondst op Marktplaats. Maar eerst konijnenspam want die hebben nooit stress van de varkenspest.

Loki (2)

Maandag; Afrikaanse varkenspest is al in België

Ik had letterlijk van half negen in de ochtend tot half drie in de middag vergaderingen. Ik voel me bijna een beetje een ambtenaar met al die overleggen. Al is er wel een groot verschil tussen mij en een ambtenaar. Bij mij worden de overleggen allemaal geclusterd omdat ik zo veel in het buitenland zit en ik anders simpelweg niet te bereiken ben. Dus wanneer ik dan eens in Nederland ben (en mijn collega’s toevallig ook), dan is dit het resultaat. Ik denk dat ik nog niet eens 10% van mijn tijd besteed aan vergaderen, maar zou ik de data splitsen tussen Nederland en buitenland, dan kom ik in Nederland ruim boven de 10% uit.

De drama’s wat betreft de varkenspest komen rap onze kant uit. Inmiddels zijn er in België besmette wilde varkens dood gevonden. Laten we hopen dat dit niet weer tot een vergelijkbaar drama leidt als jaren terug waarin die grote grijpers tienduizenden varkens moesten ruimen. Ik ben wel op precies het goede moment in deze baan gerold. Never a dull moment. Want de varkenspest heeft ook grote gevolgen voor mijn werk. Zo zijn er gebieden waarin ik in principe niet kan reizen, klanten die geen klant meer kunnen zijn en transportbewegingen die niet meer plaats mogen vinden.

Salade dressing drama
Zelf salade meenemen naar het werk liep desastreus af

Dinsdag; tijdens werktijd niet werken

Om zeven uur zat ik achter mijn laptop om aan het werk te gaan. Op de een of andere manier kan ik alleen een opgeruimd hoofd hebben als mijn inbox op zijn minst ook een beetje opgeruimd is. Oftewel, pas wanneer ik al die chaos aan kleine taken weg gewerkt heb.

In het kader van time & stress management schijnt dit helemaal de verkeerde aanpak te zijn, hoor ik van al mijn luisterboeken die ik in de auto luister. Dit is omdat je door de constante kleine (misschien minder belangrijke zaken) afgeleidt wordt van wat je eigenlijk zou moeten doen. Toch remt chaos in alle taken die er nog liggen mij ontzettend in het afmaken van die taken die ik eigenlijk zou moeten doen. Mijn hoofd blijft van hot naar her springen en ik kan me nauwelijks langer dan een fruitvliegje concentreren op wat ik aan het doen ben.

Om mijn collega’s even te ontlopen, werkte ik vanuit huis in een paar uurtjes al die kleine dingetjes weg die er al weken liggen. Met een fris en leeg hoofd sprong ik vervolgens op de fiets voor een laat ontbijt/vroege lunch met Petra van Arnhem Life bij Stroom Arnhem.

Cafe lunchroom Stroom Arnhem
Helemaal verliefd op de inrichting bij Stroom Arnhem

Het was hartstikke mooi weer. Zonde om die laatste zonnestralen aan me voorbij te laten gaan. Dus daar zat ik gezellig op een terrasje midden op de ochtend te genieten van een plak bietencake (yep, dat smaakt zoals het klinkt) en van een goed gesprek over business development op grote schaal en kleine schaal. Ze vertelde me ook dat de To Good to Go app inmiddels in Arnhem ook allemaal ophaallocaties heeft. Toen ik deze app testte was er niks in Arnhem en nu al meer dan 14 ophaalplekken dus tijd om hier weer eens actief mee aan de slag te gaan.

Nadat we voldoende bijgekletst en bijgevoerd waren, fietste ik naar huis om me daar als een kluizenaar weer op te sluiten achter mijn laptop. Maar nu wel met een opgeruimde inbox. Tegen vijf uur realiseerde ik me ineens dat ik zowaar een paar hele grote taken eindelijk af hand gerond en al vijf uur niet meer van mijn stoel af was geweest.

Ik ben bang dat ook dit niet goed is volgens al die mooie zelfhulpboeken.

Cafe Stroom Arnhem Bietencake
Bietencake met citroen-kruiden-glazuur bij Cafe Stroom Arnhem

Woensdag: geitenwollensok 2.0

Maarten scoorde bij de Albert Heijn van die handige draagnetjes voor je groente, fruit en broodjes. Ik wilde ze al heel lang hebben, maar in van die geitenwollensokken winkels betaal je een vermogen voor die netjes. En ik ben natuurlijk wel een kniepert, dus toen Maarten voor 0.69 euro twee van die netjes scoorde was mijn dag weer helemaal goed.

Ik deed al die mooie wereldverbeteracties volledig teniet toen ik ’s avonds bij de snackbar friet haalde voor ons tweeën, want plastic bakjes en vorkjes, plastic zakje erom en servetjes erbij.

duurzaam eco netje Albert Heijn
Eco-warrier 2.0, vlak voordat ik overmatig veel plastic gebruikte bij de snackbar

Donderdag; betaald vrijwilligerswerk

Het bedrijf waar ik voor werk organiseert elk jaar een Community Day waarbij over de hele wereld alle dochterbedrijven als vrijwilliger aan de slag gaan. Ik stond ingeschreven voor een project op een dagbesteding voor verstandelijk beperkten. Samen met de laboranten, finance en een projectleider IT klusten we de hele dag rondom de dagopvang onder toeziend oog van de cliënten.

We bouwden een geitenklimtoestel, versleepten heel veel takken naar een bos van Staatsbosbeheer, ruimden de moestuin op en entertainden de cliënten. En dat was me een bijzonder groepje bij elkaar. Eentje leefde in slowmotion. Alles ging langzaam. Hij praatte langzaam, lachte langzaam en bewoog extreem langzaam. Een andere leefde in het verleden terwijl hij zelf nog niet eens dertig was. Hij praatte alleen met mensen van boven de 50, luisterde naar hele oude muziek, vond alleen oude klokken, oude kasten en oud servies leuk.

Ik wist in ieder geval ook zeker aan het einde van deze dag dat ik absoluut niet geschikt ben voor werken in de zorg.

Althans niet met dit type cliënten. Ik zou het echt niet op kunnen brengen om elke dag zo veel geduld te hebben, naar de ietwat saaie en langzame verhalen te luisteren, alles tien keer te herhalen en het idee hebben dat ik nooit vooruit kom. Heel knap van de mensen die de dagopvang runnen dat ze dit jaar in jaar uit wel doen. Maar zo is er waarschijnlijk voor elk beroep wel wat te zeggen. Er zijn ook maar weinig mensen die met mij willen ruilen. Ja, wanneer ik op een stand in Griekenland lig, dan ineens wel, maar de rest van mijn baan willen ze er liever niet bij.

Community day dagopvang verstandelijk beperkten
Meteen al nieuwe vrienden gemaakt in de dagopvang

Vrijdag; overal bulten

Ik werd wakker met overal extreem jeukende bulten. Heb ik weer. Waarschijnlijk zaten in alle takken van de eikenboom die ik op de Community Day heb lopen verslepen, resten van de eikenprocessierups (of ik ben allergisch voor fysiek werk en fysieke inspanning). Ach, voor alles is een eerste keer, dus ook voor eikenprocessierupsuitslag. Na een rondje Googlen kwam ik tot de conclusie dat mijn symptomen wel meevielen en in twee weken (WATT?!?! twee weken extreme jeuk) weg zouden trekken. Mijn lijf viel de afgelopen weken toch al uit elkaar, dus dan kan jeuk er ook nog wel bij.

Gelukkig werd mijn dag helemaal goed gemaakt toen ik aan het einde van de werkdag twee tafeltjes ging ophalen die ik op Marktplaats gespot had. Voor in de womancave wilde ik hoge en smalle bijzettafeltjes zodat mensen hun drinken ergens kwijt konden. Tijdens de Tour de Switch had ik met 50% korting een retro plantentafeltje gescoord. Hier heeft Maarten een oude steen – die we in de schuur hadden liggen – op gelijmd. Dit tafeltje beviel zo goed dat ik meer van zulke handige hoge tafeltjes wilde hebben. Maar zie maar eens een tafeltje te vinden vergelijkbaar met die uit de Kringloopwinkel.

Je gelooft het bijna niet, maar iemand bood er op Marktplaats nog twee aan. Als een kleuter zo blij met deze verovering. Inmiddels heb ik een womancave vol met bijzettafeltjes. Een grote tegel – die we over hadden van de vloer in de keuken – erop en het tafeltje was klaar voor een avondje onze snacks ondersteunen terwijl wij lekker naar het vuur lagen te staren.

vintage upcyclen plantentafeltjes
Marktplaats vondst geupcycled naar bijzettafeltjes voor in mijn womancave

Zaterdag; de fik erin

Ik had weer eens een goed idee. Een wand in het konijnenhok vervangen met een plexiglas plaat die we nog hadden staan. Maar voor bouwwerkzaamheden aan het hok moeten de konijnen eruit. Ze moesten er zelfs heel lang uit want de kit moest drogen. Dus voor Maarten en mij was dat het perfecte moment om Lauren Hill op de speaker te zetten, het vuur in de houtkachel aan te steken en van 10 uur ’s morgens tot drie uur ’s middags lekker in de womancave te hangen samen.

Grijs konijn eet klaver
De tuin leeg vreten

De hele dag had ik aan lopen lanterfanten en net toen ik bij Soura aan kwam voor een gezellige wandeling begon er een wolkbreuk. Zowel paard als eigenaar haten regen dus ik heb deze rit naar stal maar gebruikt om mijn kast helemaal op te ruimen en uit te zoeken.

buienalarm app
Tja, regen. Daar doe ik niet aan.

Zondag; gratis kleding

Heel vroeg in de ochtend scheurde ik naar Soura om alle regen voor te zijn. Dit lukte maar gedeeltelijk, dus had ik een excuus om snel naar huis te racen en daar lekker warm binnen te gaan zitten. Nou ja, zitten. Ik had weer een ouderwets volle zondag gepland. Ik begon met het verder aflakken van de eettafel, een gat in een sjaal repareren, spullen op marktplaats zetten, etc. etc.

Soms vraag ik me wel eens af, als ik geen schoonmaakster had, of nog erger, als ik kinderen had gehad, waar ik dan ooit de tijd vandaan had moeten halen om al die dingen te doen die ik nu in een zondag prop. Voor mijn gevoel kom ik nu al nergens aan toe en kom ik tijd tekort voor al die mooie plannen die ik heb. Zoals die 60 blogs die ik half af heb eindelijk eens verder af maken.Grappige quote boekwinkel

Einde van de middag ging ik met Maarten naar de bioscoop voor wederom een kwalitatief uitmuntende actiefilm; Mission Impossible. Helaas geen Jason Statham, dus beduidend minder interessant om naar te kijken, maar nog steeds wel zeer entertaining. Al die discussies om hoe vrouwen geobjectiveerd worden, ik doe niet anders over mannen. Ben benieuwd wanneer de eerste man met een beweging komt waarin ze niet gekeurd willen worden op hun uiterlijk, maar op inhoud.

Zulk soort films met veel geweld en te knappe mensen vragen om fastfood dus we testen bij de Smullers de nieuwe vegetarische burgers om eens te kijken of dat wat is. Ter vergelijking hebben we de Smullers vlees-hamburger erbij besteld. Ik kan je vertellen; ze waren allebei niet te vreten. Dus of je nou de vegetarische burger of de vleesburger wilt bestellen bij de Smullers…. doe het niet en koop een frietje!

Smullers hamburger en vegetarische hamburger
Een vegetarische en vlees hamburger van de Smullers naast elkaar

We sloten de zondag af bij Cafe de Move voor mijn voorlopig laatste kledingruil. Dit jaar is een jaar geweest waarin ik mijn kledingkast na jaren weer eens goed bij heb gevuld en vernieuwd. Gedeeltelijk ook omdat ik vond dat ik voor mijn nieuwe baan wel wat nieuwe zakelijke kleding kon gebruiken. Hopelijk kan ik er weer een paar jaar mee vooruit zodat ik in 2019 niet telkens voor mijn kast sta te bedenken wat ik nou aan moet trekken.

Ik scoorde bij Cafe de Move trouwens een broek en een zwart jurkje. Mijn eigen kleding kreeg ik niet eens de kans om neer te leggen. Blijkbaar had ik gewilde spullen, want toen ik mijn rondje af had, was alles wat ik er neer had gelegd al weg. Behalve die ene roze korte broek met hartjes (tja, over smaak valt niet te twisten). Bizar hoe snel deze markt zich heeft ontwikkeld en hoe makkelijk je hierdoor geld kunt besparen.

Tweedehands regenjas Appel en Ei Nijmegen
Kon ik eindelijk mijn regenjas weer een keer gebruiken

Netflix en Storytel tips

De nieuwe vaste rubriek in mijn weekoverzicht. Veel kijk- en luisterplezier!

Fijne link; ik kreeg een link doorgestuurd over de opkomst van het veganisme. Een interessant artikel wat veel tegenstrijdigheden laat zien, maar ook goede argumenten aan voert waarom het niet zou werken als iedereen vegan is (vanuit milieuoogpunt gezien dan, ethische argumenten bleven hier achterwege).

Storytel tip: De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween. Geniaal luisterboek over een 100-jarige man die uit het raam klom en verdween (*spoileralert!!). Je leert alles over zijn leven wat van bizarre toevalligheden aan elkaar hangt en wat vooral heel droog verteld wordt.

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

Oeganda: korte stops die je niet mag missen

Oeganda klein kindje