Weekoverzicht #34; bijna mijn vlucht gemist en met een wapenhandelaar om de tafel

Ik reisde bijna niet voor mijn werk naar Roemenië omdat ik me heel erg amateuristisch had voorbereid. En ik had een totaal nieuwe ervaring op mijn werk; mijn eerste meeting met een wapenhandelaar. Maar eerst konijnenspam want die klein terrorist heeft al genoeg wapens zonder AK47’s.

konijn eet boerenkool
Tja, als je er dan niet bij kunt, dan wacht je tot het door het dak groeit

Maandag; nog 5 minuten tot de gate sluit

Laatst schreef ik al dat ik niet heel handig bezig was op Schiphol toen ik tot twee keer toe bij de verkeerde gate zat. Deze keer had ik mezelf overtroffen in kansloosheid.

Mijn vlucht ging om 13.55 uur. Dus om 10.35 stond ik op Arnhem Centraal voor de trein van 10.46.

Vanwege geplande werkzaamheden rijden er bussen naar Utrecht.

Euhm… ok, ik had ruim gerekend in verband met drukte op Schiphol dus dat gaat helemaal goed komen.

Met de trein naar Ede, met de bus naar Utrecht, stukje lopen in Utrecht, trein naar Schiphol, stukje lopen in Schiphol. Half uur langere reistijd dan normaal. Niks aan de hand.

Vliegen KLM (3)
Trein, bus, trein, vliegtuig en auto. Wat een reis

Gate D27; dat zou me niet nog eens gebeuren. Na een 20 minuten wachten bij de security en douane stond ik om 13.15 midden in Schiphol voor het bord met vluchten. Lekker getimed. Kan ik nog even mijn waterfles vullen, wc stop, rustig naar mijn gate sloffen.

Starend naar het bord, op zoek naar een vlucht naar Boekarest rond 13.55 vond ik niks. Hmm, licht verhoogde hartslag. Waar is mijn vlucht? Zoekend op het bord zag ik ineens een vlucht naar Boekarest. Om 13.35…. WHATTTT?!?! DAT IS OVER 25 MINUTEN.

Check, check, dubbelcheck. Nee dat is echt mijn vlucht. Snelwandelend (want hakken dus rennen geen optie) scheurde ik naar gate D27. 1 minuut voordat de gate ging sluiten racede ik met mijn paspoort wapperend langs de balie samen met wat anderen waar ik altijd naar kijk en denk

Sjonge jonge, hoe moeilijk is het om een paar minuten eerder bij de gate te zijn.

Het was me weer gelukt; zonder zorgen (tot op Schiphol dan) op mijn dooie gemakkie naar Schiphol tuffen en daar zo min mogelijk tijd door brengen. De volgende keer zou ik liever wel iets rustiger door Schiphol willen lopen. Zal ook veel blaren schelen, want ik had mijn voeten tot bloedens toe kapot.

KLM beenruimte nooduitgang
Yeah, een raamplaats met bizar veel beenruimte

Dinsdag; met een wapenhandelaar om de tafel

Na een lange dag sales meeting ging ik met een van mijn teamgenoten naar een vergadering met investeerders. Investeerders die een hele grote kippenintegrator willen opzetten waarbij ze eigen voer produceren, een eigen slachthuis hebben en de hele keten van kip. Dus ik vroeg wat hun achtergrond was om een inschatting te kunnen maken van hun expertise en kennis en of ik als strategisch partner daar wel in wilde stappen.

Antwoord hij; ‘Ik ben een wapenhandelaar met zaken in onder andere Angola en het Midden Oosten’.

Euhm… ok, een wapenhandelaar. Dat is ook voor het eerst. Moet je dan verder vragen? Ik ben er maar snel verder gegaan over een ander onderwerp, want dit is niet per se het type beroep waar ik interesse in heb (lees: ik keur het zeer sterk af want uiteindelijk leiden wapens alleen maar tot narigheid). Om 23.30 kwam ik eindelijk op mijn hotelkamer aan.

hygiene Rin Hotel Boekarest Roemenië
Zou dit een hint zijn van de kamer aan de overkant van de gang dat ze bezoek hebben net zoals studenten dat soms doen?

Woensdag; de glamour van een internationale baan

Dag 3 in Roemenië. Dag 3 die bestond uit wederom een lange werkdag in een conferenceroom in het hotel. Airconditioning, presentaties en geen daglicht; zo glamoureus dat internationaal reizen.

boekarest Roemenië zonsondergang
Het enige daglicht wat ik zag deze dag
Eieren ontbijt Rin Hotel Boekarest Roemenië
Iemand is creatief geweest in de hotelkeuken

Donderdag; sleur

Dag 4 in Roemenië; wederom een dag met weinig hoogtepunten. Hoogtepunt van de dag was misschien wel dat ik eindelijk minder last had van mijn blaren en dat mijn avondeten slechts bestond uit een dessert. Op dit soort reizen geeft mijn stappenteller slechts 3.000 stappen per dag weer maar is mijn calorie-inname minstens 6.000 calorieën per dag. Mijn oplossing; alleen een toetje eten als avondeten.

design Flow Magazine
Wat heeft een konijn te maken met de tekst erboven? Flow Magazine heeft soms rare plaatjes als keuze voor hun artikelen
Dessert internationaal restaurant Rin Hotel Boekarest
Mijn avondeten. En ik me maar afvragen waar die groeiende vetrol vandaan komt

Vrijdag; auto, vliegtuig, trein, bus, trein, bus, lopen

Nog een ochtend training geven en toen begon de hele terugreis. In Roemenië is de luchthaven een drama. Mensen die er werken zijn 100% van de tijd chagrijnig. Er is totaal geen systeem. Roemenen dringen voor. De hele flow is verkeerd waardoor het overal opstroopt en iedereen dus veel te lang door brengt bij de security en de douane. Niet echt een fijne ervaring. Maar dat kwam helemaal goed toen bleek dat ik op de volle vlucht de stoel naast me leeg had. Yep, dat was het hoogtepunt van mijn reis, want daarna zou het alleen maar erger worden. Vrije stoelen KLM vlucht

Maar eerst nog gezellig uit eten met de Zwemgodin. Mijn heenreis op maandag had nogal wat hele pijnlijke blaren veroorzaakt, dus de zwemgodin kwam mij met een paar reserveschoenen ophalen op het perron in Utrecht zodat we gezellig uit eten konden.

Daarna ging mijn reisdrama gelukkig gewoon verder. De treinen tussen Utrecht en Arnhem waren vervangen door bussen (net als de heenreis), maar de bus van 21.30 was al vol waardoor ik een half uur moest wachten. Vervolgens was deze bus te vroeg in Ede-Wageningen. Op zich niet erg dat ik daar ook een half uurtje moest wachten, behalve dat ik me een beetje verkeken had op het weer in Nederland. Het was maar 15 graden en ik liep erbij alsof het 30 graden was (want zo lekker warm was het in Roemenië). Na een half uurtje koukleumen, nog een treinreis, een busreis en een stukje lopen, lag ik dan eindelijk weer in mijn eigen bed. Thuis.

Zaterdag; weekend!!

Na een veel te korte nacht, want een uur tijdsverschil met Roemenië dus daardoor op tijd weer wakker had ik eindelijk weekend. Mijn dag begon met mensen die wat spullen op kwamen halen via de weggeefhoek. Het huis is zo fijn minimalistisch aan het worden. Elke kast die ik open trek heeft alleen nog maar spullen die ik vaak gebruik. Alles is steeds makkelijker te vinden. Maar het is vooral heel veel minder werk om alles op te ruimen. Geen dozen vol met rotzooi meer die eerst aan de kant moeten omdat je net dat ene dingetje achterin de kast zoekt.

Bakker Arnhem gebak
Maarten had voor een lekker ontbijt gezorgd

Ik ging ook langs bij Outfit Library Less. Op zondag is er een kledingruilbeurs waarvoor ik alvast kleren in ging leveren. Ik had nog een paar zakken met kleding staan van mijn Mary Kondo opruimwoede waarvan een aantal kledingstukken hier prima geschikt voor waren.

Bedelende pony
Soura die bedelt om de rest van het eten in de voerschep

Zondag; nieuwe werkoutfit

Mijn zondag begon zoals elke zondag; naar stal voor Soura. De temperatuur gaat omlaag dus het is eindelijk weer mogelijk om lekker aan de slag te gaan zonder dat het zweet me al uitbreekt wanneer ik uit de auto stap.

Vanuit stal door naar de stad (ja ik had me omgekleed) om eerst lekker te lunchen met bananapancakes en fruit bij Lola’s. Ik moest wat tijd doden omdat er iemand weer eens niet professioneel was. Op een Facebook groep stond een oproepje of er iemand in Arnhem was die een coach in opleiding wilde helpen bij haar afstuderen. Ze woonde onderweg van Soura de stad in, dus daar wilde ik best bij helpen. Stond ik bij haar voor de deur, was ze er helemaal niet. Natuurlijk allemaal lamtakkenexcuses, maar waar het eigenlijk op neer kwam

ze was helemaal niet professioneel

Het moge duidelijk zijn dat ik haar niet meer ga helpen voor haar afstuderen. En dus had ik een uurtje extra om te slijten voordat ik naar de kledingruil zou gaan. Perfect om een rondje door de stad te slenteren en op zoek te gaan naar nieuwe pumps. Koop ik die niet tweedehands? Ik zou ze wel tweedehands willen kopen maar op schoenenvlak is er vaak maar weinig te vinden tweedehands want ik koop alleen schoenen die zo goed als nieuw zijn. Afgetrapte schoenen heb ik zelf genoeg in de kast staan (en ieuwh).

Lola's Arnhem ontbijt Banana pancakes met fruit
Lekker ontbijt bij Lola’s

De kledingruil was een goede score. Ik had 12 kledingstukken ingeleverd en heb er maar 3 weer mee terug genomen waaronder een donkerblauw krijtstreepjurkje wat perfect is voor mijn werk. Dus netto is mijn kledingkast weer wat gekrompen. Wat nog veel grappiger was om te zien, was hoe bijna al mijn kleren bij anderen over de armen hingen. Ik zal binnenkort eens een post maken met al mijn tweedehands werkoutfits om jullie een idee te geven hoe makkelijk je tweedehands er supergaaf uit kunt zien.

konijn eet wortelloof
Je zult maar zo tevreden kunnen zijn van groenvoer (ps; dat is niet mijn behaarde been 😉 )

Netflix en Storytel tips

De nieuwe vaste rubriek in mijn weekoverzicht. Veel kijk- en luisterplezier!

Fijne link: ik kreeg een link doorgestuurd van Flitter Fever over hoe bloggers en Instagram bestemmingen juist heel erg verpesten. Expert Vagabond over de schade van Instagram.

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

Persoonlijk – wat nou als je geen ambitie hebt? Wat nou als ik geen ambitie heb? Past dat wel in de prestatiemaatschappij waarin ik leef? Moet ik altijd maar hoger op de carrièreladder willen komen of is ambitieloos door het leven gaan ook prima? En maakt dat me minder een zakenvrouw? Ik schreef een persoonlijk verhaal over hoe dit uit pakt. Azoren portugal regenwoud