Weekoverzicht #33; waarom reizen moet en ik niet tegen sleur kan

Ik werkte heel wat dagen thuis omdat er helemaal niemand op kantoor was. Ik verbaasde me over hoe slecht ik met sleur overweg kan. En ik kluste wat af. Maar eerst konijnenspam want die verbouwen hun huis elke dag. 

konijn verstopt in bank
Wanneer het eigenlijk al iets te lang stil is en je al een hele tijd geen konijn meer hebt gezien. Krijg Loki hier maar eens tussenuit zonder je vingers kwijt te raken.

Maandag; Airbnb vs schoonmaakster

We hadden de hele week Airbnb gasten. We hebben een soort zelfonderhoudend systeem uit gevonden. De schoonmaakster maakt de Airbnb ruimtes schoon en daarmee verdient ze haar eigen salaris weer terug. De Airbnb gasten betalen de schoonmaakster en de schoonmaaksters regelt al het schoonmaken rondom de Airbnb gasten. En we zijn in augustus inmiddels ons breakeven point gepasseerd. Airbnb heeft al genoeg opgebracht om de rest van het jaar de schoonmaakster te betalen. Dus alle Airbnb inkomsten die nu binnen komen, is winst voor ons. Het is wel zo dat de zomertijd de meeste reserveringen geven en dat we verwachten dat na september er weinig reserveringen zullen zijn.

whenever I feel the need to exercise I lie down until it goes away
Het uitzicht in de womancave; mijn motto 🙂

Dinsdag;

Ik werkte een dagje thuis; orthodontisten tijd. De orthodontiste wilde even een slotje verplaatsen, maar dan moest ik niet schrikken van het geluid. Het zou wat kraken.

Ik kan je vertellen; het klonk alsof ze mijn hele tand eraf brak!

Als straks die beugel eruit moet, moeten alle slotjes er zo afgebroken worden (slik). Misschien mijn noisecancelling headphones maar meenemen die dag.

Behalve een rondje met Soura en een stalgenootje door het bos had ik nergens energie voor. We zaten allebei te paard zonder energie en waren niet vooruit te branden. De paarden deden net alsof ze ons niet hoorden en sjockten op hun allerlangzaamst voort. Ze waren al lang blij dat er niet weer een galloptraining op het programma stond.

radbouw MC tandheelkunde orthodontist
Een uurtje relaxen bij de orthodontist

Woensdag:

En ik werkte weer thuis. Daardoor had ik eindelijk tijd om in mijn lunchpauze naar de stort te rijden om wat grofvuil weg te brengen. Het grootste gedeelte van de spullen was al opgehaald via de weggeefhoek, of gewoon door mensen meegenomen uit de voortuin omdat we het aan de straat hadden gezet. Maar blijkbaar waren een tuinslang van 0,70 meter en kapotte tegels niet spullen die mensen nou per se nodig hebben, dus dat (en nog veel meer rotzooi) moest ik toch echt zelf naar de stort rijden. Gelukkig zit die op maar 5 minuten van ons huis. Kon ik me daarna weer buigen over mijn hoofdpijndossiers.

Dat was ook letterlijk het enige wat ik deed. Ik geloof niet dat ik die dag van mijn plek af ben geweest anders dan om naar de stort te gaan. Zelfs Soura kreeg geen bezoekje.

Philips Ambilight rare kleuren paars en groen
De tv was het niet eens met de serie die ik aan het kijken was en maakte alles groen en paars

Donderdag; waarom reizen moet

Eigenlijk best raar om te bedenken dat wanneer ik niet zo veel zou reizen voor mijn werk dat dan al mijn weken er zo uit zouden zien.

  1. Opstaan
  2. Werk
  3. Naar huis in de file
  4. Paardrijden
  5. Eten
  6. Netflix
  7. Slapen

Ik merk dat ik het minste lol heb in het schrijven van mijn weekoverzichten waarin ik in Nederland bleef. De dagen worden hetzelfde en bestaan uit een constant repeterend patroon. Op de een of andere manier lijkt het dan wel alsof de tijd veel sneller gaat in dit soort weken. De ene week vloeit naadloos over in de andere week en voor je het weet is het weer winter of zomer of volgend jaar.

Natuurlijk doe ik in die weken in Nederland ook wel eens iets anders dan wat in bovenstaand lijstje staat. Leuke uitjes in de weekenden en gezellig bij vrienden langs, maar toch zijn de doordeweekse dagen bijna allemaal vrijwel hetzelfde. Hetzelfde kantoor, hetzelfde uitzicht, hetzelfde sporten, dezelfde werkzaamheden, hetzelfde ritme. Ik kan me niet voorstellen dat ik niet zou reizen voor mijn werk en niet minstens eens per maand mijn ritjes naar kantoor zou onderbreken voor een ritje naar het buitenland met ander uitzicht, ander eten, andere mensen en even afremmen in het leven en stil staan bij hoe mooi de wereld is.

Pony loopt los mee
Liefste pony ter wereld

Vrijdag;

Nog een dagje thuis werken. Nog een dagje zonder verhalen. Ik ging van conference call naar conference call. Ik hield een betoog over mijn budget en zat in mijn maag met gemedicineerd voer. In het kader van antibiotica reductie (en de extreme noodzaak daarvoor) is gemedicineerd voer behoorlijk aan banden gelegd. Uiteraard kun je als veehouder nog meer dan genoeg andere manieren gebruiken om antibiotica aan je dieren toe te dienen, maar dat terzijde. Doordat regels op dit gebied nogal eens veranderen en ik daar natuurlijk op het veel te late moment achter kom, kan ik daar prima een uurtje of wat mee vullen. Je weet wel, een gewone werkdag dus.

bolcourgette te hard
Een stalgenootje had zelfverbouwde bolcourgettes op stal gelegd. Ik weet niet wat voor tuin ze hebben, maar deze bolcourgettes waren van beton. Ik had een bijl nodig om ze te hakken en ze hebben 10 minuten staan koken en toch kon je er nog steeds een kind mee vermoorden

bolcourgette pitjes binnenkant

vliegtuigdoden doden door ezels
Voor alle mensen met vliegangst

Zaterdag; Sourie de sloerie

Eerst naar de hoefsmid met mijn pony en toen een dramatisch half uurtje in de bak gereden. Soura was niet vooruit te branden en liep non-stop te sloffen en te slenteren. Na een half uur had ik harder gewerkt dan Soura.

Ik merk dat ik de laatste maanden weinig energie heb om naar Soura te gaan. Niet omdat het niet leuk meer is, maar omdat ik geen doel meer heb. Ik had altijd iets om aan te werken, maar nu zijn er geen grote projecten meer over. We kunnen een heel springparcour springen zonder hoofdstel. Ik kan marathon afstanden in mijn eentje rijden op wedstrijdwaardige gemiddelde snelheid. Ze kan allerlei nutteloze trucjes als steigeren. Ik kan haar meenemen met een extra handpaard. We springen boomstammen en afsprongen. We hebben western gereden en ik heb een halfbakken poging gedaan om dressuur te rijden maar daar vind ik niks aan. We hebben springwedstrijden (geen succes), patrouille ritten, TREC cursussen, massage cursussen, schriktrainingen, van alles hebben we gevolgd.

Het enige doel wat ik nog heb is nog een keer een 50 kilometer afstand rijden, maar daar heb je veel tijd voor nodig. Allereerst omdat er dan toch echt wel getraind moet worden. En omdat een 50 kilometer mij een uurtje of 5 gaat kosten om te rijden. Daarna heb ik minstens een dag nodig om zelf te herstellen. De afgelopen maanden was het bizar warm en kwam rijden er helemaal niet van. Dus voorlopig zit het er niet in. Dat doel moet door geschoven worden naar 2019. Of iemand moet met voer en water mij onderweg willen helpen. Soura moet op zo’n afstand wel iets eten en drinken. Op de Veluwe zijn daar geschikte punten voor, alleen met het weer van de afgelopen maanden groeit er helemaal niks meer wat ze wil eten.

Arnhem fietspaden
Op de fiets naar de stad
Hoefsmid Arnhem en omgeving
Spa behandeling voor mijn paard

Zondag; retro kussens

De temperaturen zijn eindelijk wat gedaald dus het perfecte moment om…. te verven. Zucht. Het plafond in mijn womancave moest nog geverfd worden dus daar stond ik op zondagochtend onder de meest onmogelijke houding een plafond te verven. Uiteraard onder toeziend oog van twee konijnen.

plafond verven
Het gevolg van een plafond verven.

Gelukkig kon ik een tripje naar mijn ouders als excuus gebruiken om aan het eind van de ochtend al te stoppen met verven. Ik scheurde met allemaal kussentjes die ik nog had liggen en mijn superretro kringloopvondst naar mijn ouders waar mijn moeder de kussentjes voor onze tuinstoelen in elkaar zetten. Het is eigenlijk te gênant voor woorden dat ik dat niet eens zelf kan, gewoon rechtdoor een vierkant naaien. Gelukkig maak ik dat goed door straks een keer een heel weekend te moeten besteden aan het vervangen van haar smartphone. Het kost me waarschijnlijk al een dag om uit te vinden hoe ik van die dinosaurus een back-up kan maken.

Netflix en Storytel tips

De nieuwe vaste rubriek in mijn weekoverzicht. Veel kijk- en luisterplezier!

Storytel: Safe. In de hoofdrol speelt dezelfde persoon als die ook seriemoordenaar was in Dexter. Dit verhaal gaat over een gated community waarin een vader zijn dochter kwijt raakt. Een superspannend drama waarin je telkens op het verkeerde been wordt gezet.

Wist je trouwens dat het Storytel boek Het meisje in de trein waar ik een paar maanden terug over schreef nu ook op Netflix te vinden is als film? Ik was er als luisterboek niet echt enthousiast over. Het verhaal was traag en niet echt heel spannend. Ik ben benieuwd of ze er als film iets beters van hebben weten te maken.

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

Review: wasbare wattenschijfjes – een duurzaam alternatief?

Wil je wel een schoon gezicht maar niet elke keer meer afval produceren? Misschien zijn wasbare wattenschijfjes voor jou ook wel een duurzaam alternatief voor wegwerpwattenschijfjes. In deze blog hoe de eerste paar maanden met wasbare wattenschijfjes mij zijn bevallen.

Wasbare wattenschijfjes van Lana Luna
Wasbare wattenschijfjes van Lana Luna