Weekoverzicht #32; pony strafkamp, de hoogtepunten van Overijssel en straalbezopen

Een zeer gevarieerde week waarin ik Maarten trakteerde op zijn verjaardagskado en we samen Overijssel ontdekten, een week waarin voor de verandering niet Soura op strafkamp moest maar een andere pony en een week waarin ik het Boho Guide team weer eens zag. Maar eerst konijnenspam want die verdienen ook geregeld strafkamp. 

grijs konijn past niet in hok
Zes vierkante meter leefruimte en dan nog steeds doen alsof het hok te klein is

Maandag; straalbezopen

Soms heb je zo’n dag waarop dingen ineens fantastisch gaan. Ik moest met mijn team werken aan de budgetten voor 2019. Altijd een grote uitdaging want ik moet het budget in mijn hoofd ook in hun hoofd krijgen, maar dan op een manier waardoor het eigenlijk van henzelf komt. Targets zijn namelijk makkelijker te halen wanneer je ze zelf hebt bedacht in plaats van dat ze opgelegd zijn door iemand anders. Aan mij de schone taak om ze zelf een budget in elkaar te laten knutselen.

Dus na heel wat uren vergaderen waarin mijn team zelf hun input aanleverde, telde ik alles op en kwam ik zelfs hoger uit dan het budget in mijn hoofd. Whoop whoop, ik houd van ambitieuze voorstellen.

En om mezelf te belonen voor mijn eerste succesje trakteerde ik mezelf op Strawberry Daiquiry ijsjes met 5% alcohol. Ik ben geen alcoholdrinker, maar ben een prima alcoholeter. Doe mij maar een kaasfondue met witte wijn en alcoholijsjes, of een dessert als chocoladecake met Guiness. Frozen cocktail Strawberry daiquiri ijs

Dinsdag; Boho Guide etentje in Utrecht

Na een fijne dag in de airconditioning op mijn werk (want buiten 37 graden!!), reisde ik door naar Utrecht voor een Boho Guide etentje. Ik heb al lange tijd geen nieuwe plekken meer toegevoegd aan de Boho Guide omdat ik simpelweg niet op echt mooie plekken ben geweest. Ik ben nu vooral bezig met ingewerkt raken in mijn nieuwe baan in alle verschillende landen. Over een aantal maanden heb ik hopelijk mijn draai gevonden en is er ook weer meer ruimte voor ontdekkingsreizen in mijn werkgebied en fantastische plekken bezoeken.

Uiteraard aten we in een Instagrammable eettentje (yep dat is echt een woord). De hele tijd kwamen de hippe hoedjes types (waar ik eerder deze week al over schreef in een blog over Marrakech) langs gewandeld voor een foto tegen die perfect hippe achterwand, waar hun wapperende jurk dan extra mooi tegen uit komt wanneer ze heel spontaan een pirouette draaien voor de foto (ps; we aten in Streetfood Club Utrecht).

Restaurant cafe streetfood club Utrecht Boho Guide
Daar zaten we dan hip en Instagramable te zijn in onze wapper-jurken

Woensdag: ons eerste etentje

Na een dagje thuis werken, kwamen mijn ouders onze nieuwe buitentafel testen voor een etentje. Althans, dat was de bedoeling. Maar eerst moesten we nog twee extra stoelen halen. Het leek mij leuk om een bankje aan de ene kant van de buitentafel te hebben en drie stoelen als andere zitplaatsen. Eenmaal thuis stond de tafel veel te ver van de muur om een bankje aan de andere kant te zetten. Dus wilde Maarten toch liever twee extra stoelen.

Ok, kan geregeld worden. In de jeep van mijn vader scheurden mijn moeder en ik eerst naar de Kringloopwinkel. De tuinwinkel was daar om de hoek en we konden het niet laten om dan ook even snel langs de kringloopwinkel te gaan. Daarnaast moesten we onze laatste 50% korting nog uitgeven voor de laatste stempel in de Tour de Switch. Zo OCD ben ik dan ook wel weer dat ik die laatste stempel ook wil om alles compleet te maken. Dat hele minimaliseren wil af en toe niet zo goed lukken wanneer ik weer met een mooi bijzettafeltje of handig vogelhuisje naar buiten kom (allemaal zeer essentiële eerste levensbehoeften).

Anyway, eindelijk aangekomen bij de Intratuin stonden we met twee extra stoelen bij de kassa en kijk ik naar het bedrag op het schermpje maar het klopte niet. Dus ik sta glazig naar de kassa te kijken, zegt de casiere:

De 20% korting is er al af hoor.

Euhm, ok, snel betalen en bijna rennend ging ik de winkel uit. Ik wist helemaal niet dat ik korting kreeg, maar tegen korting zeg ik geen nee.

Uiteraard pasten de stoelen niet in de jeep. Via de voorstoelen proberen. Via de achterbak proberen. Vijf minuten later en we hadden geen stoelen in de auto, maar wel een publiek wat stond toe te kijken (lees; 2 mensen stonden te kijken). 1 doos erin, de andere stoel uit de doos gehaald. Dan maar in onderdelen de auto in. En ja hoor, het lukte. Alleen die doos zelf… die maakten we op zeer professionele manier kleiner (lees; als twee kleine kinderen stonden we erop te springen tot de doos ook in de achterbak paste).  

Donderdag; storm op het werk

Diep in gedachten verzonken staarde ik naar mijn computerscherm toen het donkerder en donkerder werd. Uit het raam was het uitzicht geweldig. Zon en donderwolken vochten om de hemel. Vanuit het comfort van mijn kantoor aanschouwde ik het begin van het noodweer. Eindelijk regen. Even verlichting van die eeuwige hitte. En ik draaide terug naar mijn beeldscherm en ging weer op in mijn werk.

noodweer in Nederland
Wat een gaaf uitzicht vanuit mijn kantoorraam tijdens de storm in Nederland

Vrijdag; oh oh Overijssel

Ik had een dagje vrij genomen zodat ik rustig aan kon doen voordat we een nachtje weg gingen voor Maarten zijn verjaardag. Althans, het was de bedoeling dat ik rustig aan kon doen, maar ik had om zeven uur in de ochtend bedacht om alle spullen op zolder op te gaan ruimen. Halverwege had ik natuurlijk geen zin meer. Was ik net klaar met al mijn kleren opruimen, was de zolder een nog grotere puinhoop geworden met alle spullen die ik ook allemaal uit ging zoeken.

Dan maar lekker naar Soura voor een bosritje (goede kop-in-het-zand techniek). Inmiddels liggen alle eikels in het bos al op de grond. Ze zijn innieminie en natuurlijk veel te vroeg gevallen. Dit was echt een bizarre zomer. De stalhouder zei al dat er veel te weinig hooi is om de winter mee door te komen. Wel goed voor Soura. Die heeft nog genoeg eten voor minstens drie maanden op haar lijf. Door al die hitte heb ik nauwelijks gereden waardoor het walvisgehalte zeer hoog is.

bosrit pony herfst bladeren
Al het blad is al gevallen. Net herfst zo

Vorig jaar had Maarten voor zijn verjaardag een weekendje Friesland voor zijn verjaardag gehad. Dit was zo goed bevallen, dat ik heb besloten om hem elk jaar een andere provincie voor zijn verjaardag te geven. Dit jaar was het Overijssel waar ik vandaan kom. We zijn zelfs langs het huis gereden waarin ik al mijn kinderjaren heb door gebracht. Ik ben daar al vijftien jaar niet meer terug geweest. Raar om te zien hoe klein alles is. In mijn hoofd waren afstanden groter, straten breder en huizen ruimer. Maar de kamer waar ik 17 jaar heb geslapen, keek nog steeds uit op dezelfde grote boom, met dezelfde bielzen in de voortuin en dezelfde poort naar de achtertuin (een en al nostalgie).

Kasteel landgoed Twickel Delden
Niet mijn ouderlijk huis maar Kasteel Twickel
Kroezeboom Fleringer Est kapelletje
Slecht weer op komst bij dit schattige kapelletje en een van de oudste bomen van Nederland

Maar goed, ik zal niet blijven dwepen in het verleden. Maarten en ik bezochten kastelen en stokoude bomen met kapelletjes. We dwaalden door lange lanen en oneindige landbouwgebieden. Ik had duizend verhalen over toen ik klein was bij vrijwel elke bocht in de weg (oh daar dweep ik weer in het verleden).

We sliepen in een tiny house op een boerderij. Uiteraard vertelde ik ook honderduit over de koeien die daar te zien waren (beroepsdeformatie), namelijk het redelijk zeldzame Brandrode Rund (die we ’s avonds ook aten). Eet ik vlees dan? Jazeker, ik heb geen moeite met het eten van vlees wanneer dit vlees duurzamer en vriendelijker geproduceerd wordt.

Maar wat deze plek vooral zo fijn maakte waren de Sterrenkubussen waar we in sliepen. Met een dakraam waardoor we de hele nacht vrij zicht hadden op de Perseïden meteorieten regen was dit de perfecte plek om vroeg naar bed te gaan (was het niet dat het de hele nacht bewolkt was of we sliepen). Dus mocht je eens in Overijssel zijn, stop dan vooral op Erfgoed Bossem. Sla ook zeker het avondeten niet over. Alles is gemaakt van streekproducten, diervriendelijke producten, biologische producten en echt ontzettend lekker.  dessert erfgoed bossem Lattrop

Zaterdag; ridders en prinsessen

Na een nacht in zo’n Tiny House weet ik het zeker. Er komt een dag en dan ben ik zo ver met minimaliseren dat ik in een Tiny House ga passen. Dan zijn er nog maar weinig spullen over die ik echt belangrijk vind en waar ik echt om geef. Enkel nog spullen om me heen die ik graag om me heen heb. Een mooi doel om naar toe te leven, maar totaal niet haalbaar op dit moment. Ik heb nu al moeite met afscheid nemen van oude lakens, want misschien komen ze nog wel eens van pas bij het schilderen.

sterrenkubus erfgoed bossem
Wat een supergaaf tiny house was dit

Na een ontbijt in het zonnetje voor ons schattige huisje reisden we vlak over de grens van Nederland naar een kasteel van ridders en prinsessen. Een kasteel waar ik als kind al zo vaak was geweest (nostalgische ouwe sok praat weer) en wat ik Maarten ook wilde laten zien. Sommige kamers zijn ingericht met stokoude troep en supergave glas-in-lood ramen terwijl de martelkamers nog met originele ringen in de muur waren waaraan gevangenen vast gemaakt konden worden.

Van een oud kasteel gingen we door naar het Hulsbeek. Dit is een grote recreatieplas waar ik als tiener onzeker lag te zijn in mijn bikini, maar waar we nu lagen te slapen (niet alleen een nostalgische ouwe sok, ook gewoon een oude sok die middagdutjes nodig heeft). Weer opgeladen gingen we langs de laatste stop van de dag; de oude militaire luchtbasis Twente.

Opel Tigra zonder dak cabrio
LOVE my CABRIO!!

Ik had alleen mijn voorbereidend werk niet goed gedaan, want aangekomen op de oude luchthaven bleek er het eerste technofeest van Overijssel gehouden te worden. Techno; ook zo’n oude muziekstroming van vroeger 😉 . Maarten is nog verre van herstelt, dus het leek ons niet echt een strak plan om in een oude F16 hangar naar een technofeest te gaan. Onverrichter zaken cruiseden we in de cabrio richting huis. Kasteel Bad Bentheim Duitslandoude kamers in Burg Bentheim Duitsland

glas in lood Bad Bentheim kasteel Duitsland
Alsof ik er woon in mijn middeleeuwse jurk terwijl ik uitkijk over mijn personeel

Zondag; strafkamp

Al veel te vroeg in de ochtend stond ik op stal om een stalgenootje te helpen. Haar pony vertoont het zeer irritante gedrag om onder de stroomdraden door te schieten en in een andere wei zich tonnetjerond te vreten. Tijd om dat gedragsprobleem te fixen. Maar hoe los je een probleem op wat zich in theorie 24 uur per dag voor kan doen? Consequent zijn is niet mogelijk, want niemand gaat een week lang 24 uur per dag bij een weiland zitten wachten tot haar pony onder een draad door kruipt. Dan blijft er nog maar één oplossing over; strafkamp (alle andere voor de hand liggende oplossingen als koperdraad in de manen vlechten, dubbele draden spannen, etc. etc. zijn allemaal al geprobeerd).

Oftewel, een blafband op de hoogste stand (want paard is heel wat groter als een hond en kan wel een stootje hebben) en heel veel situaties maken waarbij het aantrekkelijk is om onder het draad door te gaan en dan de blafband aan zetten als negatieve feedback. Ging nog even helemaal mis omdat ze onder het draad door zo een wildvreemde groep paarden in rende en we haar niet meer te pakken kregen.

Paarden zijn niet echt van de vriendelijke kennismakingen bij nieuwe groepsgenoten dus als het ze niet zint, dan wordt er gebeten, getrapt en gejaagd tot er doden vallen. En wij renden met z’n tweeën daar tussen om haar pony weer te pakken te krijgen. Ik verdien gevarentoeslag voor deze hulp.

Na zes uur allerlei verschillende scenario’s leek haar pony goed bang te zijn van stroomdraad en kon ik eindelijk naar huis om de zolder op te ruimen. Nu het halletje nog opruimen waar alle rotzooi staat waarvan ik heb besloten het weg te doen (verwacht dat dit wel een paar weken zal duren, want tja…). Hopelijk is mijn opruimwoede nu tijdelijk gaan liggen en kan ik voortaan weer gewoon een lamtakken zondag hebben.

blafband bij pony
Zes uur lang rondhangen op stal

Netflix en Storytel tips

De nieuwe vaste rubriek in mijn weekoverzicht. Veel kijk- en luisterplezier!

Netflix; The Rain. Het is weer gelukt. Ik heb een serie gevonden die je makkelijk in een keer helemaal uit kijkt. The Rain is een Scandinavische serie over een regen die een besmettelijk virus verspreid. Geen zombies deze keer, maar wel een interessante survival-achtige serie waarin een broer en zus op zoek gaan naar hun vader.

Storytel; geen updates. Ik ben overal half aan begonnen en nergens echt enthousiast over. Daarnaast heb ik ook geen leuke links, want ik heb alleen maar kattenfilmpjes zitten kijken op internet deze week (ja ik was weer eens zeer productief).

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

Citytrip Marrakech; bohemian hotspots voor de moderne hippie

Zoek je Instragramwaardige plekjes in Marrakesh? Of wil je liever daar gaan waar niet iedereen in zijn hippe, wapperende jurk met grote hoed probeert nonchalant op de foto te komen? In deze blog een eerlijke review van de meest hippe hotspots en de wat minder hippe hotspots van Marrakech.

Tegeltjes Le Jardin Secret Marrakesh Marokko