Weekoverzicht #27; update gynaecoloog, wk inline skating en mini-Marokko

Een huismussenweek waarin ik niet naar het buitenland ging (niet helemaal waar) en geen spannende avonturen beleefde (ook niet helemaal waar). Maar eerst konijnenspam want die wanen zich in onze nieuwe tuin helemaal in het buitenland. 

konijn slaapt in zand
Niks is zo lekker als je eigen privestrandje met je eigen Duitser-kuil

Maandag; weer even terug op mijn oude werkplek

Ik werkte de hele dag vanuit huis om de nieuwe schoonmaakster in de gaten te houden. De vorige schoonmaakster had een baan in de zorg gevonden waar ze eigenlijk voor opgeleid was en dus kregen wij helaas een nieuwe. Ik was net gehecht geraakt aan deze. Maar de nieuwe was ook ontzettend fijn. Ze had tijd over aan het einde dus die is goed gekeurd (en nee ze had niet tijd over omdat ze al het vuil onder het vloerkleed had geveegd)

Thuis werken groene werkplek
Wakker worden met uitzicht op het groen

Na de lunch ging ik een paar uurtjes naar mijn oude werk. Mijn opvolger had nog wat vragen.

Toen ik daar weer binnen liep en wat mensen sprak wist ik het zeker; ik had een hele goede keuze gemaakt om over te stappen naar mijn nieuwe baan.

Blijkbaar functioneer ik het beste in een positieve, inspirerende omgeving waarin ik vrijheid krijg, maar waar we het vooral als team samen doen. Iets waar ik pas achter kwam toen ik het niet meer had.

Gaandeweg van baan naar baan leer ik mezelf beter kennen en kom ik erachter wat voor mij wel werkt in een baan en wat niet. En ondanks dat ik vorige week nog schreef dat ik niet gevoelig ben voor sfeer in de groep, is voor mij een groep wel heel belangrijk. Klinkt tegenstrijdig hè? Wat het eigenlijk betekent is dat er prima een stevige discussie gevoerd kan worden waarin het er hard op gaat (niet gevoelig voor sfeer in de groep), maar waarin de discussie in ieder geval in de groep gevoerd wordt in plaats van in mijn hoofd of niet (groep doet er dus wel toe).

In het kort; ik krijg eindelijk weer energie van mijn werk en leef helemaal op. Ik heb weer zin om met projecten aan de slag te gaan en zie een tegenslag niet meer als een obstakel maar als een kans om het anders te doen.

CRV stier kantoor Arnhem
Het beeld waar ik 2,5 jaar lang dagelijks langs kwam

Dinsdag; gillend het bos door

Het was weer zo’n dag. Ik werd hartstikke laat wakker waardoor ik op ambtenaren tijd pas op mijn werk aan kwam. Gelukkig was het snikheet en maakte het me weinig uit dat ik pas laat naar Soura kon. Met dertig graden paardrijden is sowieso geen optie dus dan maar eerst naar huis om wat te eten om vervolgens het bos in te gaan met dat stalgenootje met die ontplofte IJslander.

Baby zwaluw uit het nest gevallen
Deze heeft het niet gehaald

Uiteraard was dat weer een rit met alleen maar gegil en gekrijs van onze kant. Berg op galloperen, bergaf denderen, links en rechts het pad af schieten omdat er een lichtstraal op een blaadje scheen, tussendoor even snel wat verdwaalde speurtochtdeelnemers de verkeerde kant uitsturen. En dat alles met een luie IJslander die maar twee standen heeft; stilstaan en racen. En natuurlijk even omruilen van pony zodat we elkaar uit konden lachen.

Yep, dat was een goede rit. Nee serieus, ritten met matige controle zijn juist lachen. Voor de paarden is het ook wel eens fijn om als een malloot rond te rennen in plaats van alles perfect uit te moeten voeren en altijd maar te moeten luisteren.

Tegen de tijd dat ik thuis was, was het al 22.30 uur. Per ongeluk zette ik Netflix aan waardoor ik op woensdag al spijt had van al mijn onbezonnen acties.

Speurtocht Arnhem te paard
Verdwaalde speurtochtdeelnemers weer op weg helpen terwijl Soura stiekem zijn portemonnee probeert te jatten

Woensdag: gynaecoloog update

Na het werk gingen Maarten, ik en de zwemgodin even snel iets eten in de stad om vervolgens een rondje te paard door het bos te scheuren (*zonder Maarten uiteraard, want die kan inmiddels als een echte pro rijden, maar gaat toch liever voor de tv hangen). Ik reed op een pony van een stalgenootje die ook wel eens zin had om zijn benen weer te strekken, maar met zijn 20+ jaren soms wat lastig op gang komt. Mijn stappenteller ging helemaal door het lint met die rit, want die pony zette 2 tot 3 stappen waar Soura er normaal eentje zet. Dus ik zat letterlijk als een stuiterbal op die pony terwijl mijn stappenteller elke hobbel mee telde. Uiteindelijk zette ik tijdens die rit 2.000 stappen meer dan mijn rit met die IJslander een avond eerder terwijl we grotendeels hetzelfde rondje reden.

Te paard Koningshei Arnhem natuur
Heel ander uitzicht met dat haar zo

Helemaal vergeten te updaten maar de gynaecoloog belde over alle stukken die ze van me gestolen had. Deze cellen bleken inderdaad af te wijken, dus ze hadden geen gezonde stukken uit me gehakt. Dan mag ik over een paar maanden weer terug komen wanneer alles zich hersteld heeft aangezien het er nu als een soort Tsjernobyl uit ziet. Dan zijn er drie mogelijke opties:

  • er is niks meer aan de hand
  • er is niks veranderd
  • de situatie is verergerd

Het kon nog alle kanten uit dus we gaan het zien over een paar maanden. Gelukkig heb ik in de tussentijd op mijn werk nog Mister Kitchen’s pindakaas in allerlei smaken om te testen.

Mister Kitchen's pindakaas marketing
Wat ze wel niet allemaal uitvinden, en waar ik qua marketing meteen voor val natuurlijk

Donderdag; Tour de Switch vervolg

Tijdens mijn lunchpauze sprong ik in de auto en racete ik naar Venray voor een bezoekje aan de 2Switch in het kader van de Tour de Switch. Ik kan iedereen de Kringloopwinkel in Venray aanraden. De prijzen liggen veel lager dan in Arnhem en er waren echt supertoffe spullen te krijgen.

Ik heb een eeuw staan twijfelen voor de retro stoel op de foto, maar zoek eigenlijk witte stoelen. Er waren sowieso erg veel retro spullen te krijgen. Ik zou er een heel jaren 60 huis mee in kunnen richten. Ik ging uiteindelijk naar buiten met drie houten fotolijstjes en een 1-persoonskoffieding voor Maarten.

Retro stoeltjes 2Switch kringloopwinkel Venray

Bij de 2Switch in Venray zit een frietzaak op de hoek en aangezien het mijn lunchpauze was, had ik geen andere keus dan een frietje eten. Slecht idee natuurlijk, want eenmaal terug op kantoor kreeg ik me toch een vetdip. Kan ik beter doen vlak voordat ik ga slapen. Val ik tenminste als een blok in slaap. In slaap vallen vond ik op kantoor een iets minder goed idee.

Friet speciaal met pindasaus
Vetdip in wording

Vrijdag; nachtelijke boerenkool trip

Na het grootste deel van mijn werkdag, racete ik naar mijn ouders om mijn moeder op te pikken voor het vervolg van de Tour de Switch. We bezochten samen de Kringloopwinkel in Raalte en Wierden en kochten met 15% en 20% korting een bloes, rieten manden en spullen die we absoluut nodig hadden (kuch). Net voor sluitingstijd verlieten we de kringloopwinkel in Wierden en probeerden we ons door het drukke verkeer naar huis te spoeden waar mijn vader het eten klaar had staan en Maarten inmiddels met de trein aan was gekomen.

Vintage servies 2Switch Kringloopwinkel Wierden
Oneindig veel keus wat betreft servies in een kringloopwinkel

We keken uiteraard Brazilië – België en spitten een paar boerenkool planten uit de tuin van mijn ouders om mee te nemen naar huis. Ons aardbeienveld is voorbij dus tijd om wintergroente te gaan planten. Boerenkool vinden de konijnen ook erg lekker (met mate!). Dus uiteindelijk stonden we rond middernacht, toen we eindelijk thuis waren, in onze tuin met een zaklamp boerenkool te planten in ons dooie aardbeienveld. Je moet iets over hebben voor je allerliefste, pluizigste kinderen.

Zaterdag; mini-Marokko, mini-vakantie

Met Soura wandelde ik langs een levensgrote Sarah. Soura vond de pop zelf niet boeiend, maar het geluid van het motortje des te enger. Terug op stal had ik natuurlijk helemaal geen zin meer om aan de slag te gaan met Soura, dus wandelde ik weer terug naar de wei. Dan maar geen calorieën verbranden. Het was toch te warm.

Paard schriktraining
GAAAAP….. oninteressant. Maar dat zonlicht op die ene boomstronk is reden om vol op de noodrem te staan

Aangezien ik wat werkuurtjes te kort was gekomen op woensdag en vrijdag, zat ik op zaterdag verder te werken terwijl Maarten met een vriend zijn wekelijkse Netflix afspraak had bij ons thuis. Dus dan heb ik geen toegang tot Netlfix/tv, dan maar werken.

Ik sloot mijn dag en nacht af op een feestje in Utrecht Overvecht, al had ik het ook gelooft wanneer ik in mini-Marokko was. Ik liep midden in de nacht over straat en er waren alleen nog maar mannen op straat (en ik) waarvan het grootste gedeelte in van die lange jurken liepen met zo’n dingetje op hun hoofd. In auto’s zaten onbestendige figuren rusteloos voor zich uit te staren en op de hoek van de straat stond een groepje jongeren met hun scooter. Er waren nog enkele café’s open met van die plastic tuinstoeltjes en neonverlichting.

En toch voelde ik me geen seconde onveilig in mijn jurkje daar over straat slenterend. Misschien wel omdat ik al te veel van de wereld heb gezien en het echt niet zo erg is als je tante of de buurvrouw van je moeder je wil laten geloven. Misschien wel omdat ik voor mijn werk al jaren van mensen moet inschatten of ik ze vertrouw en dat mijn tweede natuur is geworden. Of misschien wel omdat statistisch gezien de kans nihil is dat je überhaupt iets gebeurd. Of zou het zijn omdat ik uitstraal “try if you want, you will regret it”. Lol, dat laatste natuurlijk sowieso niet, maar ik kon het overwegen toch? Wat het ook was, niet leven in angst en achterdocht maakt het leven wel heel comfortabel. Heel laat in je bed liggen daarentegen maakt het bijzonder oncomfortabel.

Bleekselderij uit stronk groenafval
Dit is hoe onze zelf gegroeide bleekselderij er na twee maanden uit ziet. Wij gaan de hongerwinter wel overleven

Zondag; wk inline skating

Ik had al meteen spijt dat ik pas om twee uur in bed lag en al veel te vroeg weer onderweg naar stal was om met een stalgenootje te springen. Soura liep superfijn, maar soms wil ik ook wel eens wat anders, dus ruilden we van pony en reed ik ineens op een veel kleinere haflinger. Eentje die wel perfect te remmen was voor de hindernis, maar buiten in het bos als een sjeeseend achter Soura aan scheurde. Soura galoppeerde met het stalgenootje in een stevige galop maar ik zat er in rengalop achter. En mooi dat die schattige pony ineens helemaal niet meer te remmen was. Die had me in de bak mooi in de maling genomen.

Cabrio Tigra road trip
Wat een geweldig gevoel om zonder dak door de bossen te rijden. Nooit meer geen cabrio

Ik haastte me snel naar huis voordat de hele binnenstad van Arnhem afgesloten zou worden. Arnhem was namelijk gastheer van het WK Speed skating (nee daar staat niet speed dating) en op zondag was de marathon door de gehele binnenstad. Arnhem heeft in het centrum twee bruggen over de rivier, dus meestal zijn dergelijke evenementen tussen de twee bruggen. Niet al te lang geleden begon de Tour de France in Arnhem (en omstreken) en reden de renners recht voor ons huis langs. Nu weer, maar dan op inline skates.

Voor ons huis is de weg plat, dus daar is niks spectaculairs te zien. Dus Maarten en ik fietsten door de uiterwaarden naar de meest verrotte fly-over die Arnhem heeft om daar het WK speed skating te zien. Die fly-over is een hele scherpe bocht die een draai van 240 graden maakt en daarbij ook nog eens naar beneden draait. Het kon niet anders dan dat ze in die bocht – vlak voor de finish – ontzettend hard zouden gaan.

Een uurtje hebben we ons aangenaam vermaakt met marathon speed skaters die echt snoeihard voorbij kwamen vier rondes achter elkaar. Ik werd al moe bij het zien van al die skaters. Maar ja, waar word ik niet moe van? 🙂

2018 WK speed skating Arnhem inlineWK speed skating Arnhem marathon afstand

Netflix en Storytel tips

De nieuwe vaste rubriek in mijn weekoverzicht. Veel kijk- en luisterplezier!

Geen Netflix tip maar wel een bizar foto-overzicht van totaal nutteloze verpakkingen. Echt je kijkt je ogen uit hoe kansloos de wereld geworden is. Wat dacht je van een geschilde sinaasappel in plastic in een bakje? (we zijn gedoemd!!)

Storytel: ik luister nu naar Speak to Win. Zo’n ultra-Amerikaans gesproken boek over succesvol spreken. Ik weet nog niet zeker of ik het wel een Storytel tip vind.

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

Stopover in Lissabon; vervoer en planning

Mercado da Ribeira Time Out market Portugal Lissabon