Weekoverzicht #20; babyvoeding, werktrip Gent en een duurzaam notitieboek

Mijn week bestond voornamelijk uit training over babyvoeding en diarree. Want zelfs zonder kinderen kan ik het nog dagelijks hebben over diarree. Daarnaast ging ik op mijn tweede buitenlandse trip; naar Gent in België. Maar eerst konijnenspam. 

wit konijn eet aardbeienplant
Loki die betrapt is op het vernielen van de aardbeien

Maandag; nog geen spijt van mijn nieuwe baan

Ik ben nog nooit ergens begonnen met werken dat ik het vanaf de allereerste dag zo druk had. Behalve veel kennismakingsgesprekken en spoedklussen, bezocht ik ook het lab waar mestmonsters geanalyseerd kunnen worden. It smells delicious 🙂 . Tot nu toe ben ik heel blij dat ik de overstap heb gemaakt, ondanks dat het een paar hele zware eerste weken zijn.

Soura had ook een drukke dag gehad, want die lag flink uit te buiken toen ik op stal aan kwam. Uiteraard bleef die net doen alsof ze sliep om maar zo lang mogelijk onder het werk uit te komen. Zo eigenaar, zo paard.

slapende bonte pony
Net doen alsof je slaapt om onder het werk uit te komen

Dinsdag; babyvoeding

Ik begon de dag met een lange wandeling met Soura. Ik zocht in mijn nieuwe baan heel erg naar het meer zelf indelen van mijn werkdagen. Dus wanneer het qua werkzaamheden past de mogelijkheid hebben om lekker in de zon paard te rijden en dan in de regen te werken in plaats van de traditionele kantoortijden en aanwezigheidsplict. Ik wandelde al vroeg in de ochtend in ruim een uur met Soura bijna zes kilometer om daarna door te reizen naar het hoofdkantoor in Amersfoort. Ik wilde niet weer een flater slaan op het hoofdkantoor door deze keer onder de modder en met stro in mijn haar op mijn werk aan te komen dus daarom een veilige wandeling in plaats van een wilde buitenrit.

Opel Tigra cabrio
Zonder dak naar mijn werk. Totally love my cabrio

Op kantoor zou ik twee dagen lang getraind worden in Early Life Nutrition & Health. Oftewel: babyvoeding. Er ging een wereld voor me open aan diarreeproblemen, diarree-oorzaken en babyvoeding. Ik was al bijna bang dat mensen geen grappen meer konden maken over mijn nieuwe baan nu ik niet meer in de spermabusiness zit, maar dat lijkt me geen enkel probleem meer nu ik over ben gegaan naar de diaree-preventie-politie.

fokkerij presentatie
Ik dacht al bijna dat ik nooit meer over koeien zou praten

Woensdag: grandiose FAAL!!

OMG hoe heb ik ooit een diploma voor de universiteit gehaald?!? Ik had een top ochtend in kansloosheid. Blijkbaar is het lezen van bordjes bij een fabriek niet mijn sterkste kant, waardoor ik me uiteindelijk heb gemeld bij de fabriek van de concurrent (de buren). Ik reed daar het terrein op en zag wel dat ik niet meer bij het juiste bedrijf was, maar ik dacht dat ik misschien een of andere fusie gemist had, of dat er een vage samenwerking tussen concurrenten was waar ik niet van wist. Ja, precies… ik gebruikte mijn hersens weer eens niet. Ik meldde me natuurlijk nog wel aan bij de receptie die me doodleuk zei dat ik daar best mocht komen werken, maar dat ik voor mijn eigen werkgever een fabriek op moest schuiven. Deze kan ook aan de verzameling genante momenten toegevoegd worden.

De rest van de dag werd niet heel veel beter. Veel technische trainingen door mensen die ongetwijfeld goed zijn in hun werk, maar zeker niet in inspirerend kennis over dragen. De aandachtsspanne van een mens is ongeveer 45 minuten en toch wordt overal waar ik kom, een trainingsdag vol gepropt met presentaties. Die dan vaak ook nog uitlopen, waardoor de pauze die je zo hard nodig hebt, ook nog eens ingekort wordt. Dan ook nog een rondleiding door een fabriek waar alles ruikt naar snoepjes en waar ik gehypnotiseerd stond te kijken naar een inpakmachine (yep, ik krijg hiervoor betaald 😉 ).

En om het verhaal compleet te maken zat ik ’s avonds met de hele groep in een steakhouse met wel helemaal 1 vegetarische optie op de kaart. Scheelde wel weer heel veel keuzestress.

Voerfabriek veevoer
Hypnotiserende machines met geuren waar je harstikke stuiterbal van wordt

Donderdag; werktrip Gent

Na de laatste halve dag training over babyvoeding scheurde ik naar Soura voor een supergoede training. Nou ja, bijna helemaal goed, want een rit met Soura gaat natuurlijk nooit zonder problemen.

In eerste instantie was ik helemaal trots op mijn pony. We sneden een hert de pas af en ze bewoog niet eens een oor bij het zien van het hert. Dus bijna thuis zat ik al helemaal in de chill-modus toen Soura om totaal onverklaarbare reden een zijsprong van anderhalve meter maakte. Gelukkig bleef ik hangen, maar ik was wel weer meteen wakker. Volgens mij was haar laatste zijsprong al weer vier jaar geleden, dus het zat er een keer aan te komen.

Na een online meeting en nog wat thuiswerken vertrok ik in de avond achter de files aan voor een werktrip naar Gent, België.

File in Belgie
Altijd file in België met hun bizarre inrichting van de snelwegen
slapend bont paard
Lekker tukkie doen in de zon

Vrijdag; 1.250 kilo frambozensmaak

Wat een waardeloze hotelkamer had ik. De TL-lamp boven het bed bleef nog uren lang door tikken (echt hard) nadat ik deze uit had gezet. Ik ben uiteindelijk – zo goed als dat ging – maar gaan slapen met mijn noisecancelling headphones op. Dus nee, mijn reizende leven gaat nogal eens helemaal niet over rozen.

Gebroken werd ik wakker voor een fabrieksrondleiding op de productielokatie in België. Wederom was ik high van de zoete snoeplucht en stond ik ietwat verveeld te kijken naar een 1.250 kilo wegende bigbag met frambozensmaak. Respect voor mensen die de hele dag in zo’n lucht kunnen werken.

Al filerijdend hobbelde ik terug naar huis en deed daar bijna twee keer zo lang over als de heenweg. Om de files te ontlopen ben ik maar naar de Divoza gegaan (lees: Mediamarkt voor paardenmensen). Bij de kassa werd ik natuurlijk weer verleidt tot het kopen van allerlei nutteloze onzin. Zo liep ik uiteindelijk de winkel uit met een liksteen met appelsmaak. Hersenloos als ik al de hele week ben, had ik niet gezien dat ik een navulverpakking had gekocht zonder houder. Maar ach, ik ben creatief, dus dat los ik wel op!

Divoza Heteren I love ponies
Ik ben veel te gevoelig voor al dit soort aankopen. Maar een mens kan nooit genoeg milieuvriendelijke linnentasjes hebben toch?

Ik ben er nu wel achter waar die houder voor was. Soura gebruikte haar liksteen niet om aan te likken, maar vrat er meteen hele stukken van af. Dat soort likstenen komen uit eenzelfde fabriek als die ik al twee keer eerder bezocht deze week. Die zoete lucht komt natuurlijk zelden van gezonde suikers, dus het duurde niet heel lang voordat Soura veranderde in een 500 kilo wegende stuiterbal strak van de XTC.

’s Avond kregen we een vriend op bezoek die natuurlijk weer veel te laat vertrok. In combinatie met mijn fantastische hotelnacht was ik hartstikke gaar toen ik eindelijk mijn eigen, zachte, fluffy bed in stapte.

Appel liksteen Soura
Wanneer je paard het idee “liksteen” niet begrijpt

Zaterdag; zonder hoofdstel het bos in

Landgoed Warnsborn Soura

Ik was van plan om naar een yoga-festival te gaan, maar de kaarten waren uitverkocht dus ik had ineens een hele dag voor mezelf. Deze niet-nadenkendheid past wel in mijn mood van de hele week.

Ik begon de ochtend met een hele goede dressuurtraining met Soura. Maarten zat een luisterboek te luisteren op het bankje naast de bak wat de training een heel stuk succesvoller maakte. Maarten denkt vanwege zijn verpletterende aanwezigheid. Ik denk dat het eerder komt door de voerschep met snoepjes naast hem die hij telkens aan Soura gaf bij een paar goede oefeningen.

Zoals bijna altijd eindig ik mijn dressuurwerk zonder hoofdstel in het bos. Niks is zo eerlijk als rijden zonder teugels. Met teugels kun je je eigen zitfouten corrigeren door nog harder aan een teugel te trekken. De prikkel die het hardst door komt, is uiteindelijk de prikkel die een paard dan maar volgt. Maar helemaal eerlijk is dat niet natuurlijk. Dan zeg je met je zit dat je naar links wilt, maar je stuurt naar rechts. Niet echt een gevalletje leiderschap.

Dus ik rij al vanaf het begin dat ik Soura heb aan het einde van mijn bakwerk zonder hoofdstel zodat ik goed geconfronteerd wordt met mijn eigen falen. Zo reed ik tot een paar jaar terug wanneer ik linksom reed en afsloeg naar de andere kant tegen de andere kant van de bak aan. Blijkbaar communiceerde ik dat we rechtdoor moesten en ondanks dat daar een bakrand was, gehoorzaamde Soura braaf en liep half tegen de bakrand.

De rest van de dag vulde ik met klussen in huis. Voor de Airbnb gasten recyclen we een wereldkaart van een eerder DIY project zodat ze met prikkertjes achter kunnen laten waar ze vandaan komen. We hebben inmiddels gasten uit 20 verschillende landen gehad dus dat wordt een mooie verzameling vlaggetjes.

wit albino konijn eet aardbeienplant
Evolutie in actie; wij hebben straks alleen nog aardbeienplanten die binnen hekjes groeien als overlevingsstrategie

Zondag; bioscoopbezoek #2348868

Ik voel me een beetje burgelijk worden met mijn voorspelbare leven. Ik ging naar Soura, hing in de tuin, ging naar de bios en schreef dit weekoverzicht. Een beetje zoals mijn zondagen er bijna altijd uit lijken te zien. Deadpool moeten jullie echt allemaal heen. Een superheldenfilm met een cynissche, sarcastische kankerpatiënt met een geweldigdadig gevoel voor humor.

Ik kreeg deze week mijn Greenbook ook binnen. In het kader van “red de wereld en begin bij jezelf” kocht ik een whiteboard boek wat jarenlang mee gaat aldus Greenbook. Nee, het is niet zo dik als een whiteboard. Het zijn stevige pagina’s die uitwisbaar zijn en dus eeuwig mee gaan. Superhandig voor mijn bedrijfsbezoeken in het buitenland. Allereerst omdat ik al mijn bedrijfsbezoeken altijd uitwerk op mijn laptop na mijn bezoeken en vervolgens de bladzijden uit mijn aantekeningboek scheur en weg gooi. Ten tweede omdat de bedrijven die ik bezoek stinken en ik dus altijd rondloop met een stinkend notitieboekje.

Je kunt je Greenbook zelf samenstellen qua pagina’s, dus je kunt kiezen voor lijntjes, to-do lijstjes, weekplanners en lege pagina’s. Over een paar maanden een update om je te laten weten of het ook echt zo fijn is in de praktijk als ik denk.

Greenbook duurzaam notitieboek
Mijn nieuwe duurzame notitieboekje

Netflix en Storytel tips

De nieuwe vaste rubriek in mijn weekoverzicht. Veel kijk- en luisterplezier!

Netflix: La Casa de Papel. Een spaanse serie over een team criminelen die de Koninklijke Spaanse Munt willen overvallen. Superspannend, misschien soms wat traag, en heel verrassend.

Storytel: Geruisloos. Een crimi/drama van Nederlandse bodem over een gezin wat uit elkaar valt tijdens hun vakantie aan zee. Misschien dat het genre me wat minder trok, maar ik vond het een beetje een sloom boek. Laten we zeggen dat het geruisloos aan me voorbij trok.

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

DIY voor wereldreizigers; wisselende reisherinneringen zonder fotolijstjes Ik maak op vakantie en op werkreis hartstikke veel foto’s om er vervolgens nog maar weinig mee te doen. Ja, in mijn blog verdwijnen mijn foto’s, maar ik lees niet dagelijks al mijn eigen blogs (nee echt niet!). In deze blog een DIY om je huiskamer te veranderen in een permanente trip-down-memory lane.

DIY voor reizigers
Na het DIY project