Weekoverzicht #16; voedselverspilling, zon en EPIC

Wat een ontzettend zonnige week. Uiteraard was ik het grootste deel van de week bij Soura te vinden, maar ik deed meer. Ik verbaasde me over de honderden kilo’s voedsel die ik mee naar huis kon nemen en testte mijn eerste, eigen yogabroek. Maar eerst konijnenspam.  

konijn na operatie baarmoeder
Check die toefjes haar op haar buik die weer terug beginnen te groeien

Maandag; Lotte is vervroegd vrij gelaten

Al vroeg in de ochtend stond ik bij de dierenarts voor wondcontrole van Lotte haar operatiewond. De dierenarts keurde haar meteen goed. Haar wond was niet pijnlijk (na vier dagen!!) en haar buik voelde zacht. Ze was helaas wel 10% van haar lichaamsgewicht verloren en dat moest niet heel veel meer worden. In overleg met de dierenarts hebben we dan ook maar besloten om haar vervroegd bij haar partner terug te laten en te stoppen met de pijnstillers. En ja hoor, ze zat meteen weer te eten als een bootwerker. Blijkbaar was de stress haar te veel geworden en was haar eigen omgeving met eigen geluiden en vooral haar eigen terrorist genoeg om haar eetlust weer helemaal terug te krijgen.

Met een gerust hart kon ik naar mijn vrijwilligerswerk. Ik stond in het zonnetje bij Fruit & Veggies pallets vol groente en fruit te sorteren. Overgebleven groente, fruit en brood van de markt – die niet meer geschikt zijn voor verkoop – worden via dit project gesorteerd in het kader van minder voedselverspilling. Alle groente en fruit wat echt te slechts is voor consumptie gaat naar een varkensbedrijf. Het wat betere groente en fruit gaat naar een eco-project. En het beste wordt verdeeld onder de vrijwilligers. Eens per maand help je met sorteren en de rest van de maand mag je je gesorteerde pakketje wekelijks op komen halen.

Het is echt belachelijk om te zien hoeveel eten er weg gegooid wordt op de markt. Eten wat nog prima geschikt is voor consumptie maar wat misschien een beetje beurs is en wat mensen dan dus niet meer willen kopen. Of bijvoorbeeld 1 beschimmeld tomaatje in zo’n emmertje tomaten. Pallets vol werden er weg gebracht naar het varkensbedrijf omdat de vrijwilligers simpelweg niet meer eten mee konden nemen. Dus deze keer kregen de varkens niet alleen voedsel wat niet meer geschikt was voor menselijke consumptie maar ook voedsel wat nog prima door mensen gegeten had kunnen worden.

Alles op onderstaande foto’s nam ik mee naar huis voor 0,50 euro en twee uurtjes werk. Meer paste er niet in de auto. Eigenlijk zouden meer steden dergelijke initiatieven op moeten zetten, zeker voor mensen die de eindjes met moeite aan elkaar knopen zou dit perfect zijn. Dan heb je wekelijks nauwelijks kosten voor je boodschappen.

De rest van de dag stond ik in de keuken om alles te verwerken en te sorteren. Ik maakte Spaanse peperolie, rucolapesto, tomatensaus, spinaziesaus, 15 bakken met gesneden fruit voor smoothies, rettichspread, heel veel lunchtrommeltjes met verse groente voor Maarten, ik gaf heel wat groente aan de buren en nog had ik het aanrecht niet leeg.

Dinsdag; mijn kaak moet rechter

Ik dacht dat ik voor een simpele controle naar de orthodontist ging. Blijkbaar is een simpele controle ook ingewikkeld bij orthodontisten. Ik ben eindelijk (tijdelijk) af van dat metalen ding over mijn verhemelte dus ik hoef niet meer te stikken wanneer ik een keer spaghetti eet en de spaghetti erachter blijft hangen terwijl ik de sliertjes al door slik. Ik heb er extra slotjes bij en elastiekjes die ’s nachts mijn kaak recht zet dacht ik.

elastiekjes orthodontist
Heavy?!?

In de avond kwam mijn moeder gebruik maken van onze gratis Airbnb. De komende dagen kunnen we alleen Fruit & Veggie opbrengsten eten dus werd het een hele creatieve maaltijd. Zelfgemaakte zoete aardappelfriet met Marokkaanse kruiden en een witlofsalade met appel, banaan en walnoot. Als toetje een fruitshake en een pancake met cranberries en stroop. Zoete aardappel friet zelf maken

Woensdag: Souradag

Om 09.00 uur was ik alweer op stal. Ik begon met het longeren van een vreselijk eigenwijze IJslander. Vervolgens kwamen er een zadelpasser en een vertegenwoordiger van Kieffer (duur zadelmerk) mijn pony gebruiken om een van de nieuwste modellen op te bekijken. En daarna ging ik met Soura en de eigenwijze IJslander ook nog een rondje door het bos. Het was een ouderwetse staldag waarbij Soura slapend naast me in de zon stond te wachten tot ik uitgeborsteld, geknipt en gepield was.

Na vijf uur op stal reed ik met de wind in mijn haren en de zon op mijn gezicht in mijn cabriootje naar Nijmegen om daar mijn allereerste yogabroek op te halen. Vanaf nu wordt yoga nog makkelijker (want zo redeneer ik natuurlijk… met de juiste spullen gaat alles beter).

Donderdag; kinderpicknick

Met vrees voor eigen leven nam een vriendin haar twee kleine kinderen mee naar Soura zodat we met z’n allen in het bos konden picknicken. Soura ziet kinderen als wandelende snoepautomaten en loopt maar al te graag achter die kleine handjes aan waar altijd nog wel restjes eten in te vinden zijn. Maar gelukkig was er gras zodat Soura die kleine Gremlins niet dood maakte maar gewoon ging gras maaien.

De rest van de middag lag ik in de womancave blogs te schrijven. Ik heb wel helemaal 60 blogs in concept, maar er is er geen eentje echt af. Sommigen zijn niet meer dan een titel, sommigen zijn ver gevorderd maar missen nog foto’s, dus tijd om eindelijk eens wat af te schrijven.

’s Avonds ging ik voor een Yin-yoga sessie de stad in. Ik kan je vertellen dat je eigen yogabroek yin-yoga helemaal niet makkelijker maakt. In Yin-yoga houd je de yoga-posities vier minuten vol en die zijn bedoeld als stretches die niet op je spieren gericht zijn, maar juist op het oprekken van je bindweefsel (of zoiets denk ik, want ik luisterde maar half). De instructrice zei “pijn is relatief, je kunt niks scheuren(dit hoorde ik dan weer heel goed). Dan weet ik al genoeg, ik ga waarschijnlijk dood deze les. En inderdaad, ik kon niet meer uit sommige houdingen komen en dan moet de instructrice je helpen om je op je zij te draaien of je been ergens vandaan te plukken.

Ondanks alle drama tijdens de lessen, waarbij ik geregeld denk dat yoga misschien toch niks voor mij is, ik vervolgens opzij kijk en zie dat de mensen naast mij nog veel meer lijden en ik dus nog maar even langer pijn blijf lijden, voel ik me toch na elke goede yogales veel lichter en relaxter. Iets wat ik overigens nooit heb bij hardlopen.

yoga vs gaming
Twee uitersten naast elkaar; gaming vs yoga

Vrijdag; everyday the same

Dit is waarschijnlijk hoe mijn pensioen eruit zal zien; paardrijden, op stal rond hangen, thuis Netflix kijken en bloggen. Want dat is waar ik ook op vrijdag mijn dag weer mee vulde en waar ik afgelopen weken mijn dagen mee vulde. Elke week wanneer ik dit weekoverzicht schrijf denk ik ‘wat ben ik toch goed in niks doen, jammer dat je er niet je beroep van kunt maken, of is dat wat huisvrouwen doen?’ (geintje natuurlijk, voordat ik haatmails krijg van huisvrouwen. Ik heb niet voor niets een schoonmaakster en kook alleen 20 minuten-maaltijden want als huisvrouw zou ik vreselijk falen).

Speaking of schoonmaken; terwijl ik samen met een vriendin te paard door de bossen scheurde twee uur lang, was de schoonmaakster druk met ons huis poetsen. Ik voel me heel decadent dat ik überhaupt een schoonmaakster heb, zeker nu ik drie weken vrij ben en ik soms op de bank zit terwijl zij om me heen stof zuigt. Ik voel dan toch de druk om zelf ook te gaan helpen met schoonmaken.

Koningshei te paard Arnhem
Heel ander uitzicht en een heel andere workout met al die extra stappen die dit kleinere ponietje zet

Zaterdag; EPIC uitpaktijd

Al bijna een week staat mijn EPIC pakketje me aan te staren. Zaterdag mocht ik eindelijk mijn pakket open maken (al heb ik wel tien keer op het punt gestaan om het pakket stiekem eerder al open te maken). En wat een ontzettend leuk pakket. Het voelt een beetje als je verjaardag van toen ik nog klein was dat je geen idee hebt wat je krijgt.

De konijnen kregen snoepjes, ik een kleimasker. Er zat een mini-Soura sleutelhanger tussen de pakketjes en een notitieboekje, bloembolletjes en een retro geurkaars in een Rinze Appelstroop blik. Het leukste vond ik de zelfgemaakte keukendoek. Mijn EPIC swapmaatje is een talent in haken en haakte super-eco voor mij een zwarte keukendoek. Een heel stuk beter dan die lelijke gele vaatdoekjes.

Zondag; weer een week voorbij

Nog 1 week en dan begin ik aan mijn nieuwe baan. Ik heb er ontzettend veel zin in, maar had ook nog prima zes maanden langer thuis kunnen blijven, zeker met dit zonnige weer. Jammer genoeg heb ik alleen niet voor zes maanden geld liggen om mijn extravagante levensstijl te bekostigen dus zal toch aan de bak moeten over een week. Ik heb al wel een leuke trip naar Parijs in het vooruitzicht om mijn nieuwe werk goed te beginnen. Onderstaande foto’s waren mijn zondag. Ik denk niet dat ze erg veel toelichting nodig hebben 😉 .

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

Review: paardrijden Kirgizië (meerdaagse trektocht) Wil je te paard de reis van je leven maken? Wil je het gevoel hebben de wereld te ontdekken te paard? Wil je elke ochtend wakker worden midden in de natuur met de paarden grazend voor je tent? Misschien moet je dan eens een trektocht door de bergen van Kirgizië overwegen. In deze blog de review van de 15 daagse tocht die ik maakte door het Tien Shan gebergte van Kirgizië. tocht te paard door Tien Shan gebergte Kirgizië Shepherds Way trekking