Weekoverzicht #15; sterilisatie, service bioscoop en echt de laatste werkdag

Ik werkte deze week echt voor de allerlaatste keer en kan nu genieten van mijn vakantie. Een vakantie die ik grotendeels verniks met Netflix. Maar eerst konijnenspam. 

konijn eet van de kerstboom
Als je tuin een groot lopend buffet is voor de bewoners van de tuin

Maandag; laatste werkdag

Mijn dag begon bij de gynaecoloog. De uitslag van mijn uitstrijkje was weer eens niet goed en zowel ik als de gynaecoloog waren er nu wel een beetje klaar mee. In het kort; er zijn nogal wat verschillende soorten ‘foute uitslag’ en ik had geen ernstig foute uitslag hoor. Meestal hersteld je lijf zichzelf wel, maar mijn lijf blijft al jaren steken op hetzelfde afwijkende niveau. En dus mocht ik weer op bezoek bij de gynaecoloog.

Stel je de volgende ietwat ongemakkelijke situatie voor: onder toeziend oog van drie mensen lig je met je benen wijd op een stoel met een grote bouwlamp op je gericht (nee die lamp is niet op mijn gezicht gericht) terwijl je een gesprek voert over de files van de afgelopen dagen.

Ik stelde de gynaecoloog voor om mijn baarmoeder er gewoon uit te halen. Ik wil toch geen kinderen, dus wat moet ik er mee. Vond de gynaecoloog een wat minder goed idee. Iets met verzakkingen en allerlei andere narigheid. Ok, dat klinkt als een overtuigend argument om mijn potentiële baby-draagzak dan toch maar te houden. Maar wat dan? Voorlopig wachten op de volgende uitslag en dan eens gaan bedenken hoe we dit gaan aanvliegen.

Cactus koelelementen Xenos
Koelelementen in de vorm van een cactus, gekocht bij de Xenos. Totaal nutteloos weer, maar ik kan niet altijd 100% eco zijn.

Op mijn werk had ik dan nu echt de allerlaatste werkdag. Ik maakte de allerlaatste zaken af en leverde sleutels, laptop, telefoon en allerlei andere spullen die ik door de jaren heen had verzameld, in. Dan is het vanaf nu echt vakantie! Woehoe.

Het voelt nog steeds heel raar om elke ochtend nergens heen te ‘moeten’. Ik merk ook dat de dagen voorbij vliegen. Mijn productiviteit is gedaald tot ongeveer 15% en mijn efficiëntie ben ik verloren tijdens een ritje met Soura geloof ik. Van alle plannen die ik had, heb ik er welgeteld twee uitgevoerd en eentje daarvan was de planten water geven.

stier CRV
Deze stier stond me elke werkdag op te wachten, maar voorlopig niet meer

Dinsdag; Rabarber in Utrecht

Nog zo’n volle vakantiedag. Ik racede langs een vriendin om gezellig bij te kletsen. Ze heeft haar eigen winkeltje en verkoopt supergave ballonnen (Gewoon by Neel mocht je ze willen hebben). Eigenlijk verkoopt ze allemaal spullen uit iedereens kinderjaren dus altijd als ik daar binnen kom is het alsof ik terug ga in de tijd. Ze knipte ook nog even snel mijn pony bij. De laatste keer had ik dat namelijk zelf gedaan en had er een hopeloze chaos van gemaakt. Een beetje zoals mijn moeder me vroeger altijd knipte (oh, deze kant is iets korter, klein stukje eraf. Hmm, nou lijkt het wel scheef, beetje bijknippen. Raar, nu is de andere kant weer korter….. en zo eindigde kleine Linda met een heel kort kapsel). 

Balon Gewoon by Neel
Opgeblazen hagedis in het winkeltje van Gewoon by Neel

Snel in de trein gesprongen om naar een andere vriendin in Utrecht te gaan. We hadden een heel gezellige tentje gevonden om te lunchen genaamd Rabarber. Ze is van al mijn vrienden de meest professionele zakenvrouw geworden die ik ken. Ik ken haar al sinds de middelbare school. Dan heb je een lange geschiedenis samen en vorm je ook een heel beeld van iemand en hoe iemand zou moeten zijn of worden. Er is helemaal niks van dat beeld over gebleven in positieve zin dan. Maar goed, we kwamen daar om te lunchen natuurlijk. Uiteraard propte ik weer een bijzondere tosti met Gruyerekaas en tomaten-jalapeno salsa naar binnen. Gelukkig had ik in de ochtend al weer een groepsles yoga gevolgd, dus dan mag dat 😉 .

Woensdag: service bioscoop

Maarten en ik reisden af naar Eindhoven voor een gezellige lunch met een goede vriend die ik al veel te lang niet meer had gezien. Nederland is eigenlijk best klein, maar toch voelt een autorit van een uur voor een gezellige middag als een hele reis. Misschien is het wel omdat het om verschillende steden gaat. Wanneer ik in Nairobi van de ene naar  de andere kant reis ben ik ook makkelijk een uur onderweg, maar omdat ik in dezelfde stad blijf, voelt het toch anders.

Gourmet garden Eindhoven
Een soort foodhallen in Eindhoven (Gourmet Garden)

In de avond gingen we in Eindhoven naar een Service Bioscoop (nee, niet dat soort service! wat een viezerikken zijn jullie ook). Echt een geniaal concept. Bij elke stoel zit een belletje en een eigen tafeltje. Wanneer je dan belt, dan komt iemand je bestelling opnemen en bezorgen tijdens de film. Uiteraard bezochten we weer een topfilm; Hurricane Heist. Die film gaat over een overval tijdens een orkaan. Oftewel; het beste van twee werelden, namelijk een rampenfilm en een actiefilm. Een rampenfilm is eigenlijk al voldoende voor mij, maar wanneer ze dat combineren met een actiefilm, dan is het wat betreft een Oscarwaardige creatie (ja, ik weet dat ik een wansmaak heb. Gelukkig valt over smaak niet te twisten. En voor alle andere mensen zonder smaak…. echt een aanrader deze film).

Servicebioscoop Eindhoven

Donderdag; sterilisatie

Je zou denken – gezien het gesprek met de gynaecoloog op maandag – dat het een sterilisatie voor mij zou zijn, maar dat was niet het geval. Lotte ging onder het mes. Veel vrouwtjes konijnen sterven onnodig aan baarmoederkanker, zeker de wat meer doorgefokte modellen. Dus hebben we haar baarmoeder er preventief uit laten halen om te voorkomen dat we over een paar jaar een doodziek konijn hebben.

Waar bij mensen de revalidatieperiode na een hysterectomie (baarmoederverwijdering) ongeveer vier tot acht weken is, is de hersteltijd voor een konijn slechts zeven dagen. Toch verbazingwekkend hoeveel sterker eigenlijk alles op deze wereld is en hoe zwak de mens is geworden, of zijn we gewoon ontzettende zeikerds geworden die niks meer kunnen hebben?

De operatie bij Lotte ging supergoed, alleen ze bleef extreem suf van de narcose en wilde niet eten. Mensen kunnen best even zonder eten, maar bij konijnen vallen de darmen helemaal stil wanneer ze niet eten en zijn ze heel rap dood. Dus hadden we geen andere keuze dan dwangvoeren om haar darmen aan de gang te houden (voor al die mensen die dit zielig vinden…. ik ga er vanuit dat jullie dan dus nooit eenden- of ganzenleverpaté eten?!? want dan is het dwangvoeren van Lotte helemaal niks in vergelijking met die zware dierenmishandeling die je dan op je bord hebt liggen).

Ik sliep in de woonkamer op de bank zodat ik niet telkens het hele eind naar beneden hoefde te sjokken voor de nachtelijke voerbeurten. Ik voel me een beetje een moeder met een baby die er elke nacht honderd keer uit moet. Gelukkig hield mijn dienst er na twaalf uur al mee op want de volgende ochtend at ze zowaar zelf een heel klein beetje.

Vrijdag; mijn leven vergooien

Ik kwam de hele dag niet eens van de bank af en deed de gordijnen niet open. Ik had een ongelofelijk lamlendige dag waarin ik alleen maar tussen de koelkast en de bank op en neer sjokte. Ik had natuurlijk duizend plannen voor deze weken vakantie, maar in de praktijk voer ik er daar maar bijzonder weinig van uit behalve alles kijken wat er op Netflix te zien is. Willen jullie nog een Netflix tip? Lost in Space is ook de moeite waard. Lost in Space gaat over de mensheid die de aarde moet verlaten en ergens verdwalen, dan aliens, andere planeten, chaos, achterbakse mensen… je kent het wel. Misschien moet ik daar mijn nieuwe werk van maken, Netflix-recensent.

Buxusmot plaag
Hoogtepunt van de dag was erachter komen dat de buxusmotrupsen de hele heg alweer op hebben gegeten

Zaterdag; yoga, alweer

Hoppa, daar ging ik weer voor mijn tweede yogales deze week. De huidige tussenstand is een YinYang les, Hatha yoga met focus op allignment, Easy Flow en restorative yoga. Eigenlijk is alleen de Easy Flow me helemaal niet bevallen. De rest van de lessen waren fantastisch. Ik begin het verschil in mijn dagelijks leven ook echt te merken. Mijn rug draait en buigt weer en mijn schouders beginnen hun mobiliteit weer terug te krijgen. Ik ben zelfs zo enthousiast dat ik mijn eerste yogabroek heb besteld. Dus nu is het officieel; ik heb er een nieuwe hobby bij.

’s Middags ging ik met Maarten gezellig bij vrienden thee leuten en onderweg naar huis via Soura. Ik heb toch maar besloten om mijn in een opwelling gekochte zadel van 1.700 euro weer te verkopen. Het zadel ligt niet goed op de rug van mijn paard, wat zoiets is als schoenen die niet passen, dragen tijdens de avondvierdaagse. Dat krijg je met impulsaankopen.

EPIC pakketje Echte post is cool
Mijn EPIC pakketje kwam binnen, woehoe!

Zondag; EPIC pakketjes

Al vroeg trokken Maarten, Soura en ik er op uit om lekker in de zon over de Koningshei te wandelen en te picknicken. Normaal gesproken doe ik op de Koningshei galoptraining. Deze keer sjokten we achter Maarten aan. Ik geloof niet dat ik de Koningshei ooit in zo’n langzaam tempo heb bekeken. Soura vindt het altijd heel gezellig om ergens achteraan te sjokken, dus toen we Maarten verloren bij de uitgang van de Koningshei rende Soura snel achter een hardloper aan. Die hardloper vond dat geloof ik iets minder gezellig. Soura is niet bepaald lichtvoetig, dus die kan in haar eentje klinken als een kudde buffels. Hij keek om de tien meter achterom om te zien welke kudde op hol geslagen paarden hem achtervolgde. Ik zwaaide dan vanaf Soura lief terug en zette mijn achtervolging voort.

Eigenlijk was het een zondag zoals zo velen. Een vriend van Maarten kwam langs voor een biertje. We stookten vuurtje in de houtkachel in onze achtertuin. Loki probeerde al onze activiteiten in de tuin te micromanagen en was vooral druk op zoek naar zijn vriendin Lotte dus die hebben we in het kleine stukje omheinde aardbeienveld los gelaten zodat ze samen de tuin konden vernielen.

Ik knutselde mijn EPIC pakketje in elkaar. Net als vorig jaar had ik me op gegeven voor Echte Post Is Cool omdat het gewoon leuk is om echte post te krijgen, ook wanneer dit van een onbekende is. Alles is zo digitaal tegenwoordig dat ik echte kaartjes soms mis. Niet met kerst trouwens, dan vind ik kaartjes echt vreselijk (sorry mam). Maar gewoon zomaar een kaartje, zonder reden, omdat het leuk is om een kaartje te versturen.

EPIC pakketje
Alles in het roze verpakt, lekker genderneutraal 😉

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder geen blog die deze week ook online is gekomen. Ik heb geen idee waar ik mijn week mee vulde, maar de week is werkelijk omgevlogen en voordat ik het door had, was de week alweer voorbij.

 

 


2 thoughts on “Weekoverzicht #15; sterilisatie, service bioscoop en echt de laatste werkdag

  1. Een weekje niks doen is soms best fijn. Al ben ik er heel slecht in
    😉

    Hier al jaren HPV-positief in combinatie met PAP-2. Vorig jaar kwam een operatie even ter spake, maar aangezien ik nu zwanger ben is dat allemaal even op de lange baan geschoven.

    1. Ik zit helaas al jaren op PAP3a of PAP3b met geringe tot matige afwijking, dus er moet nu toch wel echt wat gebeuren. En nog gefeliciteerd met je zwangerschap 🙂

Geef een reactie