Weekoverzicht #11; creditcard gegevens gestolen, toch niet werkloos en niet kunnen eten

Ik verloor wat kilo’s na het plaatsen van het tweede deel van mijn beugel, ik verloor ook mijn creditkaart maar ik kreeg wel mijn contract eindelijk binnen. Maar eerst konijnenspam want zelfs in de vrieskou hebben ze energie voor tien om alles kapot te maken. 

konijn eet sneeuwklokjes
En zo waren er ineens geen sneeuwklokjes meer

Maandag; creditcard gegevens gestolen

In de ochtend had ik de Rabobank aan de telefoon. Of ik vandaag voor 1.236 euro had uitgegeven bij een leershop in Kampala, Uganda? De gegevens waren met de hand ingevoerd, dus ze hebben mijn creditcard in handen gehad. Waarschijnlijk een hotelmedewerker die nu mijn creditcard gebruikte om allemaal tassen te kopen. Wel knap dat een computer algoritme dat er tussenuit kan vissen. Ik kom best wel eens in Oeganda, ik geef ook wel eens 1.236 euro uit met mijn creditcard, dus hoezo is dit een afwijkende aankoop?

Ponies wachten op eten
Wanneer de staleigenaar te lang met mij staat te kletsen en alle ponies zich afvragen of hij ooit nog wel komt.

Na een bezoekje aan Soura reed ik door naar blogger Flitter Fever in Bronckhorst. Bronckhorst is het kleinste stadje van Nederland met maar 157 inwoners of zoiets. Tijdens een zeer lekkere groente-ratatouille droomden we weg op alle plannen voor 2018. En dat waren er nogal wat. Toch maar eens goed kijken naar die CO2 compensatie. Het is ook zoiets als ik als moraalridder allerlei milieuvriendelijkheid predik en vervolgens de wereld naar de kloten vlieg. Ik kan nu in ieder geval nog steeds zeggen, ik eet tenminste geen vlees 😉 .

Dinsdag; beugelbekkie

Midden op de werkdag lag ik weer bij de orthodontist. Deze keer werd boven de slotjesbeugel geplaatst. Verre van comfortabel in vergelijking met de vorige keren. Ik stelde nog voor om het voor orthodontist-bezoekers leuker te maken door tegelijk een voetmassage aan te bieden. Gat in de markt lijkt mij. Ik kreeg niet de indruk dat ze daar het nut van in zagen. Ik zeg: “gemiste kans!”.

Beugel op oudere leeftijd
Met zo’n foto-filtertje er overheen is mijn witte beugel bijna niet te zien

Ik heb besloten om op de dagen dat ik met Soura niks intensiefs doe eens te kijken of het lukt om dan thuis een uur yoga te doen. Dus toen het regende bij het verlaten van mijn werk stond ik om half vijf op zolder mijn yoga oefeningen te doen. Het is verrassend om te zien hoe veel effect die oefeningen hebben in korte tijd en hoeveel beter ik mezelf in mijn lijf voel zitten.

Woensdag; contract binnen

Het was even peentjes zweten, maar mijn contract lag dan toch eindelijk op de deurmat. Perfect moment om dit met Soura te vieren in de zon. Ik had een dag vrij precies op de enige dag in de week dat het de hele dag goed weer zou zijn. In de ochtend sprong ik bij Soura achterop voor een fijne rit. Komen we langs een militair terrein stonden daar ineens allemaal ME-paarden met trailers. Soura natuurlijk helemaal over de zeik want die staan daar normaal niet. Of ik wel wist dat daar aan de andere kant van het hek alles anders was?!?!

Galoppeer ik even later over een mooi zandpad zie ik op een andere parkeerplaats aan de andere kant van het natuurgebied waar ik reed ineens allemaal ME bussen. Het angstzweet brak me uit. Straks is er een ME-oefening en eindig ik daar midden in. Allemaal van de relschoppers die dan met de paarden moeten oefenen. Alleen het geluid zal er al voor zorgen dat ik er kilometers bij vandaan moet blijven. Soura is bij de avondvierdaagse al helemaal hysterisch, laat staan een relschopoefening. Gelukkig was ik het natuurgebied uit voordat de hel los brak.

Paard rolt in de bak
Zo lekker om in het zand te liggen na een goede rit. Heb ik morgen tenminste eer van mijn poetswerk

Thuis had ik de fijnste burgerlijke dag ooit. Ik snoeide bebop-kapsels in de graspollen. Uiteraard met hulp van twee losgeslagen konijnen die een duidelijke mening hadden over de inrichting zoals altijd. En ik lag in de womancave – met het vuur in ons houtkacheltje aan – te kijken hoe alles vakkundig werd gesnoeid door twee konijnen. Nadat ik een bak friet naar binnen had gewerkt – want door pijnlijke tanden kan ik nergens op kauwen houd ik mezelf voor 😉 – zat ik binnen op de bank bij Netflix knopen aan verschillende kledingstukken te naaien.

Die Franse Netflix-serie La Mante was echt geniaal. Een absolute aanrader wanneer je van de wat langzamere detective houdt. De Netflix film Annihilation is trouwens ook briljant. Annihilation is een horror-sci-fi film over een bioloog die op een levensgevaarlijke expeditie gaat en onderzoek doet naar extreme genmutaties. Als je van rampenfilms en sci-fi houdt, dan moet je deze zeker kijken.

Konijn slaapt op de bank
Uiteraard moest hij weer bij ons op de bank zitten

Donderdag; afronding van mijn werk

Alles moet afgerond worden en dus moet ook mijn bureau afgerond worden. Ik ben al een paar dagen her en der wat aan het opruimen, maar hield vandaag grote schoonmaak in mijn archief. Een archief wat eigenlijk heel klein was. Een archief wat vooral voor mijn opvolger handig is om zich een goed beeld te vormen van de markt. Ik gooide dan ook maar een heel klein stapeltje papier in de papierbak (yeah milieu!).

Wat ook goed afgerond wordt, is mijn uitpuilende vetrol op mijn buik. Ofwel het is de yoga of het feit dat ik al twee dagen bijna niet kan eten vanwege die beugel bovenin. Hoe dan ook; mijn Bourgondische heuvels veranderd langzaamaan in een Bourgondisch platteland. Die pijn in mijn tanden trekt binnen drie dagen wel weg, maar mijn yoga blijf ik volhouden dus als het Bourgondisch heuvellandschap niet terugkeert, dan is yoga de perfecte manier om geen buikspieroefeningen te hoeven doen (* waar ik eigenlijk een paar weken geleden al weer mee gestopt was…. ahum).

Hamburgers en Netflix
Hamburgers en Netflix. En ik me maar afvragen waar die vetrol vandaan kwam

Vrijdag; Russisch bezoek

Op het werk was ik vooral bezig met mijn komende reis naar Kenia. Mijn laatste keer naar Kenia voorlopig (snik, snotter). Ik moest presentaties in elkaar zetten, programma’s regelen, afspraken maken, hotels laten boeken, intentieverklaring in elkaar zetten, een strategisch plan voor een groot project maken en checken of het weer daar iets beter is (note: wel warmer, maar ook heel veel natter, kan ik wel eindelijk mijn tweedehands regenjas meenemen).

Na werktijd gingen Maarten en ik uit eten met een Russische (ex)collega. Of eigenlijk een Kirgizische (ex)collega. Ik at zelfs een Russisch gerecht (blini, soort van pannenkoekjes) om helemaal in stijl te blijven van het gezelschap (*ik at dus pannenkoekjes omdat de andere gerechten op de kaart kauwen vereisten en dat lukt helaas nog steeds niet goed).

Zaterdag; sales coach?

Wat een ontzettend nare kou. Ondanks mijn muts, drie truien, skibroek over mijn rijbroek en snowboots vroor ik nog steeds bijna dood bij Soura. Soura had het blijkbaar ook koud. Eten gaat er altijd wel in bij haar, maar ze viel nu zo aan op het eten dat ik maar een paar emmertjes extra ben gaan halen voor haar.

In de middag had ik een afspraak met de oprichter van ArnhemLife. Ik werk al tien jaar in een commerciële richting, maar deel die kennis eigenlijk nooit met iemand, behalve af en toe met een collega. Terwijl het wel superfijn kan zijn om eens met anderen te sparren over wat voor strategieën iedereen er op na houdt. In een paar uurtjes brainstormden we over hoe ArnhemLife haar juiste doelgroep kan kiezen en wat deze doelgroep nodig heeft.

Ik merkte wel heel erg dat ik zelf prima weet hoe ik mijn werk doe, maar deze kennis op een georganiseerde en een logische manier delen nog helemaal niet zo makkelijk is.

Konijn closeup
Zucht…. geen seconde kun je iets doen zonder dat er een bemoeial in de weg loopt

Zondag; nieuwe plannen dag

In de ochtend reden Maarten en ik langs een Marktplaats afspraak voor de voortzetting van onze gezonde levensstijl en meteen door naar Soura. Onderweg naar Soura had Maarten een geniaal idee voor onze toekomst. En nee, hij had niet ineens bedacht dat we toch kinderen wilden 😉 . Wat Maarten zijn geniale idee is, houden we nog even geheim. De komende maanden hopelijk meer info.

Naast nieuw plannen dag was het vooral een huisvrouwen dag. De schoonmaakster ruimt niet op, dus dat moeten we toch echt zelf doen. De schoonmaakster schrijft ook mijn blogs niet en wast mijn haar ook niet. Gelukkig is daar nog wel de stofzuigrobot die voor de Airbnb gasten de hele verdieping nog mooi even kon zuigen. Want we hebben komende week voor het eerst sinds bijna een jaar weer Airbnb gasten (whoehoe).

Paard wil niet op foto
Ik denk dat Soura camera moe was. Of althans ze deed alsof het compleet lege bos een stuk leuker was om naar te kijken dan op de foto gaan.

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

Marokko: 5x activiteiten die je moet doen wanneer je er bent. Wanneer je op reis bent, wil je jezelf natuurlijk helemaal onderdompelen in de andere cultuur. Elke cultuur heeft zijn eigen gebruiken en hoogtepunten. Wat is helemaal perfect om te doen wanneer je in Marokko bent? In deze blog mijn 5 tips voor activiteiten die je echt gedaan moet hebben voordat je Marokko verlaat. Le Jardin Secret Marrakesh Marokko