Weekoverzicht #8; ontslag genomen en naar Marokko vertrokken

Ik nam ontslag en vertrok naar Marokko voor onze yogaretreat. Het was een week vol twijfel, maar daarover straks meer. Eerst konijnenspam, helaas deze keer zonder kleine terrorist op de foto (ik vraag me telkens af of de AIVD mijn blog nu in de gaten gaat houden omdat het woord terrorist er met grote regelmaat terug komt?!?).

Konijnenhol in zandbak
Daarom hebben ze dus een plastic zandbak om gangen in te bouwen

Maandag; ontslag genomen

Het enige waar ik de afgelopen maanden niks over heb geschreven op mijn blog, was mijn zoektocht naar een nieuwe baan. Het is niet dat ik het niet met jullie wilde delen, maar vanuit het oogpunt van professionaliteit vind ik het niet netjes wanneer de hele wereld het al weet, maar mijn distributeurs nog niet. En dus schreef ik er niks over tot nu.

Sommige van mijn collega’s en HR wisten al langer dat ik op zoek was naar iets nieuws, maar distributeurs had ik niet op de hoogte gebracht. Voor hetzelfde geld zou het nog een jaar duren voordat ik iets had gevonden. Bij elk bezoek wat ik dan breng aan ze, vragen ze of dit dan de laatste keer zal zijn dat we elkaar zien. Ook het opstarten van nieuwe projecten valt stil wanneer ze twijfelen over hoe lang ik nog blijf. Niet verstandig dus.

Vanwaar ineens een andere baan? De omzwaai kwam voor mij in Oeganda waar ik in november 2017 was. Ik merkte dat ik was veranderd in een persoon die ik helemaal niet meer leuk vond. Waarom? Omdat ik op zoek was naar iets wat ik niet kon vinden en daardoor helemaal verpieterde. Klinkt cryptisch hè? Is het niet hoor. Ik zocht een omgeving waarin het beste in mij naar boven werd gehaald. Ik houd van een positieve managementstijl en een bedrijfsomgeving waarin plezier en lol bovenaan staan. Maar bovenal floreer ik het meeste in een omgeving met continue feedback.

Ondanks verschillende pogingen om dit op te lossen, kwam ik na twee jaar tot de conclusie dat wat ik zocht helaas niet te vinden was waar ik zat. Echt ontzettend jammer, want ik heb zulke leuke distributeurs om mee te werken en Afrika is sowieso het meest fantastische continent om zaken te doen. Ik had geen idee wat ik ervoor terug zou krijgen in een nieuwe baan. Zou ik in een vreselijke regio terecht komen? Wilde ik nog wel internationaal werken? Zou ik misschien toch buiten de agrarische sector moeten gaan zoeken? En hoe ga je uit de vacature halen of de werkomgeving in dat bedrijf wel is wat ik zocht?

Mijn nieuwe baan was niet mijn eerste sollicitatie. Ik had voor een functie twee gesprekken maar werd afgewezen omdat ik over gekwalificeerd was. Bummer. Uiteindelijk werd ik benaderd door een recruiter voor een functie bij een grote agrarische multinational. Na een afspraak met de recruiter bij de McDonalds, waar we naast de ballenbak (geen aanrader trouwens 😉 ) bespraken of er wel een match zou zijn, hebben ze mijn profiel voor gelegd bij het bedrijf. De manager die ik tijdens mijn eerste gesprek sprak had zo’n andere visie op managen dat hij me meteen over de streep had getrokken. En zo geschiedde, nog drie gesprekken later had ik een nieuwe baan.

Massimo trail drukverdeling
Drukverdeling van mijn tweede zadel
Gezonde fruitshakes
Gezonde fruitshakes van het gratis fruit. Deze keer aardbeien, banaan, passievruchten, kiwi en sojayoghurt met vanille

Dinsdag; eindoordeel van de zadeldrukpad

Ik was de hele dag druk met alle zaken afhandelen voordat ik vrijdag voor twee weken vertrek naar Marokko. Ook een mooi moment om een deel van de distributeurs te bellen en ze op de hoogte te brengen van mijn vertrek. Het voelt toch een beetje alsof ik ze in de steek laat. Ik werk pas 2,5 jaar met ze en we zijn net aan elkaar gewend en dan ga ik alweer.

Eind van de dag testte ik met de drukpad het laatste zadel. Als je alle afdrukken naast elkaar ziet, dan zie je pas goed hoe verschillende de druk van die zadels eigenlijk verdeeld zijn. Mijn zwarte Massimo drukt te veel achter de schouders, het laatste zadel wat ik kocht lijkt te bruggen (druk voor en achter, maar minder in het midden). Het enige zadel met een perfecte afdruk is mijn bruine Massimo met een drukverdelende pad eronder. Dus mijn zwarte zadel gaat sowieso in de verkoop. De andere twee zadels houd ik voorlopig zodat ik in de zomer, wanneer Soura weer goed bespierd is, dezelfde test nog eens kan doen.

Woensdag; lollig pakketje ontvangen

Ik kwam op kantoor aan waar een pakketje voor me klaar lag. Ik krijg wel vaker pakketjes geleverd, maar deze was groot en grote pakketjes suggereren grote kado’s. Het bleek een heel leuk grapje van blogger Flitter Fever te zijn. Nu nog een plekje vinden voor deze grote poster. Zou waarschijnlijk prima staan naast de Davy Kalender van de AH. Maar vraag me af of mijn stalgenootjes wel zoveel mannelijk bloot aan kunnen.

Mijn moeder was alweer op bezoek (gebruikt ons als hotel wanneer ze in het zuiden van Nederland werkt). Altijd gezellig natuurlijk. En deze keer had ik geen ingewikkelde kleding verstelwerkzaamheden dus hadden we tijd om Netflix tips uit te wisselen. Eyes in the Sky is trouwens een echte aanrader. Het gaat over het uitvoeren van drone-aanvallen boven Kenia. Maar in plaats van dat hysterische, drukke Amerikaanse wat je in de meeste films ziet, lijkt deze film een veel betere weergave van de verknipte werkelijkheid (niet dat ik ooit bij de vergaderingen over drone-aanvallen zit… hmmm ik maak het de AIVD wel erg makkelijk zo).

Selfie bonte pony
We all have that one friend, die niet normaal op selfies kan staan

Donderdag; inpakstress

Het nadeel van op vakantie gaan is dat ik altijd eerst van alles moet afronden en regelen. Hebben de konijnen genoeg te eten? Is de oppas geregeld? Hebben de planten water gehad? Staat de thermostaat op iets minder dan sub-tropisch? Wat moet er eigenlijk allemaal mee op vakantie?

Het rare is ook dat ik voor vakanties altijd een paar dagen van tevoren al begin met pakken terwijl ik op zakenreis een half uur van tevoren pas begin. Ik wil natuurlijk niet op elke foto hetzelfde aan en alles moet wel matchen met elkaar en ik reis ultralight, dus het moet ook nog eens in een rugzak passen.

Soura had blijkbaar ook geen haast tijdens onze wandeling. Die heeft midden op het pad ongeveer 10 minuten om zich heen staan kijken naar passerende hardlopers en mountainbikers. Af en toe stopte er een hardloper om te vragen of het paard was losgebroken. Ik keek dan verveeld op van mijn telefoon en zei “nee hoor, die staat naar het voorbij razend verkeer te kijken.”

Paard loopt los in het bos
Als je als paard druk bent en geen tijd hebt om het laatste stuk naar stal te lopen.

Vrijdag; vertrek naar Marokko

Ik heb me vaak afgevraagd of het internationaal reizen me niet op is gaan breken de afgelopen jaren. Zou het vele reizen een aanleiding kunnen zijn voor mijn onvrede? Die overpeinzingen gingen in een keer het vliegtuigraam uit toen ik aan kwam vliegen op de luchthaven van Agadir in Marokko. Elk nieuw land, elke nieuwe stad voelt als een ontdekkingstocht. Alsof ik een soort Marco Polo ben die onontdekte gebieden gaat exploreren. Met voet op nieuwe grond kriebelt het avontuur, het dwalen, het ontdekken en het ervaren. Wanneer ik ooit weer twijfel moet ik eigenlijk gewoon een nieuw land gaan bezoeken. Reizen zal voor mij nooit ophouden.

Vliegen Schiphol
Deze vrouw had een tip voor slapen in het vliegtuig die ik nog niet kende 😉

Mocht je trouwens nog wat handige tips zoeken (behalve jezelf proberen te stikken zoals die van de mevrouw hierboven), check dan deze blog eens met nog veel meer ideeën om je vliegreis bijna te veranderen in een reguliere nacht thuis in bed.

Zaterdag; een dag in Agadir

Vroeg eruit voor een zeer luxe ontbijt bij onze Marokkaanse Airbnb. Ik hoef niet de hele reis bij mensen thuis te slapen, maar zo her en der eens een gesprek met iemand uit het land zelf is toch wel heel gezellig. En dan is het ook nog heel makkelijk om van de lokale keuken te genieten. Zo aten we samen Marokkaanse pannenkoeken en zelfgemaakt brood en wist ze me te vertellen wat een redelijke prijs is voor een Djellaba (zo’n jurk voor islamitische vrouwen).

Agadir Marokko Airbnb
Superluxe ontbijt in de Airbnb

Zin in ook zo’n ontbijt? Check dan deze Airbnb van Rachida en Christian. Vanaf 18 euro per nacht en als je wil komen ze je (tegen betaling) ook ophalen op de luchthaven. Hoef je in ieder geval niet, nadat je net 1,5 uur bij de douane hebt staan wachten, ook nog met al die taxi chauffeurs te onderhandelen wanneer ze je buiten de luchthaven van alle kanten belagen.

Na het ontbijt trokken we Agadir in. Agadir is ergens in de jaren 60 verwoest geweest door een aardbeving en dat zie je ook terug in de stad. Alles is nieuw en blokkerig. Niet per se een hele inspirerende stad om als enige stad in Marokko te bezoeken. Mocht je naar Marokko komen, dan zou ik vooral ook naar andere plekken gaan. Tenzij je voor de zon naar Marokko kwam, dan ben je in Agadir aan het perfecte adres.

Na 18 kilometer door heel Agadir gelopen te hebben en toch her en der best leuke plekken gevonden te hebben, werden we opgehaald voor onze yoga-retreat. Het zal mij benieuwen of ik dit een goed plan van mezelf vond.

Zondag; yogatijd!

Om half acht stond ik klaar voor mijn eerste yoga sessie. En het was DRAMATISCH!! Door ruim 25 jaar paardrijden heb ik hamstrings en kuitspieren zo kort als een luciferstokje (ook even flexibel als een luciferhoutje trouwens). Deden we ook nog eens activerende yoga, waardoor ik zowaar begon te zweten. Mijn lijf raakte helemaal in paniek en werd pas weer rustig bij de eindmeditatie.

Zonnegroet ammehoela! Ik zeg de volgende keer wel gewoon hallo tegen de zon in plaats van dat ik daarvoor bijna mijn hamstring afscheur. Het is maar goed dat we zo dicht bij het strand zitten zodat ik tenminste nog ergens van kon genieten*.

* bovenstaande is een overdramatisering van de werkelijkheid, maar dat zijn jullie wel van me gewend 😉 .

Agadir Marokko
30 graden verschil met Nederland. Toch wel heel raar om op het strand te liggen terwijl het in NL Siberisch koud is.

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

Duurzaam reizen; 12 tips om je reizen milieuvriendelijker te maken. Als wannabe hippie is mijn reisgedrag maar moeilijk te verenigen met mijn wereldverbeteraars ambitie. Om toch het gevoel te hebben iets goeds te doen zonder meteen te stoppen met reizen, deel ik met jullie mijn 12 tips om duurzamer te reizen. Eerlijk is eerlijk; ik doe er zelf maar 8 dus er is nog heel veel ruimte voor verbetering.

Agadir Marokko strand zonsondergang
Zonsondergang is altijd goed en Agadir is daar uitermate geschikt voor