Weekoverzicht #7; werken op Valentijnsdag, bewustzijnstraining en buitenlandse gasten

Een week waarin het voor de verandering niet regende. Helaas vroor het de hele week, dus nog geen kans om mijn nieuwe zadel eens goed te testen. Ik vierde heel romantisch Valentijnsdag met mijn distributeurs en Maarten, een romantisch diner voor twaalf. Maar eerst konijnenspam. 

Wit konijn eet uit hand
Aantal bijtincidenten 2018: 0

Maandag; distributeursweek

We kregen als team de hele week een groep distributeurs op bezoek voor training en bedrijfsbezoeken. Voor mij een mooi moment om een aantal distributeurs te spreken en plannen te maken voor 2018.

Een distributeur was op zoek naar kadootjes voor zijn kinderen, dus toen onze vergaderingen er op zaten, reden we langs de speelgoedwinkel. Voor mij een mooi moment om mijn verloren weddenschap met Maarten in te lossen. De Jamin geeft bij alles aan of er gelatine in zit. Er vanuit gaande dat niet een of andere lamlendige uitzendkracht de bakken verkeerd heeft bij lopen vullen, lukte het om een flinke zak te vullen met gelatine vrij snoep.

Op stal bleek Soura een klein meningsverschil gehad te hebben met een ander. Ik verwacht dat ze bij een ander paard een scheet in het gezicht had gelaten en dat die er niet van gediend was 😉 .

Gelatinevrij snoep
Een hele snoepzak met gelatine vrij snoep
Nette laarzen in de sneeuw
Met sneeuw en een bevroren grond wordt het helemaal niks qua paardrijden
paard heeft snee op hoofd
Soura heeft een meningsverschil gehad

Dinsdag; vrouwen beoordelen

Wat mannen kunnen, kan ik ook. Ik ging met de distributeurs (Iran, Roemenië, Servië, UK en Denemarken) vee beoordelen. Dit is vergelijkbaar met mannen die onderling vrouwen “ranken” op hun frame, uierophanging, beweging en algemeen voorkomen. Dit wordt bij koeien ook gedaan. Dus we gingen naar een bedrijf met hele sexy koeien om daar de top te bekijken en te beoordelen.

Er zat een super enthousiaste fokkerijliefhebber tussen de distributeurs. Ondanks dat ik niet bepaald sta te stuiteren bij een perfecte koe, werd zelfs ik helemaal vrolijk van zijn enthousiasme. Foto’s uit de beste hoeken, nog wat meer foto’s en toch nog een keer die ene koe zien.

Vee beoordelen fokkerij
Met buitenlandse gasten koeien keuren
Davy kalender AH
Mijn stalkast opgeleukt met de Davy kalender van de AH. Voelt nu net als een soort bouwkeet of garage, maar dan voor vrouwen.

Woensdag; romantisch diner met Maarten en mijn distributeurs

Na een bijna volle dag werk ging ik een uurtje eerder naar Soura. Mijn werkdag zat er nog niet op, maar ik ga natuurlijk op zulke zonnige dagen niet mijn paard over slaan. Ik had een drukmeetpad om bij alle drie mijn zadels te meten hoe ze de druk van mijn zadel verdelen. Ik ben benieuwd hoe de andere twee zadels er op de drukpad uit zien.

Plip pad druk zadel meten
Met een Plip pad de drukverdeling meten

In de avond ging ik met Maarten romantisch uit eten voor Valentijnsdag. Naast Maarten had ik ook 10 distributeurs mee. Hoe romantisch 🙂 . Kon Maarten wel eindelijk de Roemeense en Servische distributeur ontmoeten waar ik al zo veel jaren over praat. Het zijn twee uitgesproken persoonlijkheden wat het soms onmogelijk maakt om met ze te werken, maar wel altijd heel gezellig om mee te praten. Uiteraard werden de NAVO bombardementen op Servië besproken en mocht ik aanschouwen hoe de serveerster van het restaurant de groep totaal niet aan kon.

Dudok restaurant Arnhem
Vegetarische gnocchi met spinazie bij Dudok Arnhem

Donderdag; bewustzijnstraining

In de ochtend heb ik de groep distributeurs opgehaald voor een dagje met mij op pad. De ochtend begon met een presentatie door mijn collega, gevolgd door een bewustzijnstraining door mij. Klinkt zweverig hè? Het was zeker geen “in verbinding met je hart” of “versterk de kracht van je bewustzijn” training. Ik liet ze zichzelf bewust worden van hun eigen gedrag op commercieel vlak. Dus dat waren heel veel comfortzone overschrijdende oefeningen. Voor mij een mooi moment om ze eens allemaal te bestuderen. Waar de ene echt de perfecte salespersoon was, was de andere meer een inhoudelijke techneut die niet de juiste vragen durfde te stellen en vooral op aannames zijn vervolgacties baseerde.

schapen weiland platteland
Op het platteland genieten van de zon

In de middag gingen we met z’n allen op pad om veebedrijven te bezoeken. Bij de ene veehouder vertaalde ik alles. De andere veehouder kon wel Engels zei hij, maar daar waren de gasten het volgens mij niet helemaal over eens. Zinnen als “Dus I have the koeien in the summer altijd…. je weet wel… outside.” Het was zo’n ontzettend enthousiaste veehouder met een ijzersterk verhaal dat iedereen ondanks de taalprobleempjes gefascineerd het bedrijf heeft bewonderd. En liever iemand die het tenminste probeert, dan iemand die zijn comfortzone niet uit durft te gaan en altijd maar blijft zitten waar het veilig is.

In dat enthousiasme is de agrarische sector echt anders dan andere sectoren. Bij veehouders straalt de liefde, passie en trots van hen af wanneer ze praten over hun werk. Dit ben ik nog nooit ergens anders tegen gekomen. Deze liefde, passie en trots maken dierziektes en voedselschandalen des te zuurder voor ze. Ze zien niet alleen hun bedrijf geruimd worden (wat voor elke ondernemer zwaar is), maar ook die koe die ze al 12 jaar met heel veel liefde verzorgen. Het zijn levende dieren, die ondanks dat ze voor productiedoeleinden gebruikt worden, nog steeds wel geliefd zijn. Om ze dan met een takel in een destructievrachtwagen gegooid te zien worden, is dramatisch. Het is geen fabriek die de deuren moet sluiten, maar je levenswerk zien vernietigen.

Vrijdag

Ik werkte de hele dag thuis. Perfect voor de konijnen om de hele dag de tuin te vernielen. De grond was gelukkig bevroren zodat het aantal gaten wat ze proberen aan te leggen beperkt bleef. Uiteraard vonden ze nog wel iets om in te graven; het smalle geultje grind voor de ingang van de schuur (ARGH!!).

konijn graaft gat in tuin
Zelfs 3 cm breed is genoeg om een gat te graven

Het aantal bijtincidenten in 2018 staat trouwens nog steeds op 0. Dus het lijkt erop dat die agressieve terrorist met een vrouw aan zijn zijde een beetje inbindt. We zijn inmiddels zelfs al weer zo ver dat je je hand naar hem uit kunt steken zonder dat je meteen een stuk vel mist.

Ik liet me bij de de dierenwinkel (waar ik kwam voor een paar zakken paardenvoer) weer verleiden tot allerlei nutteloze aankopen. Zo ging ik naar huis met twee puddinkjes voor huisdieren, geschikt voor vogels, konijnen, knaagdieren, honden en katten. Serieus?!? Puddinkjes?!? Yep, yoghurt en sinaasappel smaak. De konijnen waren geloof ik iets minder enthousiast. Er werden wel stukken af gekauwd, maar de volgende ochtend vonden we twee half aangevreten puddinkjes terug.

Bont paard voor landhuis
Soura checkt alvast ons nieuwe huis

Zaterdag

In de ochtend naar stal. Grond bevroren. Zucht. In de middag maar weer naar stal toen de grond iets verder ontdooit was, maar helaas nog steeds niet geschikt voor een goede rit. Dan maar weer wandelen. Volgens mij heb ik de hele Nijmeegse Vierdaagse er al op zitten deze week met Soura. We kwamen tijdens onze wandeling een vos tegen onderweg. Ik geloof dat ik nog nooit een vos ben tegen gekomen in het bos. De vos werd achterna gezeten door een paar Shetlanders (kleine Chihuahua paarden) die nieuwsgierig waren naar die rare pony die ineens hun weiland in liep.

Paard eet dennentakken
Als je geen tandenborstel vast kunt houden, kun je altijd je tanden nog poetsen met dennentakken. Ruik je meteen naar bos wanneer je mensen in hun gezicht niest.

Een stalgenootje (bijna officieel zadelpasser) keek mijn nieuwe zadel na en dat leek best redelijk te liggen. Ik heb goede hoop dat ik maandag en dinsdag mijn beide nieuwe zadels kan testen met de drukpad om te kunnen vergelijken hoe ze alle drie liggen. Ik hoop dat mijn nieuwe zadel perfect blijkt te liggen. Ik heb ontzettend veel zin om te beginnen met trainen voor al die lange ritten.

Wandelen met paarden in het bos
Als zooitje ongeregeld op pad
carwash anac autowasstraat
Met de auto door de wasstraat, was ook wel nodig te zien aan die vieze voorruit

Zondag

Ik ruimde thuis een kast op en zette negen boeken op de weggeefhoek (Facebookgroep in Arnhem). Het voorjaar is begonnen, dus dan begint in mijn hoofd ook de grote voorjaarsschoonmaak. De afgelopen jaren heb ik al zo veel spullen weg gedaan, dat er nog maar weinig op te ruimen valt. Superfijn natuurlijk, want minder spullen is minder chaos, maar wel irritant wanneer je een aanval van opruimwoede hebt.

De rest van de middag en avond vierden we de verjaardag van mijn vader samen met al zijn broers en zussen. Hij had heel lief voor mij allemaal vegetarische gerechten gemaakt. Beetje jammer dat ik al veel te veel borrelhapjes naar binnen had lopen werken waardoor ik nog maar weinig honger over had.

Pasta, rijst, curry, eieren in kokos en een kaassoufle
Pasta, rijst, curry, eieren in kokos en een kaassoufle; interessante combinatie voor het avondeten.

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

Slapen in het vliegtuig; de 8 perfecte tips. In een vliegtuig heb je weinig te doen. Een beetje film kijken, een boek lezen, hangen. Zou het niet heel veel fijner zijn als je al die relatief nutteloze uren kunt gebruiken en je wat bij kunt slapen? In deze blog tips om je reis zo comfortabel mogelijk te maken en dan hopelijk de hele vlucht van 14 uur lekker te slapen in het vliegtuig.

Nekkkussen slapen in het vliegtuig
Het perfecte nekkussen om te kunnen slapen in het vliegtuig