Weekoverzicht #51: ziek, konijnenopvang en Smile & Fart

De saaiste week van het jaar. Ik lag ziek in bed en maakte nauwelijks iets mee. Maar eerst konijnenspam zodat jullie door al die vrolijke pluizigheid hopelijk niet de griep krijgen.

konijnen eten groente
Dinertime

Maandag

Ik werd wakker met koorts, keelpijn en een barstende hoofdpijn. Ziek! Volgens mij is het echt al jaren geleden dat ik echt ziek ben geweest. Blijkbaar heeft mijn immuunsysteem te strijd verloren met al die rochelende en kuchende mensen tijdens die vier vluchten die ik vorige week maakte naar Cyprus en Griekenland. Dus moest ik verplicht naar het plafond staren en wachten tot ik me weer beter ging voelen.

Dan kan ik natuurlijk zo’n hippe Instagram waardige foto bijvoegen van mijn benen op mijn hippe dekbed, met naast mij een intellectueel boek en een dienblad met mijn gezonde yoghurtontbijt met raar fruit, een glas vers geperst sap en een hip bosje bloemen. Maar dat gaat natuurlijk niet gebeuren. Allereerst moet ik dan mijn benen ontharen voordat jullie denken dat ik het bed deel met Chewbacca, moet ik met mijn zieke hoofd een glas versgeperst drinken gaan maken en dan ben ik daarna een half uur bezig met de perfecte indeling van de foto. Dacht het niet, dus op deze dag geen foto.

Maar wel iets anders leuks wat wel past bij die hippe Instagram cultuur van tegenwoordig. Ik volg al een tijdje een hele leuke blogger. Zij schrijft over het neppe leven wat er bestaat op Social Media en laat de werkelijkheid van de gewone mens zien. Echt geniaal. Het heet Lieve Syl en ze schrijft over Sylvie Meis (maar het had elke willekeurige andere beroemdheid of Instagram verslaafde kunnen zijn). Check onderstaande foto’s van haar Facebook. Een absolute aanrader als je af en toe eens het gewone leven wilt zien en niet het opgepoetste, perfecte leven.

13728978_1113641488694020_2327324261982766156_n15267855_1242916209099880_8026902401760008454_n15965179_1277269768997857_3059316241328628854_n13533072_1103142133077289_2729306187320160882_n

Dinsdag

Nog steeds ziek maar dat betekent natuurlijk niet dat je niks mee kunt maken. Mijn kerstpakket was binnen gekomen. Ok, ik geef toe dat dat niet heel spannend is, maar het is niet alsof ik hier iets belangrijkers te melden heb wanneer ik de hele dag binnenshuis vertoef.

Ik had deze keer in mijn kerstpakket een lightbox en een vogelvoerstation uitgekozen. Bij ons op het werk hebben we niet meer de ouderwetse kerstpakketten met een blik ragout, soepstengels en allerlei voedingswaar die je toch nooit gaat eten. Op zich heel fijn, want ik houd niet van nutteloze producten, maar ook wel jammer. Op deze manier is mijn kerstpakket nooit meer een verrassing, want ik kies het zelf uit. Ik had op de lightbox de tekst “Smile and fart” gezet, maar tot mijn verbazing was die tekst veranderd in “een mooi 2018!” twee dagen later. Hmm, wie zou dat gedaan hebben?

vogelvoerstation
Te schattig met die witte hekjes
lightbox
Waar is nou ‘Smile & Fart’ heen?

Woensdag

Geen koorts meer. We maken vooruitgang. Ik was zo klaar met binnen zitten, de verwarmingslucht, het in bed/op de bank hangen, dat ik besloot langs Soura te gaan om wat frisse lucht op te snuiven. Even de natuur in en mijn paard knuffelen. Het was fijn om er even uit te zijn, maar ik ben dan ook meteen weer moe. Dus om 19 uur lag ik alweer in bed. Helaas lag ik om 21 uur nog wakker. Elke keer als ik in slaap viel, kreeg ik een bizarre hoestbui die minsten een half uur aan hield.

Paardrijden
Met snothoofd naar mijn paard

Donderdag

Ik had een webinar van mijn werk die ik lekker vanuit bed bij kon wonen. Ik was eigenlijk vrij op deze dag, maar aangezien ik niet heel veel had gedaan de afgelopen dagen, heb ik toch maar weer wat werk opgepakt.

In de middag had ik een date met een middelbare school vriendin in Utrecht. Ik was een paar uur te vroeg in Utrecht dus heb nog wat werk verzet. In een gezellige lunchroom met vegan cake – waar ik me afschuwelijk in verslikte en een hoestbui van een half uur had – werkte ik wat mail uit mijn mailbox weg.

We gingen eten bij Le Jardin. Wat een fantastisch restaurant. Het is net alsof je in een soort kas gaat eten, helemaal omringt met planten. Ze hebben enkel gerechten gemaakt van groente en fruit. Geen brood, geen eieren, geen pasta, alleen maar groente en fruit. En wat een bijzondere gerechten werden het. Ik had niet gedacht dat met alleen groente en fruit er zo veel lekkers te maken was. Helaas proefde ik weinig van het zesgangendiner wat we voorgeschoteld kregen, want ik was nog altijd hartstikke verkouden, maar structuurtechnisch was het erg lekker.

Le Jardin Utrecht
Kastanjemouse met pompoenijs, pure chocolade en allerlei anders lekkers bij Le Jardin in Utrecht

Het is al weer 20 jaar geleden dat ik naar de middelbare school ging. Ik heb geen idee waar die laatste twintig jaar ineens heen zijn gegaan. Zeker als ik oude bekenden van de middelbare school spreek, heb ik het idee dat het pas gisteren was dat ik nog met mijn loodzware boekentas en zelf beplakte agenda door school slofte. Al zijn er toch ook wel veel dingen veranderd sinds toen. We zijn niet meer die pubermeisjes die zich druk maken over of we wel de juiste schoenen hebben om erbij te horen en of we wel met de juiste mensen om gaan. We zijn allebei inmiddels een succesvolle zakenvrouw met een hele gave baan en een ‘f*ck that’ houding.

Vrijdag

Ik was fit genoeg om weer te werken en zo vlak voor kerst nog even snel wat zaken af te handelen. De rest moet maar wachten tot na kerst want na al die reizen van afgelopen jaar ben ik heel erg toe aan 1,5 week thuis rond hangen. Helaas was ik na een dag werken te moe om nog naar Soura te gaan.

konijn aardbeien
Lotte aan de verkeerde kant van het net rondom de aardbeien

Zaterdag

Maarten en ik reden weer naar de konijnenopvang. Deze keer niet voor ons zelf, maar voor het eenzame konijn van de buren. Na jaren in eenzaamheid in een klein hokje in de achtertuin door gebracht te hebben, mag hij eindelijk beginnen aan zijn leven met een partner, liefde, ruimte om te rennen en aandacht. Wat mensen ook zeggen, konijnen horen nooit alleen. Het is net als bij mensen, soms is het heel moeilijk om een partner te vinden, maar uiteindelijk wil er niemand alleen blijven de rest van zijn leven. Het Algemeen Dagblad schreef er een tijdje terug ook al een artikel over.

“Konijnen zijn gezelschapsdieren en doodongelukkig in zo’n eenzaam hok, blijkt uit onderzoek van de Dierenbescherming. Eenzame konijnen vertonen afwijkend en tegennatuurlijk gedrag. Ze gaan likken aan ijzer en lopen rondjes door hun hok. Ze zoeken als het ware naar een uitweg. Naar schatting leiden tienduizenden huiskonijnen in Nederland een triest leven.” 

Bron: AD.nl

Dat is nu dus een konijntje minder.

huize pluis ede
Een konijn in de opvang wat erg zijn best doet om uit gekozen te worden voor adoptie

In de middag gingen we met zeven man sterk naar de nieuwste Star Wars en daarna met z’n allen uit eten. Er zaten vier nerds in de groep dus het hele diner ging het over de diepere lagen van Star Wars. Diepere lagen? Ik zag alleen maar een gast met te veel haar, een pratende hoop schroot en iemand met een tl-buis als zwaard. Maar ik ben geloof ik ook niet de doelgroep van die film.

Star Wars Arnhem
Ik stond te popelen om naar Star Wars te gaan
Benjamins Restaurant Arnhem
Een tartaar van champignon met frisse appel bij Benjamins. Super plekje om te eten.

Zondag

Uiteraard begon mijn dag met een ritje met Soura. Met twee paarden van stal scheurden we door een bos vlak achter Burgers Zoo. Overal kwamen we witte lintjes tegen. Dat beloofde weinig goeds, maar deze keer had ik geluk. De steppers, de lange afstandslopers met hond en de mountainbikers hadden net hun wedstrijd afgerond zei de opruimdienst die alle lintjes aan het verwijderen was. De drama’s waren niet te overzien geweest wanneer we met z’n allen in een wedstrijd met steppers terecht waren gekomen. Steppers zijn geen fietsers en geen wandelaars. In de wereld van Soura is het dan dus automatisch een buitenaardse levensvorm die koste wat het kost vermeden moet worden.

loki
Loki was erg blij met zijn No-Grain Bar van mijn moeder

Thuis hebben Maarten en ik de rest van de middag bij de konijnen in de tuin gezeten. Mijn moeder had Lotte en Loki een no-grain bar gegeven. Het zijn tot nu toe de enige kleinkinderen die mijn ouders hebben. Gelukkig wel kleinkinderen die erg snel tevreden zijn.

Met de buitenkachel aan en mijn nieuwe kalender van de Albert Heijn erbij om me warm te houden kon ik wel een paar uurtjes buiten vertoeven. Want daar is ie dan eindelijk; de Davy kalender met dat lekkere ding van de Albert Heijn (met dank aan Maarten die me altijd verlekkerd naar de Davy Reclames zag kijken). Ik ben bijna onderweg naar de winkel om nieuwe kaas te kopen (*kwijlt nog even verder bij de andere maanden).

AH Kalender
Jammie, kaas! 😉

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

Dit is hoe een jaar met een internationale baan eruit ziet; hoe vaak was ik weg en waar ging ik heen? Ik zette alle statistieken van mijn reizende leven in 2017 op een rij. Ik ging maar liefst 22 keer een landsgrens over (enkele reis) en bracht bijna vier maanden door in het buitenland. Wil je meer statistieken zien over mijn 2017? Check dan deze blog.

KLM vliegen Nairobi