Weekoverzicht #43: werktrip Roemenië, met de griep vliegen en heel veel eten

Zware week deze week. Ik ging ziek naar Roemenië (je moet wat over hebben voor je baas 😉 ), ik kwam de president van Roemenië tegen en had een jubileum met Soura. Maar eerst natuurlijk konijnenspam. konijn

Maandag

Ik weet ook waarom ik me vorige week zo futloos en gedeprimeerd voelde. Mijn lijf was blijkbaar druk met een gevecht met bacillen. Toen ik maandag om half zes de wekker hoorde gaan wist ik al hoe laat het was. Dikke keel, lichte koorts en algehele malaise. Ik was ziek. Tja, wat zal ik dan eens doen? Thuis blijven en mijn hele reis afzeggen of toch gaan en het programma wat wijzigen?

Schiphol vliegtuig kassen
Kassen vanuit het vliegtuig

Ik ben uiteindelijk toch om kwart voor zeven in de trein naar Schiphol gesprongen in de hoop dat ik mijn ziek zijn onder controle kon houden. Het programma die dag was niet heel vol. Ik zou alleen maar van Boekarest naar Constanta reizen en daar vergaderen en op kraam visite gaan. Ik had het avondprogramma geannuleerd want met mijn snothoofd kan ik beter niet in de buurt van babies komen (om nog duizend andere redenen ook niet trouwens). Dus uiteindelijk bleef over: uitgebreid lunchen en vergaderen tegelijk en daarna meteen naar bed.

Roemeense lunch kaas
Roemeense lunch met typisch Roemeense kaas

Dinsdag

Weinig progressie. Nog steeds koorts en dat is in mijn geval een behoorlijk risico. Ik ben niet altijd even precies met anti-malaria pillen dus ik kan eigenlijk net zo goed malaria hebben. Maar goed, laten we niet van het ergste uit gaan.

Tijdens de vergadering kwam er nog zo’n zielgraaier op me af. Een zwarte deze keer. Ik kreeg complimenten van mijn collega’s ter plekke dat dit voor het eerst was dat die kat bij iemand wilde zitten. Het enige wat ik dacht was… tja als je allebei geen ziel hebt, voel je je tot elkaar aan getrokken 😉 .

werkplek kat
Hij kijkt zeer afkeurend naar mijn werk

Constanta aan de Zwarte Zee is trouwens geen aanrader. Als je naar de Zwarte Zee wilt, ga dan naar Bulgarije (en lees hier waarom). Constanta is een grote havenstad. Ik geloof in Europa de grootste na Rotterdam. Wanneer je op Google afbeeldingen zoekt op Contanta krijg je eigenlijk maar één echte bezienswaardigheid en dat is het oude casino. Er was storm op komst dus het zag er ontzettend onheilspellend uit bij het Casino. De Roemeense overheid heeft geen geld om het gebouw op te knappen en weigert het te verkopen aan de lokale overheid, dus inmiddels is het helemaal vervallen. Ik was stiekem wel nieuwsgierig hoe het er nu van binnen uit zou zien maar kon het met mijn snothoofd niet opbrengen.

Constanta casino roemenie
Het vervallen casino in Constanta (Roemenië)
Lunch Constanta
Bijzonder lunchgerecht. Best leuk om ook eens thuis te proberen.

Woensdag

In drie uurtjes reden we terug naar Boekarest waar ik in checkte in het meest retro hotel sinds de jaren 60. Alles was van goud. Gouden lampen, gouden stoelen, gouden vloerbedekking. Het hotel heet ook heel toepasselijk Lev Or (iets met goud). Ik had ook nog eens een bubbelbad dus mijn avond kon niet meer stuk. Lev Or hotel Boekarest

Ik ging lunchen met een deel van het team in een ontzettend leuke tent; Kane World Food en at daar een risotto met Roemeense kaas en pompoen. Met zulk soort restaurants is het veel makkelijker om geen vlees te eten in een land wat eigenlijk leeft op vlees. Iets wat trouwens ook goed terug te zien is in de inwoners, want ze zijn over het algemeen het punt van ‘wat steviger’ al lang gepasseerd. Kane Food World BoekarestKane Food World Boekarest

Donderdag

De eerste dag dat ik me weer iets fitter voel en meteen een oersaaie beursdag. Ik heb wel de president van Roemenië, de Minister van Landbouw van Roemenië, de Ambassadeur van Nederland in Roemenië en een waterbuffel van dichtbij gezien (welke hoort niet in dit rijtje thuis?). Een zeer productieve dag dus 😉 .

buffel
Even voor de duidelijkheid; dit is dus de waterbuffel

In de avond raakte ik in het hotel aan de praat met een elektrotechnicus. Zijn levensgeschiedenis was een inspirerende. Hij was het zat was om altijd maar stopcontacten en lichtknopjes in nieuwbouw complexen te monteren en had een paar jaar terug eindelijk de stap genomen om zijn leven zo in te richten zoals hij dat graag wilde. Hij reist nu als elektrotechnicus de hele wereld over om onderhoud aan grote olietankers te doen. Bijzonder om te zien dat iemand eindelijk eens onder de oordelen en klaagzang van zijn omgeving uit stapt en besluit te doen waar hij zelf het meest gelukkig van wordt, ook als dat wat onconventioneel is. Zijn familie en vrienden vonden het allemaal maar niks en snappen niet waarom hij dit werk zou willen doen en waarom hij niet gewoon lekker elke avond om zes uur thuis aan de aardappels kon zitten. We hebben samen gegeten en vooral heel veel gelachen om alle kansloze avonturen die we hebben beleefd tijdens onze reizen en toen moest ik alweer snel naar bed.

varken aan het spit Roemenië
Dit is hoe Roemenen hun lunch graag zien; aan het spit.

Vrijdag

Want ik moest om half 5 al weer op om naar de luchthaven te gaan voor mijn terugvlucht. Ik denk dat ze bij KLM meer ruimte in de bagagebakken wilden creëren door iedereen zijn jas aan te laten houden. Het was ijskoud op de bijna drie uur durende vlucht. Gelukkig was ik al ziek, dus hoefde ik me daar geen zorgen meer om te maken.

schiphol gates
Waar ik ook heen vlieg, mijn vlucht komt altijd bij een van de meest verre gates aan.

Eind van de middag was het eindelijk weer tijd om naar Soura te gaan. Met een vriendin zijn we lekker uit wezen waaien met het mooie weer. Tegen het einde van de rit kwamen we een dode ree tegen waar een poot van afgerukt was. Waarschijnlijk weer de schuld van iemand die zijn hond voor geen meter onder controle heeft. Het bos zit altijd vol met van die kansloze types die hun hond los laten, die vervolgens achter de paarden aan rennen of herten en schapen aanvallen. paardrijden

In de avond kwamen vrienden (de oude buren) de womancave testen. Met die vrienden is het altijd ontzettend lachen. Hij maakt geniale woordgrappen en zij heeft altijd geweldige verhalen te vertellen. Tot veel te laat zaten we wijn te slurpen en fik te stoken buiten tot we van vermoeidheid van de loungeset af rolden.

Zaterdag

Yeah, jubileum dag. Ik heb Soura zeven jaar geleden op deze dag gekocht. Al zeven jaar aan avonturen en gekkigheid. Ik heb haar extra veel geknuffeld omdat ik weet dat ze dat vreselijk vind. Maar ja, ik heb ook wel eens geen zin in mijn baas, maar uiteindelijk betaald hij wel mijn salaris en dat geldt voor Soura ook, dus knuffelen zal ze voor haar eten 🙂 .

baby soura
Soura heel lang geleden

1 (21)’s Middags gingen Maarten en ik naar de bioscoop. Ik mocht de film uitzoeken en ging zoals gewoonlijk voor een wansmaak-film. Deze keer was het Geostorm; een ouderwetse rampenfilm over het einde der tijden. Maar zelfs ik moest toegeven dat deze film wel erg slecht was. Gelukkig kwam het helemaal goed toen we gingen eten bij Slaatje Bla. Nee, daar kun je niet alleen salade krijgen. Het is een ontzettend lief restaurantje in Arnhem-Noord met maar 4 tafeltjes. Ze hebben ontzettend lekkere pinda-kokossoep en vooral heel veel gezond eten voor de snelle hap. Een soort fastfood waar je geen bypass operatie bij hoeft te bestellen.

Zondag

Met Soura stevig aan het fitnessen gegaan en vervolgens met een stalgenootje en haar paard lekker door het bos gewandeld. Op zonnige dagen in het najaar is het lekker om uren op stal rond te hangen. Dan sloffen Soura en ik van de ene activiteit naar de andere activiteit. Ik was alleen nog steeds niet helemaal fit, dus een lange buitenrit zat er helaas niet in.

Paardrijden longeren
Fitnesspony

Thuis aan het klussen gegaan onder het toeziend oog van Loki. Misschien moet hij alleen voortaan op iets meer afstand toe zien. Hij wilde zich weer ergens mee bemoeien waardoor hij een plens modder over zich heen gegooid kreeg toen Maarten een emmer met modder onder de bomen gooide.

Ps: foto’s van mijn nieuwe tatoeage moeten nog even wachten tot alles genezen is, maar ze komen er aan hoor.  Ik ben gelukkig over de eerste schrik heen. Ik had me een beetje verkeken op hoe groot deze uit zou pakken en dat is niet handig met tatoeages aangezien ze voor eeuwig zijn. Maar ik denk dat het gewoon zoals een nieuw kapsel is wat je radicaal anders doet, dan is het ook eerst wennen elke keer wanneer je jezelf in de spiegel ziet.

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de blog die deze week ook online is gekomen.

Hoe pak je een backpack in? Tips & tricks Handige tips voor alle backpackers en koffer reizigers. Hoe pak je het beste je spullen in? Zeker wanneer je niet de luxe van een auto hebt en al je spullen zelf op je rug mee moet zeulen dan is het wel zo fijn om dit zo aangenaam mogelijk te maken. In mijn geval werd het nog belangrijker toen ik met alleen handbagage ging reizen, ook op reizen langer dan een maand.