Weekoverzicht #35: doorstart boven Moskou, jarig en bellen in de auto

Ik had een zeer afwisselende week. Ik was onderweg terug vanaf Kirgizië, ik vierde mijn verjaardag en ik ging weer aan het werk. Maar eerst konijnenspam.

konijn loki
Daar krijg je toch slapende voeten van als je zo ligt?

Maandag

Helaas geen massages. De salon zat de heel ochtend vol geboekt. Dan maar op de kamer relaxen met Pride and Prejudice and zombies. Staat dat daar echt?!? Yep, dat lees je goed. Gelukkig ben ik het deze met jullie eens dat dat echt een te slechte film is dus ben ik 10 Cloverfield Lane gaan kijken. Beetje jammer dat ik die al gezien had.

De rest van de dag gevuld met vliegen naar Moskou en vliegen naar Amsterdam. Moskou was nog een hele onderneming. We werden eerst op de rotonde boven Moskou geparkeerd en toen we dan eindelijk de landingsbaan raakten, maakte het vliegtuig een doorstart en steeg zo weer op. Op zich niet dramatisch, maar we kregen in de cabine geen informatie over hoe of waarom. Helemaal niks. Rukkers van Aeroflot. Dus we vliegen 10 minuten rechtdoor ons afvragend of dit is hoe dat ene vliegtuig van de radar is verdwenen een paar jaar terug. Gelukkig slaan we twee keer rechtsaf, vliegen opnieuw aan op de landingsbaan en landen deze keer wel gewoon. Maar zelfs toen geen informatie. Alleen maar de standaard mededelingen over dat er bagage uit de bakken kan vallen en dat je moet blijven zitten tot het bordje ‘stoelriemen vast’ uit is. Ik ben er uiteindelijk nooit meer achter gekomen waarom we nou een doorstart maakten.

Doorstart boven Moskou
Doorstart boven Moskou (met dank aan de oom van de zwemgodin die ons overal volgde in de lucht)

In Arnhem ben ik met de taxi naar huis gegaan. De taxichauffeur had zich blijkbaar in zijn hoofd gehaald dat ik naar de Lidl ging en hij bleef maar doorgaan over wat ik midden in de nacht bij de Lidl moest. Weird. Na middernacht was ik dan eindelijk weer thuis. Inmiddels is het rond 5 uur ’s morgens lokale tijd in Kirgizië dus ik was behoorlijk moe en heel erg blij om eindelijk weer op mijn eigen matras neer te kunnen ploffen.

Bishkek luchthaven massagestoelen
In de massage stoelen op de luchthaven van ons laatste geld. Zwemgodin wil graag anoniem blijven

Dinsdag

Het nadeel van tijdsverschil in combinatie met dat ik geen uitslaper ben, is dat ik om 6 uur Nederlandse tijd (dus 10 uur lokale tijd) alweer wakker was. Aangezien Maarten vanwege zijn burnout bijna niet meer slaapt, zijn we maar een rondje door het park gaan wandelen om 7 uur.

Immerloo park zonsopkomst
Immerloo park bij zonsopkomst

Om half 9 heb ik Loki (formerly known as Lotte) opgehaald bij een vriendin. Helaas heeft hij ook daar de kleine terrorist uitgehangen. Vrouwen heeft hij een hekel aan, mannen lijkt hij weinig te doen. Zal mij benieuwen hoe zijn dates gaan wanneer hij over een paar weken niet meer vruchtbaar is.

Door naar Soura. Alsof ik nog niet genoeg paard had gereden de afgelopen weken, maar Soura leek wel zwanger van een zesling, zo dik was ze dus tijd om weer eens lekker door de bossen te scheuren. Ik stapte op mijn eigen zadel en herinnerde me ineens weer hoe fijn zacht mijn zadel eigenlijk is en hoe ik daar nooit zadelpijn in krijg. En ik herinner me ook weer hoe Soura altijd alles interessant vind in plaats van dat ze gewoon rechtdoor loopt. En hoe ze af en toe echt niet spoort. Na een intensieve rit heb ik haar onder de douche gezet. Ook wel eens lekker met dat warme weer. Na het douchen drogen paarden zich af door te rollen in het zand. Soura gaat vlak naast haar voeremmer liggen. Ik heb speciaal voor die sloper al een flexibele emmer gekocht. En ja hoor, ze rolt er met haar bolle pens overheen. Vervolgens schrikt ze van de emmer en springt als een konijn weg. Zucht… zou toch wel eens leuk zijn als ze heel af en toe hoe haar hersens gebruikt 😉 .

paard weg buitenrit
Toch raar ineens weer op mijn eigen paard

In de avond kwamen mijn ouders langs voor een BBQ en mijn verjaardag. Ik ben al weer 34 jaar oud geworden. Ik kreeg een kado wat perfect in mijn straatje past. Ik vind het onzin om voor verjaardagen allemaal nieuwe spullen te kopen, dus mijn moeder had het voor elkaar om met voornamelijk gekregen en gratis spullen een heel schoonmaakpakket voor mijn lijf samen te stellen. Die dacht dat ik wel vies zou zijn na al die dagen niet wassen (wat op zich goed gedacht was).

Van Maarten had ik eerder op de dag al een bordje gekregen om mijn womancave officieel te bewegwijzeren en een abonnement op de Lonely Planet Travel zodat ik nog meer inspiratie voor volgende reizen op kan doen en nog veel meer fijne dingen. Op die manier kon ik de hele dag kadootjes uitpakken en voelde het weer net als Sinterklaas toen ik nog klein was.

Woensdag

Kantoordag. Een rondje door mijn mailbox ploeteren. Ik ben in een hele druk tijd vertrokken, dus ik had nogal wat werk om weg te werken. Aan het eind van de werkdag ben ik naar de stad gegaan in plaats van naar Soura. Tijdens mijn reis zijn er heel wat toiletartikelen op gegaan en stuk gegaan. Aangezien ik volgende week alweer in het buitenland zit, werd het tijd om deze aan te vullen. Maar het probleem wanneer ik ga winkelen is dat ik me nooit houd aan mijn boodschappenlijstje. Dus ik liep per ongeluk de Xenos in en ging bijna met een roze flamingo gieter naar huis.

Ik stond vol verbazing in de Trekpleister te kijken naar de ongelofelijk lompe en zwaar overspannen filiaalmanager. Hij scheurde met de nieuwe voorraad op zijn steekwagentje door de winkel, iedereen aan de kant schreeuwend. Weet je wat hij schreeuwt? “Mensen aan de kant, ik wil dit weg hebben voordat het druk wordt met klanten”. Euhm… maar er zijn al klanten in je winkel. Zijn die dan niet belangrijk? Of worden ze pas belangrijk als ze met meer zijn? Hij liep ook openlijk te klagen over zijn personeel. Volgens mij moet hij op een cursus klantvriendelijkheid.

Uiteindelijk belandde ik in de tassenwinkel. Ik heb een superfijne tas voor mijn werk. Een chique schoudertas waarmee ik er heel professioneel uit zie. Enig nadeel is dat het een schoudertas is en ik in het buitenland nou eenmaal veel spullen bij me heb. Ik heb lang getwijfeld, maar ben nu toch over op een rugtas. Comfort heeft gewonnen van representativiteit.

Rugzak Dakine
Een kadootje aan mezelf; een nieuwe werktas

Eigenlijk was ik gewoon op een shoppingspree; een onbedwingbare bui om spullen te kopen. Ik had ook niet naar de stad kunnen gaan, maar dan was ik waarschijnlijk online van alles gaan kopen. Eens in de zoveel maanden kan ik het niet laten om ineens heel veel spullen te kopen. Gelukkig heb ik de roze flamingo gieter bij de Xenos gelaten en vond ik het nutteloos om een mooi jurkje te kopen voor veel te veel geld. Spullen ruilen of tweedehands kopen blijft toch altijd veel meer voldoening geven dan zoveel geld uitgeven aan gloednieuwe kleren (*zegt zij die net een nieuwe tas heeft gekocht… lekker consequent weer).

Xenos gieter flamingo
Twijfels, twijfels. Heb ik niet echt zo’n grappige gieter nodig?

Donderdag

Another day in kantoor-paradise. Het werd tijd om de ambassade te gaan bellen. De corrupte ambtenaren van Kenia zaten me dwars met onredelijke, bureaucratische rompslomp om me te zieken en ik was er wel een beetje klaar mee. Tijd om grover geschut in te zetten. Helaas zijn de verkiezingen in Kenia niet helemaal goed verlopen. Er is nog geen burgeroorlog, er komen nieuwe verkiezingen. Laten we hopen dat het zo rustig blijft als het nu is. En vooral ook dat de corruptie – al is het maar een heel klein beetje – af neemt de komende jaren.

Op stal was het een aaneenschakeling van gezellige praatjes. Maar ondertussen bleef mijn veel te dikke pony gewoon door eten in de wei. Vetrollen onderhouden is een zware taak. Tijd voor wat paarden-yoga in de bak om te kijken of er nog iets te maken is van die spieren onder die speklaag en daarna een lekker rondje buiten uit galopperen om wat aan die calorieën te doen.

Heide in bloei te paard
De hei is helemaal paars

Vrijdag

Thuiswerkdag. Eens even horen hoe het de afgelopen weken is gegaan met al mijn distributeurs. Ben ik aan het bellen met Kenia onderbreekt mijn Keniaanse distributeur mijn verhaal. Hij is gestopt door de politie. Ik kan gezellig mee luisteren. De politie was nieuwsgierig met wie hij aan het bellen was. Dus nadat ik “hi” had gezegd en had verteld dat ik uit Nederland kwam, mocht mijn Keniaanse distributeur weer door rijden. Soms zou ik willen dat alles in de wereld zo relaxt was (ook al realiseer ik me heel goed dat bellen achter het stuur ook een boel ellende veroorzaakt).

Womancave bordje
Bordje in de womancave hangt

Zaterdag

De hele ochtend allemaal praktische activiteiten thuis gedaan. Eindelijk mijn kleren en de was opgeruimd. Geprobeerd Loki uit de stapel hout te houden. Ik heb er dit weekend mijn levenswerk van gemaakt om uit te vinden hoe hij het elke keer voor elkaar krijgt om er op/onder te komen. We hebben werkelijk alles lopen barricaderen en je loopt even naar de wc en hoppa daar zit ie weer voor het keukenraam. De makkelijkste oplossing is eindelijk de rotzooi in de tuin op te ruimen, maar daarvoor moet Maarten eerst werk verzetten in de schuur en dat zit er voorlopig niet in, dus blijft de stapel rotzooi staan waar ie staat.

Konijn in de vensterbank
Sta je je handen te wassen, loopt er ineens een konijn langs het raam.

In de middag naar stal gescheurd om samen met een vriendin en drie paarden het bos in te gaan. 3 paarden met 2 mensen? Yep, ik had een reserve paard mee aan de hand, voor het geval de mijne stuk gaat onderweg 😉 .

Soura en Saga zijn beiden moddervet geworden in de afgelopen weken en op deze manier zijn ze wat makkelijker tegelijk te trainen. Als je ze achter elkaar aan het werk zet, ben je twee keer zo veel tijd kwijt.

handpaarden
Een reservepaard mee

Zondag

Met een vriendin naar de Mansour Junior dag. Dit is een evenement op de manege waar ik Soura ooit gekocht hebt. Allemaal workshops en demo’s over paarden en vooral heel veel gezelligheid. Lekker de hele dag in de chemische walm van de paardensnoepjes zitten en broodjes kaassoufle met mayo eten 🙂 .

Mansour voltige workshop
Voltige workshop voor kinderen
Schepsnoep paarden Mansour
Schepsnoep voor paarden

De rest van de dag thuis besteed aan proberen de houtstapel voor Loki te barricaderen. Ik ga deze strijd niet verliezen van een konijn, maar elke keer weer treffen we dat beest aan ergens op de vensterbank. Soms gaat ie er zelfs liggen om ons te treiteren. Het moet niet gekker worden dat een gedumpt konijn als één of andere Napoleon heerst over zijn koninkrijk.

Mocht je ze gemist hebben?

Ik had eigenlijk beloofd om deze week weer een normale blog online te gooien, maar helaas. Druk, druk, druk. Gelukkig heb ik bijna 50 concepten klaar zijn (helaas soms niet meer dan een titel, maar toch), dus deze week moet het echt lukken.

 

 

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s