Weekoverzicht #25: Ethiopische minister, Baywatch en komkommerbellen

Pff, ik ben niet gemaakt voor Nederlandse warmte. 35 graden in Kenia is minder warm dan 27 graden in Nederland. Ik leef maar half bij deze temperaturen en er komt niks terecht van al mijn plannen.

Maandag; Kenia in 2050

Kleine sloper die om aandacht vraagt
Kleine sloper die om aandacht vraagt

Een paar uurtjes thuis werken en toen weer op naar het hoge noorden. Thuiswerken ging niet al te best met een konijn wat over mijn toetsenbord scheurde. “Gelukkig” zitten al die agrarische bedrijven in de grootste uithoeken van Nederland, dus heel veel tijd om thuis te werken had ik niet want het was nog wel een stukje rijden naar mijn meeting. Daarnaast is het ook echt veel te warm om überhaupt een vinger te bewegen. De meeting was een presentatie over Kenia en het onderzoek wat twee studenten daar hadden gedaan. Zo’n meeting is vooral een goed moment om te netwerken met allemaal andere bedrijven die activiteiten ontplooien in Afrika. Wel typisch om te zien dat het alleen maar mannen zijn die daar aanwezig waren.

Kenia in 2050, eerst de verkiezingen maar eens overleven in augustus
Kenia in 2050, eerst de verkiezingen maar eens overleven in augustus

In plaats van naar Soura gaan, ben ik op de terugweg vanaf de presentatie in het hoge noorden maar langs de IKEA gegaan. Daar hebben ze tenminste airco. Het probleem bij de IKEA is dat ik er altijd heen ga met het idee om even snel iets te kopen, maar dat ik bij binnenkomst in de IKEA dan toch de afslag neem om de hele ronde door de winkel te gaan lopen en ik weer veelte veel mooie spullen zie. Ik ging naar buiten met meer dan alleen de fotolijst waar ik voor kwam. Mintgroene zeeppompjes, een nieuwe hapjespan, zoveel wat ik echt (!) nodig heb. Het was dat de IKEA dicht ging en ik daardoor overal snel over moest beslissen, anders was ik ongetwijfeld met nog veel meer spullen naar buiten gekomen. Ook niet heel eco van me. Ah well, ik eet tenminste geen vlees.

Lijsten Ikea, poster rechts Studio216, poster links onbekend
Lijsten Ikea, poster rechts Studio216, poster links onbekend

Dinsdag; sollicitatiegesprek met nieuwe werknemer

Eng tunneltje onderweg
Eng tunneltje onderweg

Een niet inspirerende kantoor dag die ik in tweeën heb gehakt. In de avond had ik eindelijk het overleg waarvoor ik eigenlijk vorige week naar München zou, maar wat op het laatste moment af werd gezegd. Dus ik ben eind van de middag lekker met Soura een rondje gaan paardrijden om de dag te breken. Thuis even snel onder de douche gesprongen en toen door naar Elst  voor de meeting.

De meeting zelf was erg apart. Laten we het er maar op houden dat het een hele bijzondere manier van solliciteren was. We kregen meteen de salariseisen te horen en dat we de eerste anderhalf jaar geen omzet hoefden te verwachten aangezien het tijd kost om een business op te bouwen. Hij ging er vanuit dat hij daarnaast ook sowieso 30 ct/km kreeg en aangezien hij inmiddels Duits staatsburger was, mocht hij maar maximaal 183 dagen per jaar in het buitenland doorbrengen. Euhm…. hoe ga je dan je klanten helpen als je in Duitsland zit en je staatsburgerschap niet wilt verliezen maar je graag in ex-Joegoslavië wil werken? Ik heb nog nooit zo’n bizar sollicitatiegesprek gehad. Mogen jullie raden of hij het is geworden 🙂 .

Het eten was wel fantastisch, dat maakte het nog enigszins een productieve avond. We aten bij Restaurant Ode in Elst. Het voorgerecht bestond uit een komkommerbel gevuld met zeewater en avocadomouse met nog iets en nog iets en iets met een duur woord (zo’n gerecht waar je de helft maar van kan onthouden omdat ik helemaal niks snapte van de termen die ze gebruikten). Het hoofdgerecht was gelukkig een simpele risotto met biologische bietjes en rucola. Het toetje was een Thaise curry met ananas, Thaise basilicum en een eetbare Buddha.

Woensdag; tussen de bejaarden en wijkagenten

Ik heb mijn halve werkdag besteed aan productiewerk. Tasjes samenstellen voor de distributeursweek volgende week. Lekker met mijn verstand op nul pakketjes maken. Perfecte activiteiten voor de middelste werkdag en vooral voor de warme werkdag.

Vanuit mijn werk ging ik rechtstreeks door naar mijn vrijwilligerswerk. We hadden ons opgegeven voor avondeten in het buurthuis voor het kapitale bedrag van 4,50 euro. Dus daar zat ik dan tussen alle bejaarden en wijkagenten.

Er werd toch veel geroddeld daar aan tafel
Er werd toch veel geroddeld daar aan tafel

Thuis, toen de hitte eindelijk wat af begon te nemen, heb ik zelfs nog een muur van de woman-cave geverfd. En natuurlijk Lotte geknuffeld (een paar uur 🙂 ). Ik ben benieuwd hoe groot ze wordt. In het tempo waarin ze nu groeit, zou dit zomaar eens een heel groot konijn kunnen worden.

Hoe krijgt ze het voor elkaar?
Hoe krijgt ze het voor elkaar?

Donderdag; corrupt Kenia

Het leven van een moderne hippie met een internationale baan gaat niet over rozen. Ik heb het grootste deel van mijn dag gebruikt om me door heel wat rapporten heen te worstelen. In Kenia lopen heel veel projecten, maar op de één of andere manier wil het niet altijd goed van de grond komen en dan maken ze er een rapport over. Het is ook zo’n groot land, met zo weinig structuur en zoveel corruptie, dat ik soms ook niet weet waar ik moet beginnen om het wel te laten slagen.

In de avond met de zwemgodin paard gereden. Vanwege het aankomend onweer op stal gebleven. Net toen we de paarden in de wei hadden gezet begon de wolkbreuk. Perfect weer om in de womancave te zien hoe het regent.

Wolkbreuk onderweg naar huis
Wolkbreuk onderweg naar huis

Vrijdag: coaching in de Weerribben

Het bedrijf waar ik werk besteedt veel aandacht aan opleiding van de medewerkers. Ik zag zelf op dit moment het nut van nog meer inhoudelijke opleiding niet echt zitten dus ben voor persoonlijke ontwikkeling gegaan in de vorm van een coaching traject. Ik had helemaal geen idee hoe ik me persoonlijk wil ontwikkelen dus dat was een lastig eerste gesprek. Al wandelend door de weerribben moesten we 3 uur lang boven water krijgen wat ik eigenlijk wilde behalve “niet stil staan qua persoonlijke ontwikkeling”.

Ik mocht geen telefoon mee op het gesprek, maar zo zagen de de Weerribben eruit in februari toen ik er was
Ik mocht geen telefoon mee op het gesprek, maar zo zagen de de Weerribben eruit in februari toen ik er was

In de middag kreeg ik het goede nieuws dat komende week naar de grote meeting met veel distributeurs ook de Minister van Veeteelt & Visserij van Ethiopië en deputy CEO van de Livestock Sector komen en dat ik hem ga rondleiden. Yeah!! I rule the world!!

Eind van de middag kwamen mijn tantje, neefje en nichtje aan voor een bezoek aan Celine Dion in het Gelredome. Eerst natuurlijk lekker wat eten in de stad (tosti met banaan, kokos en honing) en ze toen naar het Gelredome gebracht. Dachten jullie daar bijna dat ik misschien ook wel naar Celine Dion ging 😉 . Kom ik thuis, tref ik Maarten en Lotte samen in de tuin aan.

Lekker samen slapen
Lekker samen slapen

Zaterdag; bioscoop voor mezelf

Staat buiten bij de wolwinkel
Staat buiten bij de wolwinkel

Uitslapen en samen met iedereen ontbijten. Gelukkig is de temperatuur wat gezakt, maar helaas is daarmee ook de zon vertrokken. Wel perfect weer om te verven en wat in huis te doen wanneer de gasten vertrokken zijn.

Soura met punkhaar van de regen
Soura met punkhaar van de regen

In de middag eindelijk naar Baywatch geweest in de bios. Ik wilde er al heel lang heen, maar het kwam telkens niet uit. Kom ik 5 minuten voor het begin van film de zaal in, is er helemaal niemand. Een film helemaal voor mij!! En dan ook nog eens zo’n geweldige film (hé, over smaak valt niet te twisten!!). Ik heb me helemaal kapot gelachen. Een aaneenschakeling van slechte grappen, geniale oneliners en hopeloze plot-twists. Ik hou ervan!

Welke stoel zal ik eens kiezen?
Welke stoel zal ik eens kiezen?

Zondag; lief konijntje

Lief ponietje
Lief ponietje

Een drukke ochtend te paard. Eerst het ene paard gelongeerd in de regen. En ik haat regen. Gelukkig was het redelijk warm en viel het mee met de regen, maar toch. Ik ben gesmolten! (echt!). Daarna nog een ritje met ongeleid projectiel van vriendin. Die pony wordt al een stuk minder een ongeleid projectiel dus dat beloofd mooie ritten voor het najaar.

En natuurlijk Lotte spam 🙂

Ik ben nog niet helemaal tevreden over dit mandje
Ik ben nog niet helemaal tevreden over dit mandje

Mocht je ze gemist hebben?

Mocht je ze gemist hebben, dan hieronder de linkjes naar de blogs van afgelopen week.

Citytrip Berlijn voor vintage en recycle lovers; Slechts een paar uur met de trein en je bent in één van de hipste steden van Europa. Berlijn is perfect geschikt voor echt vintage- en tweedehands winkelen. Van dure Prada jurken tot truien gebreid door je oma, alles is er te vinden.

Een echt Berlijn kiekje