Weekoverzicht #24; gedumpte konijnen spam en avondvierdaagse hel

Het was warm, maar dan van dat niet fijne warm met een hoge luchtvochtigheid. Dus ik was gaar, maar dan van dat hopeloos, energie-arme gaar. Geen topweek, dus daarom maar extra veel konijnenspam om het allemaal wat vrolijker te maken.

Maandag

APK bij de dierenarts
APK bij de dierenarts

Eigenlijk zou ik maandag naar München gaan voor een zakenbespreking over het West-Balkan gebied, maar die was vrijdag geannuleerd dus ik had ineens heel veel meer kantoortijd deze week. En nog veel beter. Ik kon twee dagen langer bij onze nieuwe huisgenoot blijven. Ik ben nu al tot over mijn oren verliefd, al vind ik haar ook nog steeds lelijk. Het zal wel net zoiets zijn als met baby’s; zelfs als ze heel lelijk zijn, dan ga je er vanzelf toch van houden 😉 .

We zijn er ook eindelijk achter wat het is. Na een uitgebreide APK check bij de dierenarts bleek het een meisje (of beter gezegd; een pubermeisje) te zijn die we hebben vernoemd naar haar redder Lotte. We hadden al gezien dat ze onder de teken zat dus daar moeten we de komende dagen mee aan de slag omdat sommige teken nog te klein zijn om tussen dat pluizige haar uit te peuteren. Nu we weten dat het een meisje is, is het de komende weken spannend afwachten of ze ook nog eens een tienerzwangerschap heeft opgelopen tijdens haar avonturen in de wildernis.

In de avond had ik een afspraak voor het ophalen van een buitenlamp via Marktplaats ergens in een wat minder stuk van Arnhem. Iemand was tegen de auto van de verkoper aangereden waardoor het allemaal langer duurde en ik me al weer stond te irriteren daar wachtend voor de deur. Komt hij aanlopen, blijkt hij er superlekker uit te zien. Tja, dan is alles vergeven natuurlijk 😉 . Of mag je een mens niet zo objectiveren? Hahaha, echt wel. Mannen doen niet anders met vrouwen, dus ik doe niet anders met mannen. Helemaal niet kijken naar de inhoud, lang leve de verpakking! Zelfs katten en baby’s vinden de verpakking van een cadeau leuker dan de inhoud en zij zullen het wel weten 😉 . Dus ik reken de lamp af en loop terug naar mijn auto. Zie ik ineens dat het een lamp op zonne-energie is en niet eentje op stroom. Hmm… das niet handig, want onder de overkapping (waar de lamp komt te hangen) is helemaal geen zon. Tja, dat krijg je ervan wanneer je je laat verblinden door uiterlijk vertoon en daarmee je hersens vergeet te gebruiken.

Geërgerd in een achterbuurt
Geërgerd in een achterbuurt

Dinsdag

Voor het eerst naar buiten
Voor het eerst naar buiten

Dat lieve, schattige, pluizige balletje konijn is veranderd in een ADHD konijn op XTC. Ik was even vergeten hoe druk jonge dieren ook al weer zijn. Gelukkig is ze nergens bang van en rent ze overal achteraan. Ik ben niet eens naar Soura geweest omdat ik veel liever bij Lotte op de bank zat (dus zo gaat dat wanneer je een tweede kind krijgt, dan verwaarloos je acuut de eerste 😉 ). Ik ben bang dat ik de hele week alleen maar konijnenspam ga plaatsen. Maar wees gerust, hopelijk heb ik volgende week weer gewoon mijn verstand terug en schrijf ik weer over mijn eigen leven in plaats van het leven van onze nieuwe huisgenoot. Mijn leven was dinsdag toch niet al te best. Behalve naar Lotte staren, heb ik eindelijk de rotzooi van mijn vakantie eens opgeruimd. Op de foto ben ik al halverwege met opruimen. Moet je nagaan wat voor hink-stap-sprong parcours het was toen het nog helemaal vol lag.

Chaos van de vakantie
Chaos van de vakantie

Woensdag

Wachtkamers zijn een soort Cluedo
Wachtkamers zijn een soort Cluedo

Eerst naar de huisarts om te kijken of dat vetbultje/talgkliertje in mijn oksel niet is veranderd in een monsterlijke tumor. Gelukkig was dat niet het geval, maar je kunt het maar beter zeker weten. Ook zo jammer als ze op mijn begrafenis moeten zeggen “het was zo makkelijk te genezen geweest”. Wachtkamers zijn altijd een soort Cluedo. Er zaten deze keer maar twee andere mensen in de wachtkamer, maar ik probeer dan altijd te raden wat ze daar komen doen. Je moet toch iets als je daar zit te wachten. Ik zit me trouwens te bedenken dat ik ook nooit meer heb geschreven hoe het nou is afgelopen bij al die onderzoeken bij de gyneacoloog waar ik een paar maanden geleden over schreef. Ze konden weer niks vinden bij het uitgebreide onderzoek, dus ik mag over zes maanden weer terug komen want ze vertrouwen het toch niet voor 100%.

Op mijn werk ben ik begonnen met het uitwerken van alle marketingplannen voor het komende jaar. De budgetten zijn zo goed als rond, dus dan weet ik ook hoeveel marketingbudget ik per land toegewezen krijg. Een deel van mijn distributeurs komen naar de grote meeting eind deze maand en dan is het wel handig als ik de plannen voor komend jaar met ze kan bespreken. Anders moet ik nog voor 1 september naar al die landen toe om het daar met ze te bespreken. En zo veel tijd heb ik niet deze zomer.

Cabriotijd
Cabriotijd

Na werktijd naar Soura voor een uurtje fitness en door naar mijn vrijwilligerswerk. Dat is inmiddels al weer 4 weken geleden dat ik daar voor het laatst was. Hij is in de tussentijd ook op vakantie geweest en is daar super enthousiast over. Onder het genot van een frietje heb ik al zijn verhalen aangehoord. Normaal doet hij niks anders dan klagen over wat hij allemaal niet wil, maar nu hij eindelijk een keer buiten zijn comfortzone is geweest, komt hij erachter dat het daar eigenlijk ontzettend gaaf is. Ik schreef al vaker over wat leven buiten je comfortzone mij heeft gebracht in een blog over mijn comfortzonedillema’s en over de tijd die ik in het buitenland woonde. Kom ik terug op de parkeerplaats, zie ik dat mijn auto ook op avontuur is gegaan. Blijkbaar stond ie niet goed op de handrem.

Friet en vakantieverhalen - goede combo
Friet en vakantieverhalen – goede combo
Waar ga jij heen blauw autootje?
Waar ga jij heen blauw autootje?

Donderdag

Kleine sloper is het niet eens met haar tijdelijke huis
Kleine sloper is het niet eens met haar tijdelijke huis

Moe, moe, moe. Soms heb ik dagen en dan ben ik al gesloopt voordat ik op sta. Het liefst had ik me nog een paar keer omgedraaid in bed en was dan net als Maarten op de bank gaan hangen en niks gaan doen voor de rest van de dag (yep, soms kan ik zelfs jaloers zijn op een burnoutpatient. Hij kan wel lekker de hele dag thuis in het zonnetje aanrommelen terwijl ik weer op een muf kantoor marketingplannen zit te schrijven 😉 ).

Gelukkig is daar altijd Soura nog. Soura en ik kregen keuzestress tijdens het springen. Links, rechts, rechtdoor, het is altijd een verrassing. Houd je paard scherp 😉 .

Keuzestress
Keuzestress

Vrijdag

Het was weer naakt-door-kantoor-ren-dag. Iedereen werkte thuis of was vrij. Het was een niet noemenswaardige kantoordag waarin het enige hoogtepunt bestond uit een telefoongesprek over een potentiële samenwerking in Ethiopië. Zou wel mooi zijn, maar Ethiopië is de laatste tijd niet al te best qua stabiliteit, dus ik ben nog niet helemaal overtuigd.

Met zo'n bordje moeten we wel een foto maken
Met zo’n bordje moeten we wel een foto maken

Soura moest weer aan de bak. Zij had les, ik zat ernaar te kijken. Toen ik haar uit de wei plukte stond er op het erf al een kraampje met “foto maken”. Prima, gaan we dan meteen doen. Er had toen bij mij een lampje moeten gaan branden, maar dat deed het dus niet. Halverwege Soura haar les begonnen de eerste mensen langs te wandelen. Avondvierdaagse!! En dat is voor mijn paard te vergelijken met dat moment in de Walking Dead waarin er een enorme horde zombies om de hoek komt lopen. Toen begon er ook nog een accordeon te spelen en kwam het trompetterkorps te paard op het erf optreden. De chaos was weer compleet. Soms heb je in zo’n horrorfilm toch een lekkere vrouw die dan toch de kelder in gaat in haar veel te kleine rokje en die daar dan natuurlijk aangevallen wordt waardoor ze als een kip zonder kop hersenloos gillend rond gaat rennen zonder plan, ken je die? Nou dat is mijn paard. Gelukkig is ze goed in andere dingen 😉 .

Wat ik zie
Wat ik zie
daryl
Wat Soura ziet

Na Soura door gegaan om een hele stapel Flow Magazines op te halen via de Weggeefhoek. Het was toch op de route. Kom ik aanrijden bij het huis, blijkt het een enorme villa te zijn. Mooi om te zien dat zelfs mensen die zo het lijkt meer dan genoeg geld hebben ook mee doen aan ruilen en weggeven. 20170615_221755-756x1008

Zaterdag

Ik had allemaal wilde plannen voor vandaag. Eerst zou ik naar stal gaan en op de terugweg zou ik langs een nieuwe markt (Puur, Hip en Handgemaakt) en ik zou schilderen en opruimen en nog wat spullen gaan halen in de stad. Maar ik werd helemaal gesloopt wakker. Samenwonen met iemand die overspannen is, wordt je zelf ook overspannen van dus dan maar even helemaal niks doen. Ik heb mijn dag gevuld met spelen met Lotte, Orange is the new black kijken op Netflix, Mini Magnums eten als ontbijt en vooral even helemaal niks doen. Aan het eind van de dag had ik weer iets van energie en heb ik een muur geschilderd. Toch nog het idee dat ik nuttig bezig ben geweest. Maarten heeft zich ook erg productief gemaakt door met een schaar een vormpje in een graspol te knippen. Een erg lamlendige zaterdag dus.

Zondag

We zijn allemaal lamlendig
We zijn allemaal lamlendig

Paardrijtijd! Extra vroeg in de ochtend om de hitte voor te zijn, wat trouwens helemaal niet hielp, want ook om half 10 was het niet te doen om te bewegen. Soura was nog helemaal van slag van de Avondvierdaagse en vertrouwde geen enkele wandelaar. Het zouden er zomaar eens heel veel kunnen zijn natuurlijk.

Om wat af te koelen ben ik midden op de dag naar Pirates of the Carribean gegaan in de bios (daar hebben ze airco, yeah). Dat was natuurlijk ook weer een hopeloze onderneming. Ik loop naar de bushalte, bleek de bus pas over 17 minuten te komen, dus ben ik gaan lopen naar het centrum waardoor ik het weer warm kreeg, dus besloot een halte verder toch weer met de bus te gaan die 10 minuten vertraging had waardoor de film inmiddels was begonnen en ik zo iemand was die dan midden in de voorfilmpjes de zaal nog in komt.

Slushpuppi
Slushpuppi

Vanuit de film een streetart stadswandeling gedaan in Arnhem centrum via Arnhem Life. Ik woon al zo lang in Arnhem, maar heb het gevoel dat ik het grootste gedeelte nog nooit gezien heb. Tijd om wat vaker op avontuur te gaan in eigen stad. Het eerste avontuur was deze extreem chemische slushpuppi. Wat een neonkleur heeft dat drinken. Arnhem heeft trouwens supergave kunst op veel plaatsen. Nooit geweten dat er nog zoveel onontdekte stukken in het centrum van een stad zijn waar ik al negen jaar woon. 20170618_173256-1008x85220170618_173132-1008x75620170618_172948-1008x909

Mocht je ze gemist hebben

Mocht je ze gemist hebben, dan vind je hieronder de linkjes naar de blogs van afgelopen week.

Paklijst voor ultralight backpacken. Wat als je geen zin hebt om elke keer bij de bagageband op de luchthaven te wachten op je spullen? Of als je geen zin hebt om jezelf een hernia te tillen aan je backpack? Misschien is ultralight backpacken dan iets voor jou. Maar hoeveel kun je nog meenemen als je maximaal 9 kilo handbagage mee mag? Check de paklijst en tips in deze blog.

Maarten en ik met maar 9 kilo bagage per persoon
Maarten en ik met maar 9 kilo bagage per persoon