Weekoverzicht #15 – werktrip Roemenië en Hongarije en in de Arnhemse gevangenis

Eigenlijk bestond mijn hele week uit mijn werktrip naar Roemenië en Hongarije. Op zulke trips beleef ik altijd de grootste avonturen, maar niet deze keer. Deze keer was het een vermoeiend drama en had ik geen leuke werkweek. Mijn weekend daarentegen was spannend. Ik ging naar de gevangenis (vrijwillig hoor).

Maandag

In het vliegtuig. Waar veel mensen stress hebben van de reis en het vliegen, is het voor mij een mooi moment om even tot rust te komen. In het vliegtuig kan ik toch geen kant op, dus dan kan ik net zo goed rustig door werken en af en toe kijken hoe de Alpen onder me voorbij trekken. Helaas een vlucht met een overstap waardoor we pas laat in Cluj (Roemenië) waren. Maar op beide vluchten had ik aangenaam reisgezelschap. Op het eerste stuk een lekker ding (ja lekker plat omschreven) die ook zoveel reist voor zijn werk (verkoopt grote schepen) en op het tweede stuk iemand die vrijwel hetzelfde werk doet als dat ik doe (diagnostische apparatuur). Super interessante gesprekken mee gehad.

Hollands uitzicht vanuit het vliegtuig
Hollands uitzicht vanuit het vliegtuig
Verder met een propellorvliegtuigje
Verder met een propellorvliegtuigje

Dinsdag

De zon scheen en dat hebben we geweten. Doordat de meeste veehouders in het voorjaar bij goed weer het land op gaan, was de opkomst van onze training ineens een heel stuk lager. Gelukkig maakten ze dat goed door Palinka te drinken op een tijdstip waarop ik daar echt geen zin in heb. Aan de andere kant, volgens mij is er geen enkel tijdstip geschikt voor Palinka. Het proeft en ruikt als schoonmaakmiddel met z’n 52% alcoholpercentage. Na een succesvolle training kregen we als toetje nog Jack Daniels en bier. Ook niet echt mijn ding. Ik ben meer van de vrolijke cocktails in een kokosnoot met een rietje en parapluutje (bij voorkeur met uitzicht over een blauwe zee en met zand tussen mijn tenen 😉 ).

Toen nog 2,5 uur met de auto richting Hongarije. Om 21.00 uur eindelijk in mijn hotel.

Hele charmante outfit voor de bedrijfsbezoeken ((hygiene protocol))
Hele charmante outfit voor de bedrijfsbezoeken (hygiene protocol)

Woensdag

Een vermoeiende dag. Sowieso omdat ik al gebroken wakker werd. Geen idee waarom ik zo slecht geslapen had, waarschijnlijk vanwege het keiharde bed. De zon scheen wel weer vandaag dus dat maakt toch een boel goed, maar helaas niet die barstende hoofdpijn waar ik mee wakker werd. Eerst een bedrijfsbezoek gedaan en toen door naar Hongarije. Pas tegen het eind van de dag zag ik niet meer dubbel van de hoofdpijn. We hebben ook een heel lief, klein, schattig kerkje bezocht wat we onderweg tegen kwamen.

We zijn weer de grens over gewandeld. Deze keer omdat de Roemeense auto waar we in zaten geen papieren had om de grens over te gaan. Ik denk dat ik er maar een sport van ga maken om de grens voortaan over te lopen.

In Hongarije liep het helaas niet volgens plan. Ik hoop altijd dat ik zo goed ben in mijn werk dat ik in staat ben me aan te passen aan de andere partij en dan zo te communiceren dat we stappen kunnen maken en werk gedaan krijgen. Helaas ben ik blijkbaar iets minder goed dan dat ik dacht, want voor de zoveelste keer heb ik een aanvaring met de distributeur in Hongarije. We liggen elkaar niet en hoe hard ik er ook voor werk, ik krijg het niet voor elkaar om daar een productieve relatie op te bouwen. Aangezien relatie management mijn werk is, valt dit voor mij wel onder persoonlijk falen. Gelukkig vind iedereen hem onmogelijk om mee te werken dus dat verzacht mijn falen nog een beetje. Om alles nog erger te maken was ik ook vandaag pas om 21.00 uur klaar met werken.

Donderdag

Zo’n aanvaring vreet blijkbaar energie want ik was gesloopt toen ik wakker werd om 5 uur ’s morgens. Of misschien was het probleem dat ik geen gordijnen in mijn hotel had. Het was ook niet echt een hotel. De distributeur had ons in een studentenhuis gezet. Daar moest ik de wc en de badkamer delen met mijn gepensioneerde collega van +65 jaar. We hadden een badkamer, die eigenlijk een douchecel met deur was, waar je nergens je kleren op kon hangen, maar naakt over de gang lopen kon ook niet, want wat als die collega ineens zijn deur open doet. Het bed was trouwens ook te kort. Alles bij elkaar maar een rare situatie die resulteerde in weer een slechte nacht. Gelukkig kon ik de hele dag luisteren naar Hongaarse presentaties en werd er van mij aanzienlijk minder input verwacht.

Op de Hongaarse universiteit
Op de Hongaarse universiteit in Hodmezovasarhely

Hoogtepuntje van de dag was mijn vegetarische pasta met bijzondere paddenstoelen en gebakken geitenkaas bij Restaurant Bagolyvár Étterem in Hodmezovasarhely. Dit was ook meteen het enige hoogtepunt. Ik heb blijkbaar een erg slechte week deze week.

Geitenkaas met champignon pasta
Geitenkaas met champignon pasta

Vrijdag

Yeah, nog een paar uurtjes werken en dan mag ik eindelijk naar de luchthaven. Na nog een nacht van een paar uurtjes slaap op één of ander betonmatras was ik nu helemaal op. Ik heb al dagen hoofdpijn. Als echte hypochonder denk ik natuurlijk meteen aan een hersentumor. Deze keer maar geen onderzoek op Google gedaan, want dan denk ik straks misschien echt wel dat ik stervende ben.

Mooi en geordend Nederland
Mooi en geordend Nederland

Toen ik thuis kwam vond ik een heel lief kaartje van de dierenarts die Uddel in had laten slapen. Het is nog steeds heel ongezellig in de achtertuin zo zonder Uddel (en Frits of Moessie).

Lief kaartje van de dierenarts
Lief kaartje van de dierenarts

Zaterdag

Wat was ik blij om weer in mijn eigen bed te slapen. Maar ik werd voor de zoveelste dag op rij met barstende hoofdpijn wakker. Van die hoofdpijn die in je voorhoofd zit en maar door blijft zeuren. Waarschijnlijk is het een combinatie van spanning met vermoeidheid waardoor ik mijn gezichtsspieren constant aanspan en ik mijn eigen hoofdpijn veroorzaak. Lekker handig weer. Dus tijd om er wat aan te doen.

Om te beginnen lekker een paar uur naar Soura geweest om uit te waaien.  Natuurlijk heb ik mijn pony vreselijk gemist tijdens mijn buitenlandse trip. Maarten stuurt mij wanneer ik in het buitenland ben geregeld een foto van Soura als ik haar te veel mis. Volgens mij heeft Soura geen fotogeniek-gen als ik de verzameling van foto’s zo eens bekijk. Daarna lekker in bad gesprongen en begonnen aan een van de reisboeken op mijn nachtkastje over een man die van Nederland naar Zuid Afrika fietst. Tijd om de traditie van ‘boeken alleen lezen op vakantie’ te doorbreken.

Zondag

Uitslapen en toen natuurlijk weer naar stal. Ik wilde graag een bruin zadel, maar ik heb een zwarte die nog prima is. Geen goede reden om een nieuwe te kopen dus. Zeker omdat het net als een paar schoenen bij mensen, nogal precies komt of een zadel wel past bij de vorm van het paard. Nu kwam ik op internet een tweedehands bruin zadel tegen wat ook nog eens in de goede maat was. Een vriendin die zadelpasser wordt/is wilde wel helpen om te kijken of het zadel paste. Het zadel was wel passend te maken voor mijn paard, maar helaas niet voor mij. Mijn eigen zadel zit veel dieper en dit zadel niet. Dus als mijn paard weer eens een eng takje ziet en besluit hiervoor een noodstop te maken, dan vlieg ik er aan de voorkant zo af. Dus helaas geen nieuw zadel…… voor nu 😉 Mijn zoektocht gaat door.

Toch geen bruin zadel
Toch geen bruin zadel

In de middag naar de gevangenis van Arnhem geweest. Inmiddels zonder gevangenen en ook de asielzoekers die hier tijdelijk werden opgevangen, zijn er niet meer. Die asielzoekers werden daar trouwens niet gevangen gezet hoor. Het was een noodopvang toen alle gemeentes bij moesten springen om alle vluchtelingen een slaapplek te geven. De gevangenis is gebouwd in 1886 dus supermooie oude details. Zo liepen we van de isoleercellen naar de luchtplaatsen en van de grote koepelcellen naar de bewakersruimtes. Echt een aanrader mocht je daar ooit eens de kans voor krijgen.

De koepelgevangenis
De koepelgevangenis

Mocht je ze gemist hebben…

Mocht je ze gemist hebben, dan hierbij nog de linkjes naar de blogs van afgelopen week.

Tatoeages en een internationale baan; wat kan wel en wat kan niet? En hoeveel invloed heeft het op mijn werk dat ik tatoeages heb?

Extra inkomen (voor reizen natuurlijk); hoe bevalt het om een kamer in ons huis te verhuren via Airbnb? Als moderne hippie wil ik niet alleen reizen en werken, maar ook graag minder afhankelijk zijn van mijn werk voor mijn levensonderhoud. Om minder afhankelijk te zijn van een baan, verhuren we sinds een paar maanden een kamer in ons huis. Of dat ons bevalt? En hoeveel we er tot nu toe mee verdienden? Check dan deze blog.