Weekoverzicht #13 – werktrip Servië en Kroatië, verjaardag van mijn paard en heel veel kilo’s extra.

Digital nomad on the move again! Volgens mij ben ik al heel veel weken niet meer op pad geweest voor mijn werk.  Tijd om daar eens wat aan te doen. Deze week ging ik met mijn studente naar Servië en Kroatië voor het afnemen van interviews en zag ik hoe afschuwelijk we bezig zijn met de Europese Unie afschermen. Maar dit was ook de week dat mijn paard jarig was. Ja, ik weet het. Het is net een kind zoals ik er mee om ga 😉

Maandag

Whoop whoop, daar gaan we weer. Ik wist dat het in Nederland deze week heel lekker weer zou worden, maar gelukkig was het in Belgrado ook erg mooi weer. Hoe gaaf deze internationale baan ook is, ik vind het toch altijd balen als het supermooi weer in Nederland is en ik dagen in de regen en ellende in het buitenland zit. Maar niks van dat alles. Zon, warmte en lente!

Ik testte met mijn distributeur een heel leuk tentje in Belgrado. Een compleet vegetarisch/veganistisch restaurant. Best uniek in een vleesliefhebbend land als Servië. Mijn distributeur zat dan ook wat beteuterd in zijn tofu rond te roeren, maar vond de koffie helemaal fantastisch. Ik was helemaal verliefd. Het café was een hippe, reclycle, vintage, retro, DYI koffietent. Niet één stoel was hetzelfde. Onderzetters gemaakt van de achterzakken van een spijkerbroek. Kitscherige lampen. En dan ook nog eens ontzettend lekker eten.

Bij aankomst in Novi Sad nog lekker een rondje door het centrum geslenterd voordat ik toch echt aan het werk moest om wat van mijn mail weg te werken.

Joods gebedshuis in aanbouw
Joods gebedshuis in aanbouw in Subotica

Dinsdag

Vroeg eruit om naar de eerste bedrijven te gaan. Ik had eigenlijk weinig te doen aangezien ik de interviews niet af zou nemen, dus ik heb vooral gezorgd dat de dag in goede banen geleidt werd en genoten van het uitzicht. Servië is een soort retro land. Veel auto’s zijn daar hartstikke antiek. Ik reed met een veehouder mee in zijn Lada 4WD. Die had ik ook wel willen hebben.

Samen in de auto
Lada 4WD
Samen in de auto
Samen met een veehouder in de auto

In de avond weer in mijn favoriete restaurant gegeten in Subotica (Tips voor goede restaurants in en rondom Novi Sad, Servië). Ik kan toch wel heel gelukkig worden van een lekker toetje en buiten op het terras zitten. Check vooral als je daar bent het White Lady dessert, echt hemels! Oh, en cocktails natuurlijk.

Woensdag

Eigenlijk hetzelfde gedaan als gisteren behalve met de lunch. In plaats van naar een restaurant rijden, zijn we naar de grens met Hongarije gereden. En het was afschuwelijk. Servië ligt niet in de EU, Hongarije wel. Hongarije (of de EU?) heeft daar hele hoge hekken met zeer zware bewaking neer gezet. Om de 100 meter staat een wachttoren met minstens vier militairen. Het tweede hek staat er inmiddels ook. Dit hek staat onder stroom, dus heb je het langs de wachttorens gehaald, en ben je over het 3 meter hoge hek met vervaarlijk uitziend prikkeldraad gekomen, dan elektrocuteer je jezelf aan het tweede hek. Tussen de twee hekken rijden constant patrouilles. Kilometers lang reden we over een zandpad aan de Servische kant van het hek en er kwam geen eind aan de wachttorens en militairen. Op onderstaande foto zie je een van de wachttorens bij het pijltje.

Behalve de enorme ecologische impact die dit heeft (dieren kunnen met geen mogelijkheid in het andere gebied komen), heb ik vreselijk mijn twijfels met wat we hiermee aan het aanrichten zijn. Overal ter wereld waar ze muren en hekken hebben opgebouwd zie je alles achteruit gaan in een land. De sfeer, de saamhorigheid, de veiligheid, niks blijft er over van een land met zulke agressieve taal. En daarbij, een beetje terrorist regelt een goed vals paspoort en neemt gewoon het vliegtuig vanaf Turkije.

De tekenen van een voorbije oorlog
De tekenen van een voorbije oorlog

Donderdag

De dag ging niet helemaal zoals ik wilde. We werden te laat opgehaald, konden veehouders niet bereiken, hadden nog meer vertraging overal waardoor we uiteindelijk om 21 uur pas in het restaurant in Krizevci (Kroatië) zaten om daar hele lekkere pasta met lokale schapenkaas te eten en pas tegen 23 uur konden inchecken in ons hotel. Maar we hadden wel een mooi avontuur. Degene die ons in Servië de afgelopen dagen hielp, had geen paspoort, dus kon de grens niet over. Die in Kroatië konden ons niet tegemoet komen omdat zij een tank vloeibare stikstof bij zich hadden en daar hadden ze geen export papieren voor (logisch, want ze kwamen ons alleen maar ophalen en wilden niks exporteren). Dus zijn we lopend van Servië naar Kroatië gegaan en hebben we tijdens de twee kilometer lange wandeling door niemandsland bedacht hoe we als vluchteling de oversteek zouden maken over de Danube rivier.

20170330_124458_resized
Wandelend de grens over

Vrijdag

Terugvluchtdag. Dat betekent onderweg zijn, wachten, nog iets meer wachten, vliegen, wachten op de trein en dan zijn we al weer thuis in Nederland.

Het tuinproject gaat gestaag verder. De hovenier kwam langs om al onze wensen wat betreft bomen te inventariseren. We hebben toch maar een professional ingeschakeld. We hebben een zware klei laag in de grond dus we kunnen niet hebben dat de voeten van de boom weg rotten omdat ze in het water blijven staan (of zoiets denk ik). Het is wel heel leeg in de tuin zonder Uddel. Ondanks dat ze bijna niet meer liep, was het altijd wel gezellig om langs te lopen en tegen haar aan te kletsen. Ze had nooit een weerwoord en was het met alles met me eens zo lang ik haar maar niet op pakte 🙂 Als de tuin straks af is, kijken we of er weer twee gedumpte konijntjes in de opvang zitten die we een goed onderdak kunnen geven..

Zaterdag

Vroeg eruit om met Soura naar de hoefsmid te gaan. Maar nog veel leuker… Soura is jarig vandaag. Of eigenlijk wisten ze bij de aanvraag van haar paspoort niet meer precies wanneer ze nou geboren was, dus toen hebben ze er maar 1 april van gemaakt. Check hoe lief ze was als mini paardje.

baby soura

Ok, ik geef toe dat Soura voor mij is wat voor andere mensen een kind is. Ik kan er uren over praten, ik maak oneindig veel foto’s van haar, ik spendeer heel veel tijd samen en zeg gerust afspraken af om naar Soura te gaan en ik koop oneindig veel nutteloze spullen die ze echt nodig heeft (zoals je al kon lezen in mijn vorige weekoverzicht toen ik naar de Equitana ging en me een rib en een lever en een nier uit mijn lijf heb gekocht).

Hoe kun je beter je verjaardag door brengen, dan dat te doen wat je zo leuk vind? Zonder hoofdstel een rondje springen. Oh en mijn mooie taartje eten natuurlijk. Je had de ogen van mijn paard moeten zien toen ik met haar verjaardagskadootje aan kwam. Die krijgt normaal nooit zo veel eten tegelijk. Ze heeft een natuurlijke aanleg voor dikkerdje zijn 😉

Hypnotiserende taart
Hypnotiserende taart
Eten is altijd een goed verjaardagskado
Eten is altijd een goed verjaardagskado

De dag afgesloten met een bezoekje aan de bios; Kong Skull Island. Ik ben groot fan van rampenfilms en veel visueel geweld. Kong Skull Island was fantastisch. Ruim twee uur met geweldige special effects. Met zulk soort films waan ik me altijd even in een wereld die zou kunnen bestaan, en misschien ook wel bestaat, maar die zo ver weg lijkt.

Zondag

Lekker vroeg eruit om een rondje door het bos te scheuren. Nog snel een paar afleveringen gekeken van mijn nieuwe favoriete Netflix serie Designated Survivor. Eén van de weinige keren dat ik naar een politicus luisterde en zijn advies opvolgde. Jesse Klaver kwam met Designated Survivor als kijktip en hij had helemaal gelijk. Echt een geniale serie. Toen moest ik me uiteindelijk toch nog haasten om naar de uitgestelde verjaardag van mijn vader te komen. Wel lekker met dak eraf natuurlijk.

Lekker zonder dak
Lekker zonder dak

We aten met z’n allen bij een heel fijn restaurant in Deventer; Cucina Italiana. Niet zo’n pizza Italiaan, maar eentje die de echte Italiaanse keuken eer aan doet. Een supergezellige avond met erg lekker eten. Check onderstaande foto’s van twee van de gerechten (natuurlijk zit daar ook weer een toetje tussen).

Deze week ben ik iets te veel uit eten gegaan. Ondanks dat ik me voor had genomen het iets rustiger aan te doen met eten, is dat deze week ook niet echt gelukt. Komende week weer een poging dan maar.

Mocht je ze gemist hebben…

Mocht je ze gemist hebben, dan hierbij nog de linkjes naar de blogs van afgelopen week.

Noord Korea; city trip Pyongyang; niet echt een standaard bestemming voor een citytrip, maar wel een hele bijzondere.

Te oud om nog te bloggen? Kun je ergens te oud voor zijn? Bestaat er zoiets als een leeftijdsgrens bij bloggen?

 

 


One thought on “Weekoverzicht #13 – werktrip Servië en Kroatië, verjaardag van mijn paard en heel veel kilo’s extra.

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.