Weekoverzicht #12 – Paarden, nog meer paarden en euthanasie.

Deze week een halve werkweek. Ik had twee dagen vrij (yeah) en die draaiden vooral om mijn paard. Nu draait er redelijk veel van mijn leven om mijn paard zoals jullie misschien al opgevallen was, maar deze week nog net even iets meer dan anders. Maar het was niet alleen paarden deze week. We moesten ook afscheid nemen van onze stokoude Uddel.

Maandag

Een totaal niet inspirerende dag. Het weer was deprimerend, mijn werk was deprimerend, thuis was het deprimerend en bij mijn paard was het deprimerend. Zo deprimerend dat ik niet eens een foto maakte om deze deprimerende dag te delen (ok, nu heb ik deprimerend wel genoeg gezegd. Straks krijgen mensen wanneer ze op Google zoeken naar ‘deprimerend’ deze blog nog als eerste hit).

Dinsdag

Woehoe! EQUITANA vandaag! Ok, voor sommigen klinkt dit waarschijnlijk totaal onbekend, maar het is het grootste paardenevenement en grootste paardenbeurs ter wereld. Een soort huishoudbeurs voor huisvrouwen, of een Comic Con voor stripfanaten of een Autorai voor autoliefhebbers. Alles over en voor paarden is er te vinden. In Essen (Duitsland) hebben ze 13 hele grote hallen vol met spullen.

Zoveel kleurtjes... ik moet ze allemaal hebben
Zoveel kleurtjes… ik moet ze allemaal hebben

Je raadt het vast al; ik ging een paar honderd euro lichter naar buiten. Eigenlijk volledig tegen mijn duurzaamheidsprincipes in. Voor mezelf koop ik bijna nooit nieuwe kleren en koop ik al mijn spullen tweedehands (ruilmarkten, kringloopwinkel, Marktplaats), maar voor mijn paard is niks goed genoeg. Nu ik het zo schrijf, denk ik dat ik me ook kan voorstellen hoe al die moeders zich in van die babywinkels voelen. Om een lang verhaal kort te maken; ik voelde me als een kind in een snoepwinkel (viel vast nog niet op dat ik stuiterbal was aan het eind van de dag 😉 ).

Woensdag

Een treurige dag. Na een saaie werkdag waarin niks gebeurde wat de moeite van het vermelden waard is, hebben we deze dag aan het eind van de dag thuis ons lieve konijntje Uddel in laten slapen. Ze is 14 jaar geworden en had de laatste jaren een steeds slechter wordende gezondheid. 14 jaar is ook wel erg oud voor een konijn (dacht ik). Nu heeft ze ook wel het best mogelijke leven gehad. Ze woonde altijd op een riante 8 m2 (gedeeltelijke in de schuur en gedeeltelijk buiten de schuur) en ze heeft altijd samen geleefd met een partner. Eerst met Frits die helaas met 9/10 jaar oud al overleed aan de gevolgen van een ziekte. Frits was de liefde van haar leven dus er is eigenlijk nooit meer een vent geweest die dit gat heeft kunnen vullen. Ze heeft nog twee jaar samen gewoond met haar bejaarde partner Moessie (11 jaar geworden) die we van een bejaarde-konijnen-datingsite hadden gehaald (ja die bestaan echt. Hulde voor dit soort organisaties die iets doen aan al die mensen die maar nieuwe huisdieren blijven nemen en de vorige dumpen alsof het een wegwerpartikel is, maar dat terzijde), maar de relatie is altijd wat afstandelijk gebleven tussen Uddel en Moessie. Uddel overleefde alles, zelfs mijn vorige relatie, en zag mij ook weer een nieuwe relatie krijgen. Met het overlijden van Uddel is er een tijdperk in mijn leven afgesloten en beginnen we aan een nieuwe. Eén ding wat ik van Uddel geleerd heb, is dat je met een chagereinige instelling in het leven het oudst wordt 😉 Wijze lessen van een wijs konijntje. Maar ze gaat wel gemist worden.

Donderdag

Woehoe, nog een dag vrij! Mijn moeder zou langs komen om eens te kijken welke bomen we in de tuin willen planten tijdens de verbouwing van de schuur. Ze moeten waarschijnlijk over het huis getakeld met een kraan en deze bomen hebben nogal een gat in de grond nodig, dus daar moeten we goed over na gaan denken. Het zou jammer zijn wanneer onze nieuwe schuur binnen een jaar scheef zakt omdat er iets niet goed gaat met de bomen (geen idee of dat eigenlijk wel kan, maar ik zie de rampscenario’s al voor me). Maar wij gaan natuurlijk niet alleen bomen kijken. Voor Uddel hebben we een plantje voor op haar graf gekocht. Ze ligt naast Frits en Moessie, met z’n drieën op een rij. En ter voorbereiding op de zomer hebben we vleesetende plantjes gekocht in de naderende strijd tegen de fruitvliegjes. Eten we zelf geen vlees, hebben we planten die vlees eten.

Kom maar op fruitvliegjes!
Kom maar op fruitvliegjes!

Na het tuincentrum maakten we ook meteen een rondje langs alle kringloopwinkels in de regio en langs alles wat we maar in een dag konden proppen. Ik wist een supergaaf koeienhoofd (nep natuurlijk) te veroveren bij de Kringloopwinkel. Omdat het zulk mooi weer was, reden we natuurlijk in mijn cabrio overal naar toe. Helaas paste het koeienhoofd niet meer in de achterbak, dus die moest tussen ons in als passagier mee naar huis. Die vrachtwagenchauffeurs zullen van bovenaf wel raar gekeken hebben naar onze bijrijder.

In de avond heeft Maarten opnieuw de vegetarische lasagne van De Hippe Vegetariër geprobeerd die we vorige week ook al eens maakten maar die toen niet te eten was. Geen citroen deze keer en melk door de cashewnoten saus en toen was de lasagne zo goed als perfect. De volgende keer nog kastanje champignons erdoor en dan is het gerecht geperfectioneerd.

Vrijdag

En weer aan het werk. Ik kan alleen niet zo goed overweg met vrije dagen. De avond voor ik vrij ben, heb ik het idee dat het weekend is aangezien ik morgen niet ga werken. Hierdoor ga ik altijd iets te laat naar bed, want ik hoef er niet om 6 uur uit. Daardoor had ik deze week drie keer het gevoel dat het weekend was, maar ook drie keer het gevoel dat mijn weekend voorbij was. Ik ben er nog niet over uit welke van deze gevoelens zwaarder weegt in dit rare om-en-om schema van werken en vrij zijn.

Qua werk was het blijkbaar voor iedereen thuiswerkdag of parttime dag want het halve kantoor was leeg. Voor mij een mooi moment om iedereen te gaan bellen als ik toch niemand kan storen. Het project in Tanzania is definitief van de baan helaas. Jammer, want ik had er wel heel veel zin in maar het was een onverantwoord risico. Gelukkig zijn er nog een aantal andere mooie projecten in de Oost-Afrika regio waar ik me nu op kan storten.

Mijn dag afgesloten met de plantjes die ik donderdag had gekocht een plekje geven in huis en in de avond door naar mijn vrijwilligersproject. Deze keer geen Mediamarkt bezoek met hem maar een avondje gezellig ouwehoeren met de gehandicapte buren die ook langs kwamen. Geen Soura gezien. Ik kreeg het allemaal niet meer in een dag gepropt.

20170325_081737_resized
Een nieuw stilleven op de kast
20170325_100048_resized
Een nieuwe plant voor in de keuken

Zaterdag

Tijd om lekker te snoozen. Vanuit bed hebben we fantastisch uitzicht op de lucht. Zaterdagochtend hebben we besteed aan het voorbij zien glijden van wolken (moet ook af en toe gebeuren hè).

20170323_074906_resized

Daarna zijn we lekker met z’n drieën in de zon gaan wandelen. Het was knap druk in het bos. Overal mountainbikers en andere wandelaars. Op zulk soort dagen lijkt het me geweldig om te emigreren naar een minder druk land waar je uren rond kan zwerven zonder iemand tegen te komen. Aan de andere kant, als ik dan Floortje naar het einde van de wereld kijk, vraag ik me af of alles wat komt bij zo afgelegen wonen wel iets voor mij is.

Soura had een lange dag. Na een fijne wandeling met Maarten ben ik daarna met een ander paard nog de Veluwe over gegaan om lekker uit te waaien. En na zoveel frisse lucht en zon, kon ik de rest van de dag niet meer van de bank komen. Ik snap niet dat frisse lucht en lichaamsbeweging goed voor me is als ik er zo moe van word.

IMG_0083
Zo naast stal het bos in kunnen en dan zulke fantastische uitzichten hebben..

Zondag

Met zulk weer doe ik niets liever dan in de natuur zijn. Dus ook vandaag weer een lange wandeling gemaakt te paard. Het eerste stuk heeft Maarten ons gezelschap gehouden en het tweede stuk zijn we met z’n drieën lekker door het bos geracet. Behalve wat aanrommelen in huis en wat blogs voorbereiden heb ik niet heel veel meer gedaan. Oh wacht, het huis af struinen naar vliegjes om de vleesetende planten te voeren. Ook een hele belangrijke taak. En ik moest mijn koffer pakken voor mijn werktrip komende week. Tijd om weer eens op reis te gaan voor mijn werk. Yeah, zin in. Nieuwe avonturen beleven.

Groepsexcursie
Groepsexcursie

Mocht je ze gemist hebben…

Mocht je ze gemist hebben, dan hierbij nog de linkjes naar de blogs van afgelopen week.

Mijn favoriete activiteiten voor Polen samengevat in een top 5. In deze blog komt mijn Nederlandse gierigheid goed naar voren aangezien twee van de vijf gratis activiteiten zijn.

Hoe gaaf is deze street art?
Hoe gaaf is deze street art?

Citytrip Nairobi – mijn 5 favorieten voor eten, slapen en wat te doen. Niet een hele voor de hand liggende bestemming voor een citytrip, maar mocht je in de buurt zijn of de kans hebben op een extra lange stopover dan is in Nairobi meer dan genoeg te doen voor een weekend.

Misschien is dit over een paar maanden dan ook jouw kantoor
Misschien is dit over een paar maanden dan ook jouw kantoor