Weekoverzicht #10 – begrafenis, gefaalde projecten en ruzie

Niet ziek, niet op trip, redelijk weer. Alles bij elkaar wat mij betreft goede omstandigheden voor een fijne week. En toch was het verre van een fijne week. Het was vooral een trieste, zware week.

Maandag

Een werkdag als altijd. Ik maak me zorgen over een project in Tanzania wat toch niet helemaal gaat zoals ik zou willen. Tanzania is sowieso geen makkelijke regio voor mij. Zaken doen gaat daar een stuk stroever dan in de andere Oost-Afrika regio’s. Ik hoop dat ik het project nog kan redden, maar het beloofd weinig goeds zoals het er nu voor staat.

Aan het eind van de dag kwam mijn broertje gezellig eten. De dag afgesloten met ruzie met Maarten. Soms zitten we mijlenver uit elkaar in onze ideeën en zijn we allebei te koppig om… tja om wat? Om de ander gelijk te geven? Om het standpunt van de ander te zien? Om over je heen te laten lopen? Nu zijn we allebei redelijk rood (red; rood is 1 van die kleurtyperingen waarin mensen vallen en Maarten en ik bezitten allebei dezelfde eigenschappen, namelijk zelfverzekerd, houdt van confrontaties, resultaat gericht, neemt snel beslissingen, goede onderhandelaar, assertief, resultaat gericht, ongeduldig, komt snel tot de kern en neemt graag risico’s. We houden beiden van dicteren en te direct communiceren en kunnen hierdoor arrogant en bot overkomen.). Dus je kunt vast wel raden hoe sommige gesprekken er aan toe gaan 😉

Gelukkig is daar altijd Uddel nog om me op te vrolijken. Ze kan heel goed doen alsof de muur een heel stuk boeiender is dan wat ik te vertellen heb. Maar ondertussen wel met 1 oor mij in de gaten houden, want misschien heb ik wel een stuk banaan in de aanbieding.

Uddel die doet alsof ze de muur interessanter vind dan mij
Uddel die doet alsof ze de muur interessanter vind dan mij

 

Dinsdag

Een nieuwe dag, een nieuwe kans. We blijven nooit lang boos op elkaar en na een half brakke nacht slapen, ziet de wereld er weer iets positiever uit. Ik heb eigenlijk de hele dag gewerkt aan mijn plan van aanpak voor Oost-Afrika. Zaken doen in Afrika gaat anders dan in mijn andere werkgebied, Oost-Europa. Toch zijn er volgens mij veel meer mogelijkheden in Afrika. Het enige probleem is de juiste mensen op de juiste plaats zien te vinden. Nou ja, enige probleem? Afrika heeft nog een hele berg aan andere problemen, maar die kan ik niet in mijn eentje oplossen.

Na mijn werk eerst even uit wezen waaien in de bossen. Soura had de lente in haar bol en was onderweg naar huis overal in geïnteresseerd behalve in luisteren. In de zak wortelen van Soura kwam ik een bijzonder model wortel tegen. Gelukkig interesseert het Soura helemaal niks hoe haar wortel eruit ziet, als ik deze maar heel rap aan haar geef. Stel je toch eens voor dat morgen de hongerwinter begint, dan kun je nu maar beter snel proberen die wortel te jatten.

20170307_164516_resized.jpg

Woensdag

Bij thuiskomst vond ik mijn eerste EPIC4.0 pakketje (#echtepostiscool). Yeah! Het is inderdaad waar. Echte post krijgen is zoveel leuker dan een emailtje. Ik heb ook mijn eigen pakketje op de post gedaan. Ik hoop dat mijn EPIC-partner veel plezier gaat hebben van de kadootjes die ik heb gekocht.

Allemaal kadootjes gemaakt voor EPIC4.0
Allemaal kadootjes gemaakt voor EPIC4.0
20170311_144958_resized.jpg
Mijn EPIC4.0 pakket….. wil het nu al open maken!! SELFCONTROL!

Donderdag

Eerst een bezoek aan de GGD om mijn volgende trip naar Oeganda iets beter voor te bereiden. Zoals je in mijn weekoverzicht over mijn reis naar Oeganda al kon lezen, ben ik helemaal lek gestoken in Oeganda. Nu komt in Oeganda de zwaarste van de vier vormen malaria voor, dus de volgende keer moet ik me echt iets beter voorbereiden als ik daar weer heen ga. Meestal als ik in Malaria gebied reis, maak ik me daar niet zo’n zorgen over en neem ik weinig voorzorgsmaatregelen. Ik slaap meestal in de stad, ik reis vaak buiten het regenseizoen, ik slaap onder een klamboe en draag lange mouwen en lange broek wanneer de zon onder gaat. Daarnaast zijn veel van mijn bestemmingen op 2.000 meter of hoger, waardoor de kans op malaria muggen ook weer veel kleiner wordt. De GGD heeft me ook aangeraden om toch mijn rabiës injecties te gaan halen. Normaal gesproken hoeft dat pas bij reizen van 12 weken en langer, maar aangezien ik zo veel onderweg ben en naar zulke afgelegen gebieden reis, leek het haar toch verstandig om dit wel te doen.

Vanuit de GGD direct door naar de begrafenis van mijn oma. Ze is vorige week heel rap overleden (al had ze wel al jaren een afnemende gezondheid). Ze woonde als 80-jarige nog vrijwel tot het eind op zichzelf dus geen drama’s over dagen niet gewassen worden in het verpleegtehuis of een heel lang ziekbed. Het was een hele fijne, intieme huiskamer-achtige begrafenis, precies zoals mijn oma ook was. Hieronder een foto uit de oude doos. 4 generaties van vrouwen op een rij. Ik ben die slapende 😉

4 generaties vrouwen op een rij
4 generaties vrouwen op een rij

 

Vrijdag

Een inkijkje in mijn kantoorleven. Dit is waar ik het Nederlandse gedeelte van mijn werk door breng. Ik mis groen op mijn bureau en ik mis de buitenlucht, maar ach, het is wel lekker ruim. Opgeruimd is het helaas niet meer geworden sinds ik naar Oeganda ging. Ik had nogal wat achterstand om weg te werken, dus hopelijk kan ik komende week de stapels werk op mijn bureau ook wegwerken en kan ik dan weer aan een fris bureau mijn volgende trip plannen.

Ongezellig bureau
Ongezellig bureau

’s Avonds zijn we naar Peter Pannekoek geweest om het weekend met een lach te beginnen. Het was echt geniaal. We hebben ons helemaal kapot gelachen. Hoe verschillend Maarten en ik ook zijn, we hebben absoluut hetzelfde gevoel voor humor. En Peter Pannekoek is erg goed. Dit is blijkbaar zijn eerste theater tour, maar daar merk je niks van. Ik heb me geen seconde verveeld. De grappen volgen elkaar rap op en zitten geniaal in elkaar. LOVE IT!!

Peter Pannekoek in de schouwburg
Peter Pannekoek in de schouwburg

Zaterdag

Lekker rondje paardrijden op de eerste dag met zon en dubbel cijfers op de thermometer. En natuurlijk proberen al dat losse haar er af te harken. Op zaterdagen als deze kan ik gerust de hele dag op stal rondhangen. Maar daar hadden we vandaag geen tijd voor. In de middag afgesproken met een collega van mijn vorige werk. Ze komt uit Kirgizië en woont nu in Rusland. We hebben heel gezellig bij gekletst over het leven in Rusland en Nederland en natuurlijk alle werkroddels. Ik hoop dat zij nog wat mooie tips heeft voor de paar dagen die we in Bishkek door gaan brengen wanneer ik ga paardrijden in Kirgizië. Ze wist me in ieder geval te vertellen dat we in Bishkek kunnen bowlen.

Gezellig wat drinken
Gezellig wat drinken

Zondag

Wat een topzondag was het. Drie uur over de Veluwe gereden, in het zonnetje, wind in mijn haren, even helemaal niks. De eerste >25 km van het seizoen zit er weer op. Daarna natuurlijk hartstikke moe, maar ik zou ook nog bij mijn vrijwilligersproject langs. Ik zou kennis maken met een van de zussen om eens te bespreken hoe we de komende maanden invulling gaan geven.

Uitgeput kwam ik thuis aan. Op deze manier vliegt het weekend voorbij. Morgen weer aan het werk.

“I never dreamed about succes, I worked for it”.

Estee Lauder


2 thoughts on “Weekoverzicht #10 – begrafenis, gefaalde projecten en ruzie

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.