Weekoverzicht #8 – werktrip Polen, een liegende vader en met storm in het vliegtuig

Het lijkt erop alsof ik geen malaria heb gekregen en dat ik gewoon wat grieperig was dus deze week kon ik weer fijn aan het werk. Het was ook meteen weer een volle week, maar wel een hele leuke week.

Maandag

Nadat ik al bijna twee weken in Oeganda en Kenia doorbracht, daarna bijna de hele werkweek in Duitsland en aansluitend anderhalve week ziek, liep ik nu dus al bijna 4 weken achter met mijn werk. Ik heb tussendoor wel aardig wat kunnen doen, maar vanuit Oeganda of vanuit je bed werken, waren beiden geen succes. Resultaat: een hele, hele, hele drukke werkdag. Overleggen die waren uitgesteld omdat ik ziek was, moesten nu snel ingehaald worden voordat ik weer naar Polen zou gaan. Mijn arme student heeft al 2 weken helemaal niks aan me en mijn distributeurs beginnen te klagen dat ze me zo weinig spreken. Tijd voor verandering…. euhm, nou ja, vanaf volgende week dan. Eerst weer naar het buitenland. In de avond nog naar mijn lieve pony geweest natuurlijk. Die heb ik nu al zoveel dagen moeten missen door mijn reizen en mijn ziek zijn dat ik de komende weken extra lange ritten ga maken. De grond is inmiddels ook weer ontdooid dus dat wordt weer heel veel lol samen.

Mijn paard in slaap gehypnotiseerd
Mijn paard in slaap gehypnotiseerd

En om de dag nog drukker te maken, ben ik in de avond ook nog bij mijn vrijwilligersproject langs geweest. Afgelopen week zouden we samen naar de Mediamarkt gaan. Mijn vrijwilligersproject heeft enigszins drempelvrees dus we gaan werken aan zelfstandig nieuwe dingen ondernemen, maar omdat ik ziek was ging dat niet door afgelopen week. Deze week kon ik alleen op maandag dus helaas geen Media markt. Dan maar aan de slag met Wordfeud en wat problemen met zijn computer en telefoon verhelpen.

Dinsdag

In het vliegtuig naar Warsaw maakte ik de volgende grappige (of is het juist treurige?) situatie mee. Het was kwart voor 10 in de ochtend. Nog 15 minuten voor we zouden opstijgen. Iedereen zit op zijn stoel. De man op de rij achter me wordt gebeld. Zijn zoontje had zich verslapen. De conversatie ging als volgt:

– Oh, je had je wekker niet gezet.
Zoon zegt iets.
– Maar je was om kwart voor negen al wakker zeg je net! Dan moet je school even bellen en zeggen dat je er nu aan komt maar dat je je had verslapen en dat mamma vroeg moest werken en pappa in het vliegtuig zit
Zoon zegt iets.
– Krijg je dan straf? Of wat gebeurt er dan?
Zoon zegt iets.
– Ok, ik bel school nu wel om te zeggen dat je er aan komt. Welke klas zit je eigenlijk?
Vader hangt op en belt school waarmee hij de volgende conversatie heeft:
– Mijn zoontje is wat later vandaag want hij moest vanmorgen naar de tandarts (say whaaaat?!?!).
Vader belt zoon terug en zegt:
– Ik heb gezegd dat je naar de tandarts was en dat je nu onderweg bent, dus wel een beetje opschieten nu. Ik moet ophangen want we gaan opstijgen. Mamma moet nog een email naar school sturen dat je naar de tandarts was. Ik gooi het wel in de groepsapp. Dan is iedereen weer op de hoogte.

Dan vraag ik me al meteen af hoe betrokken die ouders zijn? Of ze hun kinderen altijd leren liegen? Wat die jongen tussen kwart voor 9 en kwart voor 10 deed en wat de zoon heeft gezegd om vader er van te overtuigen om te liegen? We zullen het nooit weten 😉

20161005_212908
De zon schijnt altijd in het vliegtuig

Woensdag

Ik sliep in Warsaw in een heel gaaf vintage appartementje. Het is net een chique middeleeuws appartement voor de welgestelden. Maar heel lang kon ik daar vandaag niet van genieten. Ik reed in twee uurtjes naar de distributeur in Lomza (richting Litouwen) voor een hele dag met besprekingen, presentaties en eten.

Apartament Karmelicka Warszawa
Apartament Karmelicka Warszawa

 

Donderdag

Vroeg opgestaan om terug naar Warsaw te rijden. In Polen stond ook al harde wind, maar dat was niks in vergelijking met de wind op mijn terugvlucht. In de ochtend kreeg ik al bericht dat er storm op komst was in Nederland, dus dat zou een hobbelige landing gaan worden. Gelukkig zat ik niet in dat vliegtuig wat van de baan af schoot, maar ik vloog er helaas recht achter. Al 40 minuten stuiterden we door de lucht met onze klein cityhopper aanvliegend op Schiphol, zijn we bijna geland (ik kon de grassprieten al tellen), geeft de piloot gas, schiet rechtsaf en breekt de landing af. Vliegtuig wat voor ons vloog kon niet meer van de baan af. Super vervelend natuurlijk voor de mensen in dat vliegtuig, maar ik kan niet nog 40 minuten bizarre vliegkunsten aan met een vliegtuig vol Poolse voetbalfans. Voetbalfans die trouwens als een stel makke lammetjes zaten te bidden dat ze levend bij de wedstrijd aan zouden komen en niet met het vliegtuig het stadion in zouden vliegen 🙂

Na 20 minuten kwamen we diagonaal aanvliegen op de landingsbaan naast degene waar we eigenlijk zouden lande. Gelukkig leef ik nog. Voor het eerst in mijn leven dat ik enthousiast mee zat te applaudisseren bij de landing…. En toen vond ik dat ik wel een friet speciaal met pindasaus had verdiend om alle stress weg te eten.

20170224_185130

Vrijdag

Doordat ik gisteren bijna 5 uur later dan gepland thuis kwam, heb ik mijn werkdag vandaag wat ingekort. De zon scheen dus ik wilde eindelijk weer eens lekker de natuur in met Soura. We hebben samen een fijne rit gemaakt, al had Soura wel wat problemen na al die weken om te begrijpen dat ik nog altijd beslis waar we heen gaan en hoe hard we daar heen gaan. Soura is een pony die wel van een beetje discussie onderweg houd, vooral als ze iets ziet wat haar leuker lijkt. Gevolg was dat ik ineens rechtsaf schoot omdat ze dacht dat het wel amusant zou zijn om over een boomstam te springen. In de avond hadden we bezoek waarvoor we een lekkere cashewnoten soep met bleekselderij hebben gemaakt.

De eerste goede rit van het seizoen
De eerste goede rit van het seizoen
Zelfgemaakte cashewnoten soep
Zelfgemaakte cashewnoten soep

Zaterdag

Soura is één grote haarbal op dit moment. De dagen worden langer, dus het is tijd om de winterjas weer uit te trekken. De vogels zijn altijd erg blij met deze tijd van het jaar. De vogelnestjes rondom paardenstallen zijn zeker weten de meest zachte, meest luxe nestjes die er zijn. Ik heb zelfs wel eens vogels op de paarden zien zitten om de haren uit de paarden te trekken. Echt niet dat de baby vogeltjes hier in de buurt zitten op kale takjes en wat mos, een luxe matras gemaakt van echt haar is pas echt comfortabel. In de middag de verjaardag van mijn schoonvader waar we erg lekkere Surinaamse roti aten.

rsz_20170224_185047

Zondag

Een lummel dagje. Ik ben begonnen aan het EPIC 4.0 project (#echtepostiscool) waar ik al over schreef in een eerder weekoverzicht. Maarten heeft ooit mijn eigen knutsel kamertje gebouwd wat inmiddels is veranderd in een soort van Kringloopwinkel zoveel spullen staan er. Ik heb er dozen vol bijzonder papier, verf, tekenmateriaal, tassen en nog veel meer. Eigenlijk is het meer een verzameling aan projecten waar ik nog mee bezig ben, maar die nog niet af zijn. Hier ga ik ongetwijfeld mooi briefpapier, mooi inpakpapier, kaartjes en mooie accessoires tussen vinden.

20170226_104507
In de middag met een vriendin afgesproken voor een potje poolen. Met haar ga ik twee weken te paard door Kirgizië trekken. Ik sliep voor dit project eerder deze winter al eens buiten om mijn winterspullen te testen. Ik schreef hierover in mijn blog; OMG ik heb buiten geslapen bij – 2. We hebben dus uitgebreid zitten praten over de ellende die we ons op de hals hebben gehaald. Van slapeloze nachten tot 15 dagen regen en van voedselvergiftiging tot niet te hanteren paarden, we zijn een kei in doemdenken. Maar we hebben er natuurlijk nog steeds wel heel veel zin in.

20170226_195249